Gerry (2002)

Visueel erg mooi. Affleck en Damon spelen twee personages die zowel vervreemd zijn van elkaar als van hun omgeving, wat mooi in beeld wordt gebracht door de lange esthetisch zeer mooie tracking shots. De eerste van een drieluik over verdwaalde personages en de dood.

GERRY is heel, heel erg goed. Zo'n zeldzame wonderlijke film ervaring. Volstrekt absurd, leeg, uniek, genadeloos. Spanning loopt op. Maar waardoor? Een terloopse vergelijking met Beckett's Wachten op Godot gaat hier wel op. Een spaarzaam meesterwerkje.

Weet iemand of de DVD in Nederland ergens te krijgen is? Ik kan hem nergens vinden.

Bij boekenvoordeel ligt hij voor 3,95 euro.

Deze film was een aardige verrassing. Voor mij was het één van de beste filmervaringen van de laatste maanden. Hypnotiserend en vooral beklijvend. Ik verschiet er van dat de score zo hoog is. Ik verwachtte een 0 of een 0,5.

Het minste deel uit Van Sant's Death Trilogy.

Elephant was een goede film. Het tempo lag voor mijn gevoel iets te laag, maar de film bevat mooi camerawerk en liet toch een lichte indruk op me achter. Last Days was een heel erg goede film. Goed camerawerk, goede muziek, prachtige acteerprestatie en een goede boodschap. Zoals het er nu naar uit ziet kan Gerry niet tegenvallen. Vooral omdat ik het geweldige Last Days als laatste had gezien lagen mijn verwachtingen erg hoog. Op naar deel 1 van Van Sant's trilogie!

. Nee, dit vind ik dan weer helemaal niets. Van Sant filmt Damon en Affleck die hun auto verlaten en verdwalen in de woestijn. Tegelijkertijd experimenteert hij erop los met de camera. Dat geëxperimenteer pakt heel soms leuk uit, maar de film wordt er niet veel beter op. Natuurlijk er zitten. een paar mooie shots tussen. Opnames van het weer en fast forwarden op de autoweg zijn mooi, maar de rest eigenlijk niet. Het camerawerk is erg knap, de close-up van de gezichten van de Gerry's getuigt hiervan, maar mooi is het zelden. Ik vond het vooral kaal en saai. De landschappen zijn wel aardig, maar niet oogstrelend zoals ze door sommigen worden ervaren. Affleck en Damon doen hun best, maar ze kunnen niet verhelpen dat de film erg saai is. Aan de recensies te zien zijn er genoeg mensen die zich niet storen aan het immens lage tempo. Mooi voor jullie, maar ik houd het niet vol. In een film moet wel iets gebeuren, ik wil niet een kwartier naar hetzelfde plaatje kijken. Van Sant maakt het zichzelf wel erg gemakkelijk zo.

Zware tegenvaller en een slecht begin van de trilogie. Gelukkig was Elephant al een stuk beter en Last Days is een meer dan waardige afsluiter. Zou Van Sant Paranoid Park hebben gemaakt ter compensatie omdat hij Gerry zelf ook erg slecht vond? Waarschijnlijk niet, maar het was beter geweest als PP de eerste van de trilogie was geweest.

1,5*.

Ik vond Gerry de beste en Paranoid Park de slechtste van de drie. Gek, he.,

Paranoid Park hoort niet bij de Death-Trilogy.

Dat ging toch ook over "death"?

Jawel, maar dan zou het een Quadrilogy worden.

Hier houd ik toch gemengde gevoelens op na. Enerzijds bevat de film wel de typische Van Sant magie, anderzijds wordt het soms net iets te langdradig.

Film start zeer knap; we rijden samen met Gerry naar de woestijn op een lekker pianodeuntje. Al snel verdwalen we en zo ook Van Sant. Hij lijkt niet zo goed te weten waar hij nu juist heen wil. Na een uurtje komt hij tot inkeer en schotelt hij knappe cinema voor. Wat ook wel stilaan tijd werd.

Het 'verhaaltje' brengt geen mokerslag zoals in Elephant teweeg, deels doordat het vrij voorspelbaar was. Dit is dan ook niet de sterkte van deze film, het visuele en auditieve samenspel is knap, soms zelf zeer knap.

Tot nu een nipte 4*

Dit is zo'n 'love it' or 'hate it' film waarvan de 1 zegt dat hij prachtig is en de ander zegt dat hij dodelijk saai is. Aan mijn cijfer kun je al raden tot welke groep ik behoor. Ik vond de film rust en pracht uitstralen, maar ook dingen als desolatie en de grootheid van de natuur. Je voelt je bij het kijken van deze film plotseling niet meer zo groot en sterk. De meeste mensen zouden het daar nog geen 24 uur uithouden en dat toont meteen aan dat de mens maar een fragiel wezentje is.

