J.T.O

Als de opbouw naar de climax iets beter was, kon ik meer genieten. Immers gaat het om 13 bijzondere krijgers, maar niet iedereen werd zorgvuldig geïntroduceerd. Er was weinig personage ontwikkeling en dus voelde ik niet heel veel: dat in tegenstelling tot 7 samurai, wat ik een betere film vond.

Maar in zijn geheel, wel een geslaagde actie film.

Ik ben er niet zo enthousiast er over. De film was voor mij nogal langdradig en statisch. Veel langzame en lange scènes met een vast camerahoek met wat dialogen of wandelende kinderen. Ik kon van de beelden niet zo lang genieten als dat ik dat normaal doe bij zulke films. Er zaten wel een paar leuke verfrissende scènes in met wat leuk muziek, maar dat was het ook wel.

Allereerst verwachtte ik een drama film, maar de ontwikkelingen van de personages bleven heel vlak. Geen moraal, boodschap of wat dan ook, maar gewoon kijk in het leven van een kind die moet aanzien hoe haar ouders gaan scheiden. En dat letterlijk uitgesmeerd over een flinke tijdsduur. Daarnaast vind ik de uitwerking van emoties maar matig, dan ook al niet te spreken over de realiteit. Toen ik een zekere plotwending zag, dacht ik aan een feel-good film, dat viel flink tegen.

Uiteindelijk wat overblijft, is een drama film zonder drama en ergens blijft hangen van wat voor mij maar een statische saaie film is. Ik heb echter niet zoveel films gezien in deze trend, maar het is wel beetje te verlijken als in de Japanse films ‘’nobody knows’’, maar dan minder krachtig uitgewerkt.