Garde à Vue (1981)

Die remake is inderdaad schandalig slecht vergeleken met deze film.

25 januari op dvd

Sterke acteerfilm vooral. Lino Ventura is met zijn norse kop altijd geweldig, maar Michel Serrault is briljant met zijn stoïcijns gelaat. Het verhaal vond ik echter niet zo opzienbarend. Romy Schneider werd mooier naarmate ze ouder werd, de Sissi-achtige onschuld maakte plaats voor een prachtig doorleefd gezicht. Alleen al daarom de moeite waard. 3,5*

Geweldige rol weer van Lino Ventura, die samen met Yves Montand, Jean Gabin en Alain Delon zeker thuishoort in het rijtje van allergrootste acteurs uit Frankrijk. Naast Ventura is ook de rest van de cast uitstekend op dreef in deze film, die eigenlijk ook wel als genre-aanduiding drama behoort te krijgen. De ontwikkelingen op het einde worden niet uitgebreid toegelicht, de kijker kan echter wel gissen hoe alles nou in elkaar zit. De dood van Romy Schneider in de film was nogal cru, een jaar later overleed ze echt.

3,5*

Ja, ze mogen van mij nog wel meer Franse films uitbrengen in Nederland. Recent o.a.

- L' Armee des Ombres
- Garde a Vue
- La Salaire de la Peur
- Les Diaboliques

Grote klasse!
De Michel Serrault show (dat rijmt). Heel indrukwekkende acteeprestatie. Hij speelt die rol niet, hij is die man, dat ga je geloven. Ventura is ook erg goed trouwens en de verbitterde Schneider als een film-noir diva. De ongelukkige blik in haar ogen, daar word je naar van. Maar dat past perfect in de film. Wie moet je geloven....
Een intelligent script, dat je op het puntje van je stoel plaatst.
Deze film is nog steeds erg actueel. Mooi voorbeeld van hoe tunnelvisie bij justitie onschuldige mensen achter de tralies KAN plaatsen.
Ik had wel vanaf het begin het idee dat Serrault onschuldig is. Maar misschien werkt de film dan wel het best.
Het einde van de film is een beetje over-the-top. De autodief die de werkelijke dader blijkt, bloed uit de kofferbak en een nieuw slachtoffertje... Tja....
De zelfmoord van Schneider vond ik daarna wel te plaatsen, maar ook niet bepaald subtiel als slot.
Maar soit, het is de film niet zwaar aan te rekenen.
Ruime 4 sterren

Het uiteindelijke plot was zwak inderdaad. Grappig dat ik bemerkte dat Michel Serrault al eerder ooit gezien heb, maar dan in een wat andere rol, namelijk in 'Cage aux folles' als enorme relnicht. Die man kan dus echt geweldig acteren.

Deze film is vooral interessant voor acteerfilmofielen.

Hij was ook erg goed in Nelly et Mr. Arnaud. Suffe titel, maar heel aardige film.

Ondertussen gevonden in de FNAC voor 11€!
Prachtige film , op één locatie opgenomen, met meesterlijke acteerprestaties!

Uit filmtijdschrift Skoop van November '82:
Veteraan-scenarioschrijver Michel Audiard (geb. 1920), wiens filmografie een lange lijst thrillers omvat voor Henri Verneuil, beval bij de producenten Alexandre Mnouchkine en Georges Dancigers een boekje aan van John Wainwright, getiteld 'Brainwash'.
De producenten lieten een andere rot uit het vak, Jean Herman het tot scenario bewerken en men zocht tevergeefs Verneuil en Costa-Gavras aan voor de regie.
Toen belandde het bij Claude Miller.

De film trok in Frankrijk 750.000 bezoekers. De film werd bovendien onderscheiden met vier Césars: Michel Serrault werd gekozen als beste acteur, Guy Marchand ontving de César voor beste mannelijke bijrol, Claude Miller c.s. zagen hun scenario bekroond en ook viel de montage in de prijzen.

Een bijzonder goede film. Weer een pareltje van de Franse vroegere cinema! De film moet het niet hebben van de filmbeelden, maar van de fantastische acteerprestaties van vooral Lino Ventura (ben ik een groot fan van, evenals Alain Delon). De film is eenvoudig van opzet en eenvoud is soms wonderschoon. Van het begin tot het eind blijft de film boeiend. En Romy Schneider, wat een mooie vrouw en wat een stijl!
Een 4.5*

Niet veel toe te voegen aan wat hier al staat. Geweldige acteurs in een schitterend kat-muis spel in dialogen met wisselende winnaars. Romy Schneider is electrifying in een korte rol, waarin zij als een soort fluisterende sfinx het verhaal een beslissende wending geeft. Naar het einde toe zijn er echter teveel ongeloofwaardige, rommelige trucs om een afgerond geheel te maken. Dat is jammer, want dat heeft de film helemaal niet nodig.

Nu te zien in het Romy Schneider retrospectief in Amsterdam en Den Haag.

Inderdaad een zeer bekwaam gemaakte misdaadfilm met zeer goede acteurs.

Voor een film als dit moet het plot waterdicht zijn en dat was het helaas niet. Verder veel typisch Franse snibbigheden in de dialogen, waar ik niet echt van hou. Maar de film had zeker zijn momenten.

Ik vind het moeilijk deze te beoordelen. Alles is inderdaad al gezegd. Een mooie rit is het met messcherpe dialogen. Ze zetten beiden een perfecte rol neer en het was weer ouderwets genieten geblazen. Het einde echter vind ik matig. Ik weet niet waarom, maar het was gewoon een slecht einde voor zo'n goede film. Het einde geeft toch de bittere nasmaak waardoor deze film niet hoger krijgt. Goede film met een slecht slot.

3,5*

Heerlijk verbaal steekspel tussen Ventura en Serrault. Beide met een soort klassieke elegantie, ondanks de smerige zaken die aan bod komen. Mimiek en dialoog lopen naadloos in elkaar over. Snedig, gevat, intelligent en cynisch. Levert een hoogstaand duel op tussen beide heren waarbij de verhoorkamer steeds kleiner en benauwder lijkt te worden.

Slechts zo af en toe wordt het ingeruild voor shotjes van buitenaf. Totdat een tintelende Romy Schneider wordt geïntroduceerd, wiens ondervraging de film (en zichzelf) in een ander daglicht zet. In zoverre dat het beduidend meer lading krijgt dan de dadervraag alleen, waarmee het in zekere zin abrupte slot toch op z'n plek valt. Kleine, maar verdomd fijne policier.

Boeiend, maar ik vond de remake (Under Suspicion) zeker niet slechter, vooral omdat Gene Hackman een interessantere verdachte neerzet als de mij toch wat tegenvallende Serrault. Daarentegen haalt Freeman het in de remake bij lange na niet bij de geweldige Ventura.

Het einde in dit origineel kwam me zelfs wat afgeraffeld over. Vooral de plotselinge valse bekentenis van Martinaud overtuigde me niet. De sfeer is echter zonder twijfel zeer sterk, maar het had best een kwartiertje langer gemogen om het plot wat meer bodem te geven.