Paradijsbestormers (2014)

Zoals wel vaker heb ik nogal wat moeite om dit soort reportages te beoordelen op dezelfde manier zoals ik een film beoordeel. Wat vast staat is dat het onderwerp ontzettend boeit. Het is hartstikke interessant wat zo'n (op het oog) zeer intelligente welbespraakte en extreem Hollands aandoende jongen beweegt. Een en ander wordt wel duidelijk, maar zo 1 op 1 invullen zoals Ascher en die Marokkaanse jongerenwerker in de studio deden voorkomen was absoluut niet aan de orde (maar dat is een andere discussie). Daarnaast maken de beelden van de meegezonden camera's in de Syrische steden diepe indruk. Eigenlijk zie je dit conflict alleen door de ogen van reporters, dit kwam veel dichterbij.

Daar tegenover staat de vraag wat deze beelden voor dit verhaal van die jongen nu eigenlijk toevoegde. Ik kreeg sterk de indruk dat de documentairemaakster te weinig relevant materiaal kon vinden en de docu dan maar besloot op te vullen met veel indrukwekkende beelden. Tevens vond ik haar voice-over erg mak en snapte ik de keuze niet om een actrice in te zetten omdat de moeder van een van de Jihad-gangers niet in beeld wilde komen. Het voegde namelijk niks toe en had makkelijk aan de hand van enkel een voice-over net zo veel kunnen vertellen.

Een cijfer is eigenlijk niet meer dan een etiketje die eigenlijk nauwelijks relevant is in dit soort situaties, maar voor de vorm doen we die er maar bij. 3*

Boeiend onderwerp, onaffe docu.

In grote lijnen wel eens met Montorsi. Wat daar nu speelt is interessant. Het blijft ook lastig. Enerzijds kan je nog best in zijn denkbeelden komen. Hij is kennelijk sterk verwant met die mensen daar en wil ze bevrijden van een tiran. Nobel streven ergens eigenlijk. Maar waar ik dan elke keer weer moeite mee heb is hun vreemde religieuze mambo jambo eromheen. Waardoor (wat nu ook wel blijkt) je in die streken toch beter een tiran kan hebben dan een groepering als IS. Grootste probleem in die landen is ook gewoon hoever ze achter lopen. Je kunt PC doen over teksten als achterlijke cultuur en we moeten onze eigen cultuur zeker niet overschatten. Maar ik mis een beetje een leefbare visie. Het is zo simplistisch. Ik ga overal strijden en daarna kom ik met mijn geliefde in het paradijs.

Terug naar de docu. Focus is wat onduidelijk, en uiteindelijk is het meer een stukje research wat tot docu is gebombardeerd. Aan alles merk je dat er nog te weinig materiaal was voor een gedegen film. De jongens uit zijn buurt blijven onderbelicht, de jongen zelf verteld wel aardig zijn visie en beelden, maar er staat weinig tegenover. De gasten bij de grens volgde ik ook het minst. Voelde ook allemaal erg gehaast en stopte ook eigenlijk op het moment dat het boeiend werd.

Was dit een ander onderwerp geweest dan kon je dit eigenlijk wel bestempelen als slechte docu. Maar door de actualiteit is het nog vrij interessant kijkvoer geweest.

2.5 sterren.