Mulholland Dr. (2001)

Een surrealistische film, die zoals David Lynch zelf toegeeft, zonder gebruiksaanwijzing eigenlijk niet te volgen is en dan nog...
Ik heb op internet het e.e.a. over deze film gelezen. Wat mij daarvan het meest is bijgebleven is dat uit interviews blijkt dat ook de cast (Watts, Harring en Theroux) tijdens het maken van de film geen idee hadden, waar de film nou eigenlijk over ging. Volgens Naomi Watts deden ze naar Lynch toe alsof dat wel het geval was, maar dat was volgens haar bluf. Dat leden van dit forum de film wel begrepen hebben, vind ik knap. Temeer omdat Lynch bij diverse interpretaties min of meer zelfvoldaan een aantal vraagtekens plaatst.
Als ik veel zin én niets anders te doen of te zien heb, zal ik de film nog wel eens opzetten. Omdat ik nog geen idee heb of de film 0,5 òf 5,0 sterren verdient, onthoud ik mij vooralsnog van het toekennen van enige waardering op MM.

IE heeft gewoon dezelfde constructie, en valt ook prima te verklaren (als je dat wilt).

Wat een rare film eigenlijk, vooral het abrupte einde ook. Ik had echt geen idee waarover het nu ging en heb hem in zijn geheel totaal niet gesnapt. Misschien moet je een film als deze wel zien zoals je abstracte kunst met schilderijen ziet. Omdat ik hem totaal niet gesnapt heb is hij nu in mijn ogen voor mij compleet waardeloos, maar baal er best van dat ik hem niet snapte, ik blijf daarom wel nieuwschierig om hem daarom nog eens te gaan kijken.

De sfeer in deze film bevalt mij wel een stuk beter dan die van lost highway, maar vooralsnog vind ik blue velvet de beste van de 3 surrealistische toppers van Lynch.

Niet helemaal. Lynch heeft van de oorspronkelijk pilot (duurt anderhalf uur) een aantal scènes opnieuw opgenomen en bovendien ongeveer een uur toegevoegd. Dat moest wel, denk ik, want de pilot zal wel to be continued... zijn geweest.
Voor zover ik weet is die pilot enkel in de VS op tv te zien geweest en nooit op dvd o.i.d. verschenen.

In dat "verklaarbare plot" zit 'm vooralsnog mijn probleem. Ik ben daar nog niet aan uit.

Volgens mij heeft ie nooit het licht gezien omdat Lynch er niet uit kwam met ABC.

Bij nader inzien denk ik dat je daar gelijk in hebt. Ik ben allicht op een dwaalspoor gebracht door het feit dat de pilot op IMDb ruim 600 stemmen heeft vergaard.

Wat een film zet Lynch daar neer. Het verhaal is nog altijd niet helder voor mij, maar het licht, de sfeer, de muziek en de acteerprestaties maken dit verhaal tot een film die voor altijd in mijn hoofd zal dwalen. Niemand dan Lynch kan met scènes waar amper iets in gebeurt een gruwelijk eng situatie van maken. Voor het eerst in jaren betrapte ik me er op dat ik met een hand voor m'n ogen bepaalde stukken uit de film moest aanzien. Maar hoe zou ik hoger dan een 4,0 kunnen geven, als ik het verhaal niet eens begrijp? Ik wil meer over deze film lezen, meer interviews analyseren en meer theorieën achter het verhaal ontdekken op internet, om hem vervolgens nog eens te zien. En nog eens. En nog eens. Totdat ik ook maar enige structuur tussen de eerste en laatste scène kan vinden. Volgens mij ga ik niet slapen vannacht.

Maar als je ver genoeg zoekt, dan zit het er wel hoor . Maar porno, dat zie ik niet. Meer dan wat (prachtig bewegende) borsten is er toch niet te zien?

En dan nog zo een hoge stem?

Als je een film niet begrijpt, is hij toch niet meteen slecht? Ik begrijp heb het wel, hoor. Van Lynch houd je, of je haat het. Maar wat vond je dan van de eerste scène? (Die bij Winky's) Vond je die niet gruwelijk spannend? Alleen al voor die memorabele scène zou ik hem nooit de slechste film ooit noemen. Ik bedoel, de meeste overschatte film ooit, dat kan nog een realistische mening zijn. Maar er zijn verfilmingen van het leven van de Spice Girls geweest, films waar Paris Hilton ervoor zorgt dat je spontaan de slingerschijt er van krijgt. Die zijn toch niet beter dan deze film? (Overigens vreemd dat je de slechste film ooit een 1,5 geeft. Wat moet een 0,5 dan voorstellen? Een film die nog slechter is dan de slechste ooit?)

Ik snap ook bijzonder weinig van de film. Zelfs een paar kleine interpretaties laten veel zaken in het ongewisse staan. Maar om begrijpen gaat Mulholland Dr. ook helemaal niet: Lynch is een kunstenaar, een surrealist om precies te zijn, en zijn films draaien om droomlogica. En mocht dat zich nou net niet aan narratieve conventies houden. De eerste keer dat ik de film zag snapte ik er geen snars van, maar was ik weggeblazen door het werk van Lynch om me overdag een nachtmerrie te laten ervaren. Dit is een kunstenaar die je nu eens niet hoeft te analyseren of interpreteren. Dat zou juist afbreuk doen aan zijn films, meen ik.

Als je een film kijkt met de verwachting enkel vermaakt te worden, mis je een boel. Ik zie dat je Inception 4,5 ster geeft, waarschijnlijker omdat die film een duidelijk geconstrueerd verhaal heeft, makkelijker te begrijpen is, weinig vervreemdend werkt en daarom "vermakelijker" is. Terwijl ook die film pretendeert droomwerelden aan een publiek te openbaren. Maar zeg eerlijk: komen je dromen meer overeen met hoe Lynch of hoe Nolan ze neerzet?

Kan er niet bij dat mensen een film neersabelen omdat het verhaal niet niet in hapklare brokken aan ze gepresenteerd wordt. Moet een film dan altijd per se een duidelijk narratief bevatten? Kan een film zich niet eens voornamelijk richten op sfeer?

Over smaak valy te twisten, dat geloof ik, maar deze film is eigenlijk de 1e die ik vanuit de beste 250 heb gezien die me totaal niets doet.Ik ben niet voor films met eenvoudige plots en enig denkwerk mag je verwachten, maar hier mag je de regiseur toch niet serieus nemen. Neemt hij zijn kijkers wel serieus?
Lynch levert hier een 'onaf' product en dat noemen wij gewoon een wanprestatie.
2 Sterren voor de moeite!

Hoezo "onaf"?

Gisteren de Blu-ray (eindelijk is hij betaalbaar) bekeken en kom nog steeds uit op een 7/10. Ik krijg toch ook steeds de indruk dat het een pilot is waar een hoop karakters worden geintroduceerd en dat er een einde werd aangebrouwen. Hoe anders verklaar je die diner scène (die ik overigens prachtig vind)? Begrijp ik het laatste gedeelte van de film? Nee en ik weet ook niet of dat zo belangrijk is. Het doet me wel sterk denken aan wat Lynch met Lost Highway deed, namelijk, het spelen met de gedaante van de ware karakters. Cinematographisch gezien is het wel een beetje jammer dat Mulholland Drive voornamelijk uit close ups bestaat.

Op de Blu-ray staat een bonus feature waarin 2 Franse kerels hun interpretatie van de film geven (getoetst aan de 10 tips van David Lynch). Aan de ene kant geeft het wel een beter inzicht maar aan de andere kant heeft het ook een bagatelliserend effect.