Ik heb het net andersom , bij Gerry had ik teveel het gevoel dat ik naar een natuurdocu aan het kijken was terwijl Paranoid Park dan weer stukken aangrijpender en sfeervoller was, ook minder langdradig..

Prachtig geschoten in een verlaten landschap met veel heel lange shots wat het wel aantrekkelijk maakt, maar gewoonweg te saai met oninteressante dialogen. Een leeg gevoel heerst achteraf helaas.

In hun natuurlijkheid waren het wel interessante dialogen. Twee gewone jongens in een woestijn en één menselijke misstap. En Van Sant heeft geen schrik om daaraan trouw te blijven: Geen gemakkelijke drama trucjes die om de haverklap het publiek dienen wakker te houden, geen commercieel ingrepen, geen emotionele manipulatie. Prachtig!

Elephant was fantastisch, Last Days al een stuk minder en Gerry was voor mij echt het dieptepunt van de trilogy. Heb me 100min bijna doodverveeld en buiten een paar prachtige shots heeft deze film dan ook niets te bieden. 1*

Hmmm, deed me niet zoveel. Soms mooi, maar voornamelijk saai. Het hele gebeuren deed me sterk denken aan de films van Béla Tarr, vooral het ellenlange shot opzij van de lopende Affleck en Damon deed me denken aan Sátántangó.

En waarempel, bij de aftiteling: met dank aan Béla Tarr!

Verder moest ik denken aan 'Open Water'. Tja. En ook die film vond ik matig. Misschien moet je last van pleinvrees hebben om hier wat mee te kunnen?

Estetisch toch nog wel mooi, daarom blijf ik mild in mijn becijfering.

Als je je niet verzet tegen de aparte stijl van Gerry dan wordt het een hypnotiserende belevenis. Voor mij was het helemaal niet saai maar tegenwoordig verwelkom ik dan ook alles wat meer probeert te zijn dan alleen maar een opsomming van gebeurtenissen.

Daar slaagt Van Sant wel redelijk in. Maar sommige van zijn experimenten vond ik niet zo geslaagd. Verder komt de film op mij over als: 'Van Sant probeert Tarr'. Dan vind ik Tarr toch beter.

Baggerman, bedankt om mijn aandacht voor Tarr weer aan te wakkeren!

Gerry en de situatie waarin beide Gerry's zitten, is één grote metafoor voor het leven, zoveel is wel duidelijk. Ze zijn verdwaald in het leven, komen in een neerwaartse spiraal en hun uitzichtloze situatie leidt tot de ondergang van de een en bijna tot de ondergang van de ander. Daarmee is de film volledig op een lijn met Elephant en Last Days.

Toch vind ik de film interessanter om wat ie echt is, dan om wat er bedoeld zou zijn (dat wel in het achterhoofd houdende). Het is een vreemd soort avontuur, dat leuk begint (de film was op een bepaald moment gewoon een komedie), maar de sfeer wordt steeds neerslachtiger. De beeldtaal is weer ontzettend krachtig. Prachtig gefilmde landschappen die op schitterende wijze invulling geven aan de gemoedstoestand van de personages. Fantastisch dat ie gewoon minutenlang een mooi shot durft aan te houden. Weg met de conventies en dat zie je ook in het vertellen van het verhaal en de interactie van de personages. Van Sant omzeilt mogelijke clichés hierin (de personages zouden dan ruzie krijgen, elkaar de schuld geven etc.)

Unieke film. 4 sterren.

Al een tijdje op zoek naar deze film op DVD, iemand een idee voor een goed adresje?

Ik ben wel wat gewend op filmgebied, maar wat een verschrikkelijke film is dit. Elephant was al drie keer niets, maar met Gerry bewijst van Sant dat hij nog slechter kan en stijgt de man met stip naar nummer een op mijn lijst van de slechtste regisseurs aller tijden. Het verhaal van de film is totaal niet boeiend, niet spannend en medeleven met de personages heb ik niet een keer gevoeld. Iedereen heeft het over de mooie plaatjes die van Sant hier schiet, maar ook dat vond ik zwaar tegenvallen. Ik had soms zelfs het idee dat de verre achtergrond van de twee Gerry’s zich in een studio of zo bevond, zo lelijk zag het er soms uit. Het acteren is ook niet bijzonder en had wat mij betreft door iedereen vrij makkelijk ingevuld kunnen worden. Er was een scène die mij dan nog wel enigszins kon bekoren en dat was het moment dat Affleck van een rots naar beneden naar Damon moest springen. Dat was nog enigszins boeiend en wel aardig gefilmd. Toch is dat ene moment veels te weinig om niet de laagst mogelijke score aan deze film uit te delen. Brrrrr dat was eens maar nooit meer.

0,5*

Van Sant ligt je duidelijk niet goed

In ieder geval vreemd dat je weinig hebt meegekregen van de prachtige shots die zich in deze film bevinden. Daarnaast zijn er nu ook een aantal films die ik je bij voorbaat niet meer zou aanraden (Das Weisse Band, Sátántangó).

Nee van Sant ligt mij niet, dat is na 4 films van hem, waarvan 3 zeer zwaar onvoldoende, nu wel duidelijk. Maar goed ik probeer graag dingen uit en ben ook niet bang films te kijken, die voor mij weleens tegen zouden kunnen vallen. Ik heb de prachtige shots er in ieder geval niet uit kunnen halen. Geef mij dan maar bijvoorbeeld een Tarkovsky, die dat m.i. veel beter kan.

Das Weisse Band gaat wel aan de beurt komen, toch wel benieuwd naar. Bij Sátántangó staat alleen de speelduur me tegen. Maar bedankt voor het advies.

Spetie, dit gaat niet om mooie plaatjes of het geven om karakters of knappe acteerprestaties. Het gaat om een andere benadering van film. Het gaat om experimenteren, zoeken , aftasten. Het gaat om het doorbreken van vastgeroeste conventies en protocollen. Het gaat om het idee. Het gaat om film. Film is een levende kunst maar weinige doen er iets mee uit schrik voor het grote publiek. Ik ben blij dat er filmmakers bestaan die vragen stellen of bedenkingen maken over hun kunst.

AC1, dat geloof ik allemaal best. Film gaat echter ook over beleving, genieten, ontspanning, je in het medium dat je voorgeschoteld krijgt kunnen verplaatsen en dat had deze film voor mij in ieder geval niet.

Ik snap best dat van Sant geen "normale filmmaker" is, dat zie ik ook nog wel. Dat is op zich goed, want standaardregisseurs zijn er immers al genoeg, maar voor mij werkt zijn benadering in ieder geval niet.

Psycho was vreselijk, Elephant was vreselijk en dit is nog een tikkeltje erger.

uhm wel mooi gefilmd allemaal maar op een gegeven moment was ik gewoon beetje e-mails aan het bekijken en andere dingen tussendoor aan het doen tussen al die stille scenes.

Heb nog best veel gedaan tussendoor.

Vond het stukje op de rots nog wel interessant en het einde was ook wel goed maar wel voorspelbaar opzich.

Ik wachtte eigenlijk de hele tijd op goede dialogen maar die kwamen maar niet.

Liever had ik een discovery stem tussen door gehoord voor meer informatie over dat gebied want zag er wel mooi uit allemaal.

Ik had ook niet na de film zoiets van nou het leek wel alsof ik zelf daar met Damon rond aan het baggeren was.

Maar begrijp wel de bedoeling van de regisseur en heb wel respect dat hij het op zo'n manier maakt.

Nooit gedacht dat een film met Matt Damon erin me zou bevallen. Ik kan namelijk niet tegen die gast. Ik heb er niet echt een goede reden voor, of het moet zijn dat hij in mijn ogen een typische Amerikaanse kop heeft. Wat dat betreft niet veel last van gehad, wat hij werd of vaak van afstand gefilmd en anders had hij wel een niqaab om.

Genoeg over Matt Damon, want de film heeft veel moois te bieden. Het begint al met de beelden van de rijdende auto. De muziek eronder is van Arvo Pärt, waar ik verder niet veel van kent, behalve zijn Te Deum dat ik echt geweldig vind. Deze muziek is zeker ook bijzonder sfeervol.

Dat geldt ook voor de scene die mij wellicht het beste is bevallen: dat ze in het donker vreemd ziet bewegen, het wordt steeds lichter en dan zie je pas dat ze aan het lopen zijn. De muziek eronder is erg spooky en maakt het helemaal af.

Deze beide scenes duren minuten lang, maar vervelen geen seconde. Dat gold wel voor enkele andere scenes, zoals de springscene en de scene waar ze aan het lopen zijn en waar hun hoofden in close-up gefilmd worden. Deze scenes maken dat ik niet het maximum geef.

Ik moest een beetje denken aan Into the Wild. Ook mooie natuurshots, maar ergens totaal tegenovergesteld aan deze film, Hier geen korte shots, maar juist lang uitgesponnen beelden. Mijn voorkeur gaat dan ook naar het laatste. 4,5*.

Erg onconventionele film die totaal niet bij de huidige tijdsgeest past blijkt maar weer. Even voor de duidelijkheid, je moet deze film zien als een soort van meditatie, en tsja, mediteren is nu eenmaal 'saai'..

Deze film is erg abstract en de regisseur laat aan de kijker over wat die er zelf van maakt. Erg moeilijk te beoordelen dus omdat Van Sant je zelf invulling aan de film laat geven. Thema's als leven, dood, eenzaamheid, nietigheid etc. worden aangesneden zonder dat ze bij naam worden genoemd. De film biedt dus ruimte voor je eigen filosofische existentiele mijmeringen en moet vragen en gedachtes bij je losmaken, heb je die niet dan blijft deze film leeg en kaal..

Ik ben in ieder geval blij dat er regisseurs als Van Sant zijn die cinema van een totaal andere kant benaderen.