Sherlock Jr. (1924)

Met The General en One Week tot nu toe de leukste Keaton die ik zag. Waar zijn films soms opstartproblemen hebben is Keaton in Sherlock Holmes Jr. eigenlijk al vanaf de eerste minuut op dreef. Het zijn de halsbrekende stunts die hem beroemd hebben gemaakt en dat wordt hier maar weer eens bevestigd, maar het is ook de inventieve editing die deze film zo geslaagd maken, met briljante visuele grappen.

In Sherlock Jr probeert Buster zijn werk als filmprojecteur te combineren met zijn studie ‘How To Become A Detective.’ Uiteraard is er ook een love-interest [Kathryn McGuire] op wie Buster indruk wil maken door een mooi en duur cadeau te kopen, maar er is een rivaal [Ward Crane] die zelfs een zakhorloge steelt en verpand om geld te krijgen voor een nog duurder cadeau. Bovendien weet hij Buster de schuld in de schoenen weet te schuiven. Uiteraard stuurt de familie van het meisje Buster de laan uit en hij gaat, gewapend met zijn handboek, op onderzoek uit. ‘Shadow Your Suspect Closely’ zegt het handboek en Buster neemt dat iets te letterlijk op... en dat is nog maar het begin van de pret. Wanneer Buster weer aan het werk gaat, valt hij tijdens een filmvertoning in slaap en droomt hij dat hij letterlijk de filmwereld binnen stapt en na een knap gemonteerde sequentie, een eerbetoon aan George Meliès, de eerste grootmeester van de special effects, waant hij zich in zijn eigen film, waarin hij als Sherlock Jr onderzoek doet naar de diefstal van een duur sieraad.

Busters vader Joe Keaton heeft een hilarische bijrol als de butler die er samen met de dader voor probeert te zorgen dat Sherlocks onderzoek tot niets leidt, onder anderen door een explosieve biljartbal op de speeltafel te leggen en Sherlock uit te nodigen voor een spelletje pool. De scène die dan volgt, waarin Buster niet alleen bal na bal pot zonder de dodelijk biljartbal te raken, maar er ook in slaagt om ‘m werkelijk op een haartje na te missen, zie ik niemand hem nadoen. De reacties van de schurken verhogen de hilariteit van deze briljante sequentie. En zo blijft het lachen tot slotscène, die ons enerzijds toont dat we films soms gebruiken als handleiding voor hoe je met elkaar omgaat, maar ook dat diezelfde films ronduit absurd zijn. Het is een intelligente eindgrap voor een film die meer te bieden heeft dan briljante slapstick en die de liefde van de mens voor het medium film in al zijn glorie laat zien.

Iets meer van verwacht.

The General vond ik wel leuk, deze is nog een stuk korter dus had ik op nog wat extra tempo gehoopt. Maar jammer genoeg geldt het omgekeerde. De eerste minuten zijn behoorlijk traag en flauw. De humor is niet bepaald grappig en het plotje dat Keaton voorschotelt is niet bepaald inspirerend.

Gelukkig is het tweede deel wel wat beter, vooral omdat daar meer gestunt wordt, toch hetgeen waar Keaton het meest in uitblinkt. Leuke scenes met veel snelheid en best maffe stunts. Filmreddend is dit tweede deel nu ook weer niet, maar het weet het gemiddelde toch nog wat op te krikken.

The General vond ik in vergelijking toch opvallend leuker. Misschien zat de lullige soundtrack er hier ook wel een beetje voor tussen, maar daar heb je bij die stille films maar weinig vat op. Beetje jammer dat er vaak maar wat brakke muziek ondergegooid wordt.

Als Keaton z'n stunts bovenhaalt dan is het best leuk allemaal, maar verder is het te beperkt om amusant te zijn.

1.5*

Ik vond deze ook iets minder dan The General. Waar die film zeer volwassen en uitgebalanceerd overkomt, daar voelt Sherlock Jr toch iets teveel aan als een verzameling sketches. Die overigens vaak leuk en zeer innovatief zijn, dat wel.

Uitstekende film over een bioscoopmedewerker die de aspiratie heeft om detective te worden. Inventief in de uitvoering en meer dan genoeg grappige momenten. Het begin van de film in de film is een knap staaltje montage. En uiteraard is het stuntwerk door Buster Keaton bijzonder goed uitgevoerd.

een redelijk verhaaltje met prachtige stunts waar je zelfs nu nog met enige bewondering nar kan kijken .

Prima vermaak met deze vrij korte full feature van Buster Keaton. Het eerste deel van de film ligt de klemtoon zoals gebruikelijk op komische situaties waarna in de finale tot jolijt van de kijker de acrobatische fysieke comedy de overhand neemt, waar Keaton zo’n topper in is. NIet zomaar een doorsnee filmpje echter want deze Sherlock Jr. bevat echt frisse ideeën zoals de schitterende droomsequentie waarin de grenzen vervagen tussen de werkelijkheid van Keaton en de film die zich afspeelt in de cinema waar hij werkt/in slaap valt. Heel leuke opeenvolging van diverse scènes hier. En wat te denken van de eindsequentie waarin de wakkere Keaton zich met zijn geliefde bevindt in een frame (de kijker ziet hen door het raam van het projectiehok) parallel aan het frame van het filmdoek in de zaal waar zich het voorbeeld van Keaton afspeelt. Mooi.

De finale achtervolging is ook weer een hoogtepunt van creativiteit. Wanneer je dan leest dat de halsbrekende toeren werkelijk geleid hebben tot ernstig letsel, maar dat Keaton dankzij zijn hoge pijngrens gewoon doorging met de film … dan besef je ook wat voor een unieke, gepassioneerde en getalenteerde artiesten hun ding deden in de begindagen van de film. Don’t try this at home, is hier zeker op zijn plaats.

Geweldige film van Keaton! De scène in de bioscoop waar Keaton in zijn droom van scène tot scène springt vind ik prachtig gedaan. En dan moest de achtervolging op de scooter nog komen. Ik vraag me wel af of er nergens trucage bijzit, want veel lijkt mij onverantwoord. Maar van Keaton ben ik dat gewoon.

Bij deze nog een gat opgevuld aangezien ik ook nog geen film van Buster Keaton had gezien. Na het erg fijne Saftely Last van Harold Lloyd is ook deze film een positieve verrassing. De humor neigt hier dan wel iets meer naar gestuntel en slapstick en het verhaaltje is best zwak. De film verdient vooral zijn strepen in de 2de helft waarbij er nogal wat actie en stuntwerk aan te pas komt. En ja dat stukje waarbij Keaton letterlijk in de film op het doek binnenstapt, schitterend!

Goed.

Ietsje minder dan The General, deze eerder gemaakte Sherlock Jr. We zien Buster Keaton hier wat meer in typische slapstick vervallen en wat minder in stunts. Zeker dat eerste kwartier pakt men de tijd om het verhaaltje (van iets en niks) te zetten, nadien kan er wat meer tempo in en pakt Keaton wederom uit met enkele iconische stunts.

Het is echt prachtig om te zien hoe creatief men al in die tijd was. Dat geldt niet alleen voor de stunts, maar bijvoorbeeld ook voor die scène in de bioscoop. Dat is m.i. grandioos gedaan: heel simpel, maar de uitwerking is vlot en precies gedaan. Met een speelduur van een kleine drie kwartier is ook deze zit weer om voor je het goed en wel beseft.

3,5

Tweede Keaton.

Zo leuk als The General vond ik het niet, maar ik denk dat ik Keaton als bekende regisseur van wat klassieke titels best kan waarderen, tegen alle verwachtingen in. In een tijd waar ik steeds meer klassiekers afkraak omdat ze me oprecht niets doen is het altijd fijn om wat bekende titels tegen te komen die wel boven de middelmaat voor je uitstijgen.

Keaton doet het in ieder geval weer lekker hier. Vergeleken met The General vind ik hem iets kinderachtiger. Speelt met iets meer poppenkastemotie, al kan dat misschien gewoon de recente kijk op zijn film zijn. Goed doet hij het wel. Erg grappig is hij niet wat mij betreft, maar wat glimlachjes trekt hij er wel uit, en dat is voor mij de minimum wat komediefilms dienen los te krijgen uit hun kijkers.

De stunts maken wederom indruk al zijn ze wat minder indrukwekkend dan in bijvoorbeeld The General. Deze film is veel intiemer, en pakt pas richting het einde echt uit. Soms knap opgenomen, al deed het me als geheel wat minder. Na 10 minuten had ik het zelfs al gezien omdat Keaton die detective speelt zelf niet stand kan houden voor een speelduur van enkel 45 minuten.

Al bij al is het een redelijke wegkijkfilm die lekker kort duurt, maar alsnog net wat te lang aanvoelt. Het verhaal doet je geloven dat er nog wel wat aardige wendingen aan verbonden zitten, maar Sherlock Jr. is een top en top komediefilm en niet veel meer dan dat. Het mist die echt gave stunts, maar kent genoeg luchtige grappen om niet compleet in dufheid te vervallen.

Voor mij toch wel één van de beste van Buster Keaton (die ik al zag). Daar waar velen The general prefereren, houd ik toch deze vast. Best wel een creatieve film met de idee van de film in de film waarbij hij zich zijn droomden als detective realiseert.

De actie en het stuntwerk blijft fenomenaal en ik amuseerde me er kostelijk mee. De motorfietsscène is geweldig en ook de moordpogingen op hem, met als toemaatje de poolpartij vond ik geweldig. Een jackass avant-la-lettre met al zijn stunts. Hoedje af is wel heel toepasselijk voor Keaton dan. Fijn!

Sherlock Jr. werd geregisseerd door Buster Keaton die tevens de hoofdrol speelt. De combinatie kwam vaker voor. Keaton was altijd al gefascineerd door de camera. Het schijnt dat hij zelfs eens een camera uit elkaar haalde om zo de constructie ervan goed te leren kennen. Het tekent zijn bezetenheid van het fenomeen film. Zijn bezetenheid hielp hem om films te maken die grensverleggend waren. Films die ook nu nog niets aan geniale glans hebben ingeboet.

Een mooi voorbeeld van die baanbrekende rol is in de film al na een paar minuten zichtbaar. Dat gebeurt als het personage Keaton een film binnenstapt die op dat moment in de bioscoop draait. Op het witte doek speelt zich een verhaal af over een diefstal en Keaton die in de realiteit met eenzelfde verhaallijn heeft te maken, besluit zich ermee te bemoeien. Hij wordt onderdeel van het gebeuren op het witte doek en zet een stap in de droomwereld die film heet. Pure magie. Zijn intrede in de film beïnvloedt bovendien de handeling in die film en levert daarnaast nog eens een schitterend en bijzonder humoristisch optreden op.

En zo speelt Keaton met het bevattingsvermogen van de kijker. In de droomwereld die film heet zijn dingen mogeijk die in de echte wereld onmogelijk zijn. Keaton stort zich in stormachtige achtervolgingen en verricht halsbrekende toeren, waarbij een portie geluk hem vaak ter wille is. Het is komedie ten top. Sherlock Jr is een tijdloze film. Ik heb genoten.

Schitterend. Ik was vergeten hoe goed de Keaton films wel zijn en moet dringend alles eens bekijken. Een voornemen voor 2024 bijwaar ! Sherlock Jr is visueel creatief met film in de film waarin de romantische illusie van films wordt doorprikt. Ook een geniale montage om de gags optimaal te kunen werken. Daarnaast zijn de stunts indrukwekkend (wat een timing !) waardoor de film grappig en reflectief is. Is Buster Keaton dan niet de pionier van alle actie films want er zit in de film een stunt in die bijna 100 jaar later herhaald wordt in Mission Impossible Dead reckoning ? Met de moto vliegt Keaton door het raam om de bad guy neer te halen net voor hij het meisje zou aanranden. Is dit niet dezelfde stunt wanneer Cruise met een parachute het treinraam in vliegt om de bad guy te verhinderen dat Atwell het bekoopt ?