Wolf (1994)

Een van de zwakkere films van Jack Nickolson, beetje langdradig

hele goeie film. Normaalgezien ben ik niet voor zo'n films. Films waar mensen veranderen in wolven of zombies of iets in de aard. Maar dit verhaal is goed gebouwd en een wederom fantastische Jack Nicholson en bloedmooie Michelle Pfeiffer brengen het verhaal fantastisch.

Ik vindt die 2de weerwolf gast maar eng. Brr, wat een griezel!

1 van de betere weerwolffilms die ik ken. Echt een goed verhaal, en Jack Nicholson is gewoon top.

Oh, wat een ramp van een film.
Zo slecht gemaakt, dat ie bijna weer goed wordt. Maar nèt niet.

Minstens 10 jaar geleden ooit eens gezien, waarschijnlijk tijdens een slaapfeestje, in ieder geval in een slaapgedrepiveerde toestand.
En toen was ie prima, zo herinner ik me . Dus had ik een aantal dagen geleden, bij eerste ziening sinds toen toch een zekere verwachting. Ik heb 'm zelfs aangeschaft... 2½ euro down the drain.

Nicholson en de heerlijke Pfeiffer zouden toch garant moeten staan voor een prettige ervaring. Nee. Allesbehalve. Zelfs zij zijn niet opgewassen tegen deze bagger. Nathaniel Fisher (Richard Jenkins) is werkelijk het enige lichtpuntje voor mij.

één sterretje, plus een halfje voor positieve 1e ziening.

Vond het zelf een hele goede film.
Six Feeth Under, beste serie sinds jaaaaren!

Oh yeah, definately!!! Leve Nate, David, Ruth, Claire, Rico en Brenda!

Uhm, wat vind je in hemelsnaam heel goed aan Wolf? Als je me weet te overtuigen ga ik 'm nog een keer zien maar dan door jouw ogen (voor zover dat mogelijk is).

Het is niet mijn bedoeling om je te overtuigen want niets is zo persoonlijk als menselijke smaak.
Ik vond de acteurs allemaal overtuigend en de interactie tussen Nicholson en Pfeiffer erg goed, ze hadden goede chemistry en de dialogen waren scherp. De transformatie van Jack naar weerwolf was een verademing, eindelijk eens geen CGI.
James Spader als de gladde en over ambitieuze Swinton was geknipt voor die rol.
Einde was onverwacht en vond ik erg ontroerend waarbij de muziek van Morricone erg sterk was. Alleen tijdens het laatste gevecht vond ik de muziek een stuk minder passend, maar over de hele film genomen vormde deze een onmisbare bijdrage.
Ik heb de film meermalen gezien en blijf 'm mooi vinden.

pfan, meer dan goed uitgelegd, daar valt geen anderhalve speld tussen te krijgen.

Maar, met name het eindgevecht. (Indien ik me goed herinner) Nicholson springt bovenop Spader. Zij hebben dan reeds de stal verlaten. Dat is m.i. zo absurd amateuristich gedaan! Ik kon een luid gebulder vol plaatsvervangende schaamte niet onderdrukken...

Dit was, tijdens ziening, voor mij een goed voorbeeld van de algehele kneuterigheid vd film. Doch, als ik eerlijk ben kan ik me nu niet zo heel veel méér treurigs herinneren van Wolf! Ik ga hem definately nogmaals zien. Je hebt me daartoe overtuigd .

Nou da's fijn om te zien.
Vaak is het zo dat als je een film na een lange tijd nog een keer bekijkt je 'm anders waardeert. Kan zowel positief als negatief zijn natuurlijk.

Niet echt mijn ding die weerwolf-films. Weinig spannende momenten (op het einde na) en vaak een aframmeling van de weerwolflegendes.

Wel sterke rollen door de goede cast. De film duurde mij ook te lang om te blijven boeien.

Jack Nicholson heeft wel de uitstraling ervoor om zo een rol uit te kiezen.

Voor zover ik me nog kan herinneren vond ik dit een fantastische film. De spanning.
De goeie en de slechte wolf ...
Ik herinner me veel van deze film terwijl het al een heel eind geleden is dat ik hem nog bekeken heb.
Dat wil dus zeggen dat het een super goeie film is die blijft hangen!

Hopelijk spelen ze hem gauw nog eens!

VAMPIERfilm?

Mijn eerste werewolf film.
En ik vind hem ook nu nog zeer goed.

De rustige opbouw is me het beste bijgebleven net als de passende muziek.
Het acteerwerk droeg de film en niet de effecten.

Uitstekende horror/griezel film, maar verwacht geen liters bloed of gore. Jack Nicholson doet het goed, en heeft geen moeite om zijn dierlijke kant te laten zien. Overtuigende make-up effecten, mooie en onheilspellende muziek van Ennio Morricone. Let ook nog even op David Schwimmer als politie-agent (voor hij bekend werd als Ross in Friends).

Ik kan me maar 1 perfecte werewolf film herinneren en dat is de klassieker ' Curse of the werewolf ' uit 1961 met de imposante Oliver Reed.. is die overigens hier ook in Nederland uitgebracht op dvd?

Film die mij begon te vervelen. Het eerste deel, waar jack zijn zintuigen krijgt die een wolf ook heeft, leveren inderdaad leuke scene's op.
daarna wordt het voor mij toch te saai, ongeloofwaardig, nep, en langdradig.
Michelle Pfeiffer blijft een plaatje en jack nicholson zet deze rol prachtig neer.

had er meer van verwacht

3*

Goeie film, voldoende spanning en 2 topacteurs(nicholson en pfeiffer),het is mooi gemaakt voor een film van die tijd. Daarnaast vond ikjames spader als weerwolf echt onwijs eng!ik kreeg er gewoon werkelijk kippevel van, en ik vind dat hij zijn rol top heeft neergezet

Een bekende folklore als uitgangspunt, gigant Jack Nicholson, muziek van Ennio Morricone en een ervaren regisseur aan het roer. Dit zijn de ingrediënten voor Wolf. wat zeker goed kan uitpakken, maar dat vervolgens absoluut niet doet.

Regisseur Mike Nichols kiest voor een zeer rustige manier van filmen, waar zorgvuldig aan de opbouw wordt gewerkt. Dit kan zorgen voor een zeer intrigerende en onheilspellende sfeer, zoals in bijvoorbeeld Ridley Scott's Alien. Maar in dit geval faalt het volledig, als het niet is door de clichématige karakters dan wel de meest oersaaie cinematografie aller tijden. Door de altijd net wat te afstandelijke camerapunten blijft de film op de oppervlakte terwijl ze juist onder je huid zou moeten kruipen. Wat de personages en de verhaallijn betreft, gaat de film ook compleet de mist in. Naast het feit dat het zeer vlakke personages zijn (de oude mystieke professor (dieptepunt), de achterbakse collega/vriend, de baas en vader, de blondine, de overspelige vrouw, dokter, rechercheur, ga zo maar door) is het script noch het acteerwerk om over naar huis te schrijven. Dieptepunt is Michelle Pfeiffer. Geen greintje chemie is te verkennen tussen haar houterige spel en de meesterlijke Jack Nicholson, wie geen enkele blaam treft.

Daarnaast is het maar al te goed merkbaar dat de scenarist wanhopig op zoek is naar links om het verhaal maar door te laten lopen. Voorbeeld: vader Alden die dochter Laura (Pfeiffer) zegt dat ze bij een lunch hoort te zijn, zodat dochterlief vervolgens snel aan Will Randall (Nicholson) kan vastklampen als excuus. In diezelfde scène gebeurt ook nog eens dat Will zich opeens niet goed voelt zodat hij utigebreid door haar verzorgd kan worden. Ander voorbeeld is de behoorlijk flauwe affaire tussen Randall's vrouw en Stewart. Erg makkelijk om Stewart zo extra zwart te maken, en nog belangrijker: het rechtvaardigt Will's affaire met Laura Alden. Nogmaals, de beroerde kwaliteit van de film is in ieder geval niet aan Jack Nicholson te wijten.. Hij is hierbij vrijgesproken van alle aanklachten van de film. Hij houdt de film altijd vermakelijk, zowel als Will Randall als het beest. De bijrollen lijkt volledig van de 'Hollywood's B-acteurslijst' gehaald te zijn, overal zijn van die semi-bekende gezichten terug te vinden; Christopher Plummer, David Schwimmer, Richard Jenkins en nog veel meer bekende koppen met onbekende namen. Hoewel de film ook wel een tikkeltje lang duurt, blijft het redelijk onderhoudend. Helaas wordt er niets interessants met het verhaal gedaan, waar wel degelijk ruimte voor is. Vragen over goed en kwaad, natuur en beschaving, dier en mens kunnen mooi uitgediept worden maar het blijft bij een ietwat treurige scène met een ene antieke dr. mysticus.

Langzamerhand komt er toch iets meer spanning in de film, waar de complimenten vooral gaan naar de make-up-afdeling en Jack's voortreffelijke spel. Af en toe voegen de natuurlijke percussie van Morricone er wat aan toe, maar Morricone blijft voornamelijk steken op een nogal nietszeggende score. Die vleugjes spanning worden volledig ontkracht door de vreselijk lelijk in beeld gebrachte acties en de totaal misplaatste slow-motion. Tegen het einde van de film, net wannneer de spanning hoogtij lijkt te vieren, wordt het ronduit belachelijk door een zeer matige eindstrijd. Het leek net alsof ze twee harige muppets in een close-up tegen elkaar aan gooiden. Met die domper en een nogal voorspelbare conclusie, moet de kijker het doen. Een rustige horror die alle Hollywood-conventies volgt, maar er niet in slaagt enigszins op niveau te komen, hoe vermakelijk het spel van Nicholson ook bljift. Zeer matig product, waar heel wat meer in had gezeten.

1,5*

Had meer van de transformatie verwacht en meer spanning en gore.
Helaas deze ingrediënten waren er niet veel.
Rest was het acteren prima en qua filmen ook best goed.

3 sterren

Na lange tijd nog eens uit het schap gehaald.
Raar dat deze nog maar zo weinig stemmen heeft.

Misschien wat traag en weinig actie maar naarmate de film vordert uiterst sfeervol en toch nog spannend.
En dan natuurlijk, zoals te verwachten, een zeer goede Nicholson Gewoon de perfecte persoon voor dit genre.

4*

Een film die enerzijds wel redelijk goed is, maar die anderzijds toch wat tegenviel. Grootste pluspunt van deze film is Jack Nicholson, die nogmaals bewijst wat voor een fantastisch acteur hij is. De gezichten die hij kan trekken zijn werkelijk fenomenaal. Wat dan weer minder is aan Wolf, zijn de actiescènes. De transformaties, alsook de gevechten, zijn nogal rommelig in beeld gebracht en zien er af en toe redelijk fake uit.

Weerwolven in films, het wil niet altijd lukken. Vooral om dat je bij die transformatie al een heel overtuigend kostuum of deftige effecten moet hebben. En als de maker het 'weerwolf worden' als grote troef wil uitspelen zonder iets bij loopt het ook veel mis. Wolfman was ook zo'n film die niet wou werken. Dit genre mag je niet al te au serieux nemen. Wat wel lukt zijn bvb Cursed, Dog Soldiers, Ginger Snaps of An American werewolf in London.

Wolf dus, de film met Jack Nicholson is een doorsnee hollywoodfilm zonder buiten de lijntjes te kleuren. Gelukkig heeft de film nog enkele goeie acteurs bij die wat van de film kunnen maken. Maar echt uitblinken doet het nooit. Nicholson is in elk geval een betere weerwolf dan bvb Benicio Del Toro (Wolfman). En het klikt wel met Pfeiffer.