Bronson (2008)

Erg leuke film, deze Bronson