Body Double (1984)

onlangs een map gevonden waarin m'n pa filmrecensies uit de jaren '80 bijhield. toevallig stonden er ook 2 stukjes over deze film in, een uit de haagse post en een uit de weekend van 1985.
voor de geïnteresseerden: klik & klik

Bedankt voor het posten. Leuk dit.

Leuk stuk, heldere analyse. Vooral dat Hollywood onder invloed van de Nouvelle Vague andemans stijlen is gaan nadoen, met als ultiem gevolg de oneindige stroom fantasieloze remakes en sequels die we nu over ons heen krijgen. We hadden het toen al moeten zien aankomen....

Opvallend dat hij gewoon driekwart van het verhaal weggeeft. Zou hier op MM al lang tussen spoiler tags geplaatst zijn.

vond het ook wel veelzeggend dat de 2de recensie (rechtsboven bij de 2de afbeelding) dan weer enorm lovend is en de film de hoogste beoordeling geeft.

De Palm heb ik als regisseur vrij hoog zitten. Niet dat zijn films mijn film top 100 kleur geven (waarschijnlijk zal alleen The Untouchables die halen), maar vooral omdat zijn films altijd wat meer toevoegen dan de doorsnee film. Nadat ik eind juli het tegenvallende Casualties of War keek, was ik een beetje huiverig voor deze. Maar waarom eigenlijk? Body Double is een klein meesterwerkje. Dat het een hommage aan Hitchcock is moge duidelijk zijn, maar ook de bij vlagen naar The Thing neigende score was zeer welkom. Sowieso is de 80s-sfeer die deze film met zich draagt om van te smullen. Het droom/realiteit-element is uiteraard het klapstuk van de film. Nog altijd ben ik er niet echt uit. Een ogenschijnlijk eenvoudige twist (hoewel ik zelf eerder op het schizofreen/MPS-spoor zat, blijkt één van zijn beste zetten. Ik kan niet anders zeggen dan dat De Palma eens te meer bewezen heeft een zeer goed regisseur te zijn.

Idd mooi verwoord yeyo. Welke DePalma staat bij jou op 1?

Body Double vind ik ongetwijfeld zijn beste werk, maar ook Blow Out, Carrie, Sisters en Scarface zijn geniaal.

Inderdaad: Blow out, Carrie, Sisters en Body Double maar ipv Scarface kies ik voor The Fury op 5

The fury is ook super maar dan kijk ik liever Dressed to kill. Scarface is geniaal maar mijn voorkeur gaat uit naar de suspence films die hij maakt.

Je bedoelt, wat er je eigen top 10 staat?

Van de week weer `s even gezien, en ook al komt ie uit `84....blijft een goeie suspense.

Niet echt onder de indruk, slecht acteerwerk. Met name de gewelddadige scene's. Scarface en the Untouchables waren gewoon toppers van De Palma. Daar blijft het ook bij (vind ik)

*2

Én het sleazy sfeertje én de geweldige moordscène!

Met een films als Rear Window die bij mij de topscore krijgt is het zeker leuk om deze film te zien, maar anderzijds tegelijk een minpunt omdat het toch niet beter wordt dan het origineel. Deze film eert/covert de Hitchcockfilms met vooral Vertigo en Rear Window voorop, maar de sfeer wordt vooral bepaald door de muziek en het naakt in de film. Naakt, want niet alle scènes zijn even erotisch.

Ik hou niet zo van dat 80's sfeertje in films, het heeft meestal wat 'fout' en gedateerd. Wat ik minder heb met andere decennia. Relax heeft pakken meer sfeer op plaat dan wat hier in de film gebracht wordt. Zulke scènes halen de film onderuit.

Maar de film heeft wel goede kanten. Met Jake in de tunnel krijg je weer de sfeer van Vertigo en het gluren van Jake (om het zo maar te zeggen) bouw wel wat sfeer op. Niet voldoende om Rear Window te vergelijken, maar het is wel het enige moment dat de muziek wel helpt. 't Zal wel aan mij liggen, maar de erotische sfeer die toch wat bedoeld is, komt meestal over als een foute softpornofilm en kan weinig boeien. Pas naar het einde toe - ook al heb je dit plot snel door - wordt de spanning meer opgebouwd en komt het nog goed. Om weer verpest te worden door die onnodige slotscène.

Over het acteerwerk kan ik moeilijk oordelen, veel hoogstaand acteerwerk is er niet te bespeuren. Craig Wasson past met z'n fout overkomen wel wat in deze film. Het verwondert me niet dat hij verder een onbekende acteur is. Brian De Palma maakt een cultfilm en wil gewoon z'n liefde voor Hitchock tonen. Je merkt de stijl van de oude meester er wel in, dus hij slaagt er deels in. Al geniet ik meer van z'n regiewerk in films als The Untouchables en Carlito's Way dan hier.

Body Double is referenced repeatedly throughout the Bret Easton Ellis novel American Psycho, as the favorite film of the protagonist and narrator, businessman and serial killer Patrick Bateman, who is drawn to the film's lurid violence and sexuality. He mentions that he has seen the film 37 times, and rents the tape of it from a video store several times in the story. He also occasionally repeats his preferred moments (the most violent scenes) from the film to the reader or to other characters, especially "the power drill scene" (he has apparently masturbated to this scene several times).

Liefdesbetuiging.

Dat regisseur Brian De Palma een groot Hitchcock-fan is moge duidelijk zijn. Dit is niets minder dan een openlijke en dik aangezette liefdesbetuiging aan de meester en zijn werken als Rear Window en Vertigo. Zo sterk als die werkjes wordt het allemaal niet en een oplettende kijker kan de synopsis al snel voorspellen, maar deze sfeervolle thriller weet desondanks prima te vermaken. Hoogtepunt is een videoclip met Frankie Goes to Hollywood, die plotseling in de film voorbijkomt.

Zeer goed.

Dit geld toch niet voor zijn nr 1 hoop ik?
Laurel en Hardy staan helemaal alleen aan de top!!