The Woman (2011)

Precies, er zit wel een verhaal in en de makers doen er ook echt geen moeite voor omdat te verhullen of er een vaag draai aan te geven. Het is gewoon een lekkere gestoord film die je laat lachen en gruwelen tegelijk, helemaal niks mis mee.

Hilarisch huiveringwekkend.

Na het tegenvallende Red slaat McKee keihard terug met deze meesterlijke horrorfilm. Het knappe aan dit niet geheel originele gegeven is de enorm sterke invalshoek van een disfunctioneel gezin, dat middels een uit elke porie dreiging uitademende goedlachse vader. Iets wat nog maar eens bevestigd wordt door de eveneens sterk acterende familie, waarbij de angst van de gezichten valt af te lezen.

Het bizarre en bloederige avontuur waar men vervolgens in terecht komt, wordt uitstekend in beeld gebracht en voorzien van 'n puike soundtrack. Het verhaal wordt ondersteunt door een luchtige, maar vermakelijke basis doorspekt met humor. Dat Bridgers, die nota bene in Nell acteerde, daar bijna geheel verantwoordelijk voor is moge duidelijk zijn. Maar ook het script is even hilarisch als huiveringwekkend.

Meesterwerk.

B-horror van de bovenste plank. Slechte acteurs, zeer onnozel verhaal maar over de top gore en paar emmers bloed maken veel goed. Ook zeer leuke animatie na de eind aftiteling.

Sfeervol horror/drama.

De ontwikkeling van de familiesfeer van kwaad naar erger en het gestoorde idee van het verhaal zijn best goed.
Minpunt vond ik wel dat de film maar geen versnelling vond en de ontwikkelingen soms wat langdradig werden.
De bloederige climax echter was zeker de moeite van het wachten waard!

3*

Fun for the whole family

Dit was een goede horror (zie totaal niet in wat het genre "komedie" hier komt doen... ben wel benieuwd te weten wat hier zo grappig aan zou moeten zijn). Ik heb dat Youtube filmpje ook gezien van die halve gare die verontwaardigd de zaal verliet op het Sundance festival, maar ik begrijp die kerel toch niet. Had hij tot het einde gekeken, dan zou hij gezien hebben dat het geweld tegen die wilde vrouw en vrouwen in het algemeen veroordeeld werd en niet verheerlijkt.

De toon is snel gezet en het valt al direct op dat Cleek neerbuigend is tegenover vrouwen. Het zijn zijn dienaars en slaafjes. Maar in de beschaafde wereld waarin hij leeft kan hij zijn gemene instincten niet hun vrije loop laten gaan en hij vangt een wilde vrouw als bezitting om haar te "beschaven". The Woman gaat veel verder dan gewoon een verhaaltje want het is allemaal erg metaforisch en klaagt de mannelijke drang tot dominantie aan. Cleek is een behoorlijk zieke kerel en ook de zoon laat zijn wreedheid naar boven komen .

Alles is erg verzorgd in beeld gebracht en de film leeft toe naar een bevredigende climax. Sterke rol van Pollyanna McIntosh als kannibalistisch oermens. Geen film voor tere zieltjes maar wel een "slimme" horrorfilm die op een eigen manier rationeel en consequent blijft.

Moet gezegd de film blijft je bij. Lang geleden dat ik zo'n Horror? Drama? Zwarte Humor? film heb gezien. Zeker geen film voor mensen met een zwakke maag. Wat een gestoorde maar aan de andere kant ook weer fascinerende film met prachtige muziek.. Het idee dat er werkelijk mannen bestaan zoals hier geschetst. Alle familieleden met hun eigen problemen waarvan ook hier weer deze zwaar narcistische man de oorzaak is. Oké een weerzinwekkende movie maar dan wel 1 met klasse.

The Woman

De – te verwachten – winnaar op Imagine ‘12

door JdW
b-film.nl

Ooit was The Night of Terror het huis van horror en b-film. Twee nachten gillen, krijsen en schuttingtaal roepen. Velen hebben er goede herinneringen aan. De nacht bestaat nog steeds, maar is opgegaan in een festival dat sinds enkele jaren Imagine heet. De bezoeker moet zich behalve vermaken, kennelijk ook ‘verbeelden’. Dat was nu juist niet nodig bij het ‘in your face’-werk dat te zien was tijdens The Nights of Terror. Nu gaat men op chique. B-film.nl zou afhaken als het programma guilty pleasures zou ontberen. Dat doet het gelukkig niet.

Het Australische The Woman van Lucky McKee is zo’n guilty pleasure en mogelijk nu al uit te roepen als pittigste film van Imagine. The Woman draaide ook tijdens het laatste Sundance Festival. Een deel van het publiek wist niet wat ze met de film aan moest en de zalen liepen bijkans leeg. Dat leek balen voor McKee. Het was even zo goed een opsteker: zijn film kreeg er lekker veel aandacht door.

The Woman begint intrigerend. De openingsscène is een combinatie van Deathstalker en The Antichrist. Een holbewoonster rent in slow motion door een duister bos om bij een baby uit te komen die liefkozend gelikt wordt door een… wolf. Daar ga je voor zitten! In de volgende scene wordt acteur Sean Bridgers geïntroduceerd. Hij is het dominante hoofd van het gezin Cleek. Als vader Cleef op een dag gaat jagen - in die duistere bossen die we eerder zagen - stuit hij op de holbewoonster. Met zijn buks op haar neus, laat zij zich meevoeren naar huize Cleef waar haar een stevig programma Beschaving staat te wachten. Het hele gezin moet er aan mee doen.

De film toont een feministisch karakter als blijkt dat de normen en waarden van de vader ook het onderdrukken van vrouwen behelst. De vraag is of onze holbewoonster hier ook aan wil geloven. Er zit genoeg gore in de film om de kelen van de bezoekers van een Night of Terror op te zetten. De echte horror is psychologisch en gaat direct onder de huis zitten. Imagine’s verbeelden is niet het punt. The Woman zie je en ervaar je. Voor de liefhebbers die Imagine, na deze titel, toch te chique vinden is er hoop. Binnenkort is er het festival BUT in Breda.

(Toch op Moviemeter... Zie b-film.nl)

Slecht slecht slecht deze B film. Het verhaal kan op zich nog wel (ook al had er veel meer in kunnen zitten) maar het acteren is echt zo slecht. Slecht slecht slecht... meer woorden ga ik er niet aan vuil maken. 1,5 ster

Niet zo best nee. Onlogisch geheel, waar steeds meer absurde dingen bijkomen.
En de horror was ver te zoeken.

Soundtrack wel

Hele matige film waarbij koddige humor eigenlijk de spanning flink onderuit haalt.. het wordt allemaal steeds bespottelijker en ik heb er amper doorheen kunnen kijken van slaapverwekkendheid.

Meningeling van diverse genres; drama, horror, thriller, zwarte humor. I like it !

''Yeah, I hear you - you're yelling in my ear(!).''


Behalve zoals bovenstaande onschuldige, maar uiterst bijdehante opmerkingen van de minst bezoedelde jongste telg heb ik ook geen humor ontdekt, behalve die van het misplaatste, voorbij het zwartste soort van de pater familias. Ik stel voor dat we Imdb aanhouden (drama/horror, want misdaad kun je er dan wel in zien, een Scarface of een Godfather is het nu ook weer niet - alhoewel).

Een metaforisch horrordrama, dat is het, waarbij the woman in kwestie niet echt bestaat (beetje à la Hesher, dunkt me), maar als metafoor dient voor het onderdrukte, misbruikte, gemartelde, verwilderde en dom gehouden vrouwelijke wolfskind (de droom in het bos) dat in een kelder opgesloten zit en nooit geleerd heeft - 'dankzij' papa én mama - tot wat het werkelijk in staat is (in goede dan wel kwade zin)... Totdat!

Maar de uitwerking slaagt niet helemaal. Vooral is daar de 'soundtrack'; een leuk tot geweldig gekozen verzameling liedjes (dat wel), maar een te grote hoeveelheid. Zo kreeg ik het gevoel telkens weer aan een nieuw intermezzo te beginnen met een kenmerkende song, terwijl je dat beter bij een paar keer kan laten zodat het ook intermezzi blijven...

En dan is (eindelijk) daar de 'ontknoping' en wordt 'het beest' bevrijd. Wat volgt is echter een vrij makkelijke en simpele afrekening met de kwelgeesten. Zo'n man gun je toch wel wat méér...? Maar zoals ook aan het paaseitje op het einde te zien, wilde KcKee toch vooral benadrukken dat de jongste telg één is/gaat worden met de natuur en bijbehorende cyclus van leven en dood enzo, en dus de manier waarop the woman afrekent en met de kinderen in het bos verdwijnt daar aan voorafgaand, de enige juiste is... En daar heeft hij ook wel een punt.

Groot pluspunt is dat Lucky McKee het in ieder geval probeert (en qua morele confrontatie toch echt wel rake klappen uitdeelt), daarbij veelal een uitstekend sfeertje neerzet en dat een boel scènes an sich toch wel erg geslaagd zijn... al duurt het toch gewoon te lang (zie de soundtrack kritiek). Een kortere feature film van 70 minuten had al meer kunnen bereiken.

Tot slot zijn daar de (voornaamste) protagoniste en de (voornaamste) antagonist nog en de actrice en acteur die hen op miraculeuze wijze gestalte geven, respectievelijk Pollyanna McIntosh en Sean Bridgers (zonder af te willen dingen op de rest van de cast)!


Ik hou het voor nu even op (een dikke) drie sterren.

Net als McKee zelf, is de film helemaal Amerikaans.

Interview met Lucky McKee over The Woman.