3:10 to Yuma (1957)

Goede film .

Ik ben een groot liefhebber van de spaghetti western en met de John Wayne films uit mijn kindertijd nog in gedachten heb de Amerikaanse western eigenlijk links laten liggen. Te gepolijst.

Fout!

Bij tijden redelijk spannende film welke ruimte laat voor meer "menselijke" uitgewerkte karakters.

Mooi voorbeeld hiervan is wanneer Dan aan het twijfelen wordt gebracht door het aangeboden geld. Die kop van van Heflin past overigens zo in the hills have eyes .

Droogt hitte en droogte, en toch eeuwig een glas whisky als dorstlesser, het blijft voor mij een komische gedachte.

De blu-ray van High Noon is als volgende besteld ,ik kijk ernaar uit.

Overigens is deze western in bezit van een mooi begin (en eind) lied welke zo in een spaghetti had gepast.

Toch vooral aangeschaft omdat zowel jij als Dogie Hogan dit een van de beste westerns noemen.

En geen spijt van gehad. Wat heet, dit is een zeer goede film!

De 4K transfer van de OCN op de Criterion blu-ray ziet er ook heel mooi uit!

alexander038

Heel fijn om te horen

Ehhhhhhh ik heb de remake

Vind ik ook goede film

Zit ook wat meer kleur in

Een film naar een kort verhaal van Elmore Leonard. De film begint met een toevallige en onheilspellende ontmoeting tussen twee mannen die in niets op elkaar lijken. De ene een fatsoenlijke en armlastige rancher gespeeld door Dan Evans. De ander een meedogenloze bandiet en bendeleider gespeeld door Glenn Ford. Als bandiet Ford iets verderop in de film wordt gearresteerd is rancher Evans bereid hem tegen betaling te bewaken en hem op de trein van 3:10 naar Yuma te zetten om aldaar berecht te worden. Evans doet dit in de wetenschap dat de leden van de bende er alles aan zullen doen te voorkomen dat Ford op de trein wordt gezet.

Een spannend rechttoe-rechtaan-verhaal over een deugdzame held en een gewetenloze schurk ontspint zich. Zo lijkt het en zo is het oppervlakkig gezien ook. De film van regisseur Delmer Daves speelt echter op subtiele wijze met de zwart-witte toonzetting van het verhaal. De twee mannen worden voorzien van een achtergrond en een ronder profiel die aan de gebeurtenissen in de film meer kleur geven. En zo ontstaat een film met interessante karakters, met een verhaal dat morele grenzen opzoekt en dat (losstaand van de karakterinvulling) geweldige visuele elementen bevat. De factor tijd speelt als spanningselement een belangrijke rol. Het koppige plichtsbesef van Evans wekte bij mij frustrerend onbegrip op en heeft daardoor ook een spannende uitwerking. Bij het kijken naar de film kwam High Noon (1952) herhaaldelijk in de herinnering bovendrijven.

Het psychologische duel dat de beide mannen met elkaar spelen en waarin Ford excelleert, is eveneens een spannende factor van formaat. Gekrenkte trots, volhardende loyaliteit en existentiële nood. De gewetenloze en intelligente Ford herkent de zwakke plekken van Evans binnen een paar minuten en probeert hem daarmee te beïnvloeden. 3:10 to Yuma ontwikkelt zich alras tot een boeiende mengeling van psychologische thriller, karakterdrama en western. Fijne film.

In mijn beleving is het veel meer dan plichtsbesef.

De uitspraak van Evans, die terloops lijkt : "For the boys", is m.i.een cruciaal punt in zijn beweegredenen.

Het respect van zijn vrouw, die de aandacht van Ben Wade niet koud laat, is er ook een.

Dat valt evenwel onder je benoeming "gekrenkte trots".

Mooie recensie wel.

"Funny, some men you see every day for ten years and you never notice; some men you see once and they're with you for the rest of your life."

Hele leuke film hoor! Zoals ik al wel vaker heb gezegd, ik ben helemaal niet van de zwart/wit films. Ik denk dat het echt een generatie ding is, ik ben er ook niet mee opgegroeid verder. Ik ben het niet gewend, en dan is het soms best moeilijk om te kijken, zeker als je kleur gewend bent. Maar na maten ik ouder wordt (en ik denk ook wel dat je de juiste films moet hebben) begin ik het ook wel te waarderen. Heel leuk ook hoe deze film in elkaar is gezet, er zit geen kwaadbloed in maar kan soms verdomd spannend zijn!

Ik ken alleen de re-make, en aangezien ik die wou gaan herzien voor de aankomende top 250, leek het me een leuk plan eerst het origineel te kijken, en daar heb ik geen moment spijt van. Hoewel ik eigenlijk vrijwel niks meer wist van de re-make, kon ik dit origineel echt wel waarderen omdat ik dus weinig aanknopingspunten zag, punten die ik dus wel zag tijdens het herzien van de re-make gisteren.

Een héél leuk verhaal met vooral erg leuke charismatische acteurs. Maar vooral het verhaal hier wist mij echt in te palmen, erg leuk en ook best makkelijk. Het duurt nergens te lang, de film kent ook een relatief korte speelduur, waar de re-make dus makkelijk een half uur over heen trekt. Overigens ook een heel gevecht aan het einde, prachtige ambiance en heel sfeervol.

Tot mijn verbazing toch onwijs vermaakt met deze film, iets wat ik niet zag aankomen toen ik hem had aangezet! Leuke film, nogmaals, en zeker een keer een herziening waard in de toekomst. En zo bouw ik ook rustig een leuke catalogus op met "oudere" films!

Komt in februari uit bij Criterion in 4k

Prima western die herhaaldelijk aan genregenoot High Noon doet denken. Glenn Ford en Van Heflin zijn uitstekend in de hoofdrollen, de film is spannend opgebouwd en het zwartwit camerawerk is bijzonder sfeervol. Zo maakt Hollywood ze niet meer. O wacht, toch wel. De remake van James Mangold uit 2007, precies 50 jaar later, mag er ook zijn.