Dracula: Prince of Darkness (1966)

Traag maar goed.........en wordt inderdaad beter met de jaren.Vind het erg sfeervolle eerste gedeelte het sterkst,daarna is het (afgezien van het toch wel originele einde) business as usual.

Blijft een fijne sfeervolle Hammer horror!

Hoe Dracula weer tot leven wordt gewekt vind ik mooi. De special effects waren minimaal maar effectief in de bewuste scène.

Christopher Lee blijft voor mij toch wel een van de beste Dracula's door zijn postuur en de bloeddoorlopen ogen.

Dit vervolg, waarin de gebeurtenissen uit het einde van Dracula (1958) nog worden vertoond, komt moeilijk op gang. Na een minuut of 40 vind er een moord plaats waarna Dracula tot leven komt . De wijze hoe is goed in elkaar gezet. De eerdere speelduur tot deze gebeurtenissen is er vrijwel alleen maar dialoog waardoor de film erg saai is. Na de terugkeer van Dracula wordt het een stuk spannender en vallen er meerdere slachtoffers. Het niveau gaat dan ook een stuk omhoog.

Mooi vervolg op Dracula (1958)

We zijn acht jaar verder in de filmwereld en dat zien we stilaan ook in de films zelf. Wat minder opgebouwde decors, meer actief buiten filmwerk, iets vlotter acteren en kleine verbeteringen in de FX.

De vage kleuren met opvallende rood tinten blijven en dragen nog steeds bij tot de charismatige uitstraling van een wederom sterke Christopher Lee. Er komt iets meer bloed in de prent en de herrijzenis van Dracula is hier dan ook onmiddellijk het meest memorabele moment uit de film.

Qua verhaal loopt het wat trager dan in 1958, vooral de eerste helft is er heel wat dialoog en bitter weinig actie. De sfeer, mede de prachtige begeleidingsmuziek blijft wel constant top. De tweede helft loopt weer wat vlotter en kent meer actie met wederom een memorabel (ijs)moment op het einde.

Technisch gezien ontdekken we vandaag uiteraard heel wat foutjes maar als je die door de vingers kan zien is dit vervolg zeker zo goed als zijn voorganger.

3,5*

Deze Hammer House of Horror pakt de draad weer op tien jaar naar de dood van graaf Dracula in de film Dracula (1958) Christopher Lee is weer van de partij en de rest van de cast is zo goed als bijzaak. Christopher Lee spreekt in deze film trouwens geen woord? We missen in dit vervolg ook Peter Cushing. Zijn taak werd overgenomen door Father Sandor (Andrew Keir) hij is aardig maar minder iconisch ook omdat hij hulp kreeg van Francis Matthews. Verder is het grotendeels formulewerk Gelukkig zijn er wel highlights in de film; het tot leven wekken van Dracula, een paard en wagen race en de ondergang van de graaf. Dit is vermoedelijk ook de enige film waarin een vampier niet tegen stromend water kan? Die scenes en de typische sfeer maken van deze film toch weer een leuke film om te kijken.

Na acht jaar afwezigheid is dit de tweede film waarin Christopher Lee de rol van Dracula op zich neemt. Zijn eerste glorieuze optreden als de graaf was in de sfeervolle film Dracula (1958). In 1960 werd door Hammer trouwens nog één andere film geproduceerd over de graaf, genaamd The Brides of Dracula (1960). Zonder Christopher Lee, maar met Peter Cushing als Dr. Van Helsing. Ik kan mij niet herinneren deze productie ooit te hebben gezien, maar hij is wel geregisseerd door Terence Fisher. Erg slecht zal ie dus wel niet zijn.

Deze ‘Dracula: Prince of Darkness’ is ook van zijn hand. Wel met Christopher Lee dus, maar helaas zonder Cushing. Nou ja, niet helemaal, want in de openingsscènes grijpt Fisher nog even kort terug op de afloop van de film uit 1958 die als begin dient van ‘Dracula: Prince of Darkness’. We zien vampierjager Cushing en vampier Lee in het opwindende en enigszins theatraal, maar wel meesterlijk uitgevoerd eindgevecht. Kortom, een blij begin van de film.

Christopher Lee is in zijn tweede verschijning als Dracula wederom groots. Wellicht niet helemaal zo imposant als in 1958, maar zijn Dracula is gewoon heerlijk onmenselijk, mythisch, angstaanjagend en verrukkelijk theatraal.

De graaf verschijnt naar mijn mening wel erg laat in de film. Niet dat ik me tot die tijd heb verveeld. Nee, zeker niet. Er gebeurt genoeg om de aandacht vast te houden. Bovendien is de dreiging van de graaf (ook al is hij niet direct zichtbaar aanwezig) steeds goed voelbaar.

Het kasteel van Dracula is indrukwekkend en bombastisch. Onheilspellend, maar met een hypnotische aantrekkingskracht rijst het majestueuze kasteel hoog boven het beboste Roemeense platteland op. De personages, die prettig acceptabel zijn vorm gegeven, worden er onmiskenbaar door aangetrokken. In het kasteel loopt (naast Dracula) het andere noemenswaardige karakter uit de film rond. De zwijgzame bediende die de personages ontvangt, mag er ook zijn. Duister, sluw en macaber drukt hij evenals de graaf zijn sinistere stempel op de film.

Een duistere sfeer. Goede verhalende opbouw. Goed uitgewerkte scènes. Veel afwisseling in gebeurtenissen. Veel vaart in de voortgang. En natuurlijk die fantastische Christopher Lee.

Genoten!

Ik maak nogal een zooitje van de volgorde in de Lee Dracula films. Vandaag maar eens het tweede deel. Prima Hammer horror. Onze Engelse vrienden worden nog zo duidelijk gewaarschuwd: ga niet naar het kasteel. Dracula is niet zo spraakzaam hier, al is Christopher Lee natuurlijk ook zonder dialogen eng genoeg als de graaf.

Goeie film waarin twee bevriende koppels door Oost-Europa trekken en terecht komen bij een kasteel. Alhoewel de opzet en het plot een stuk simpeler zijn vergeleken met de eerdere Dracula uit de reeks, wordt het hier wel een stuk mysterieuzer gebracht. De spanningsverhogende muziek van James Bernard doet opnieuw goed zijn werk. Uiteraard wat gedateerd, maar dat is ook deel van de charme. Een nipte 3.5 sterren.

8 Jaar na "Horror of Dracula" kwam Hammer met dit vervolg af. Weliswaar zonder Peter Cushing maar wel met twee lieftallige nieuwe dames met een ongeschonden hals en rond dwarrelend in jurken met een diep uitgesneden decolleté. Al bij al een mindere versie dan zijn voorganger.

2.5*

Prachtige poster > https://i.ibb.co/dDtnrMV/273772683-4987622087998489-6506697476351795292-n-jpg-Dracula-Prince-of-Darkness-poster.jpg

Nog steeds een hele goede classic griezel film.

Met de beroemdste Dracula acteur Christopher Lee opnieuw in de hoofdrol als graaf Dracula nog steeds een sfeervolle en prima griezel film.

Met mooie decors en knap gemaakt voor die tijd.

Iets actievoller dan zijn voorganger al kan ik me daar niet zo erg veel meer van herinneren. Beste scène was de verrijzenis van graaf Dracula uit zijn as. Het vervolg is eigenlijk het bekende riedeltje, voorspelbaar maar redelijk vermakelijk. De opbouw had zeker een kwartier korter gemogen.

Zondag aan een oudje, uiteraard ook op horror gebied, en dat werd deze Dracula Prince of Darkness met niemand minder dan Christopher Lee.

Het kwaad is in die zin al eens verslagen maar tien jaar later dienen een stel toeristen als katalysator waarop The Count weer tot leven komt met een gevecht op leven en dood als gevolg. Ditmaal begin ik bij de slechte punten van de film waar het geheel allemaal een beetje naar formulewerk neigt, zijn de eerste 40 minuten dodelijk saai door een overdaad aan dialoog, en is de keuze voor een zwijgende Dracula ook zo zo. Waar ik eerder klaagde over saaiheid en overdaad aan dialoog zou je zeggen dat dit een voordeel is, toch mist er daardoor iets en is Dracula zelf daardoor aan de statische en simpele kant.

Maar natuurlijk zijn er ook goede punten waar het vergaan tot as in de opening, en halverwege de wederopstanding, best wel knap gemaakt zijn met voor die tijd beperkte middelen. Tevens heeft het geheel vanaf de wederopstanding best wel de nodige sfeer en komt de film behoorlijk terug van een erg matige en slaapverwekkende opening. Maar een top waardering gaat dit niet krijgen want daar is het allemaal toch net wat mager voor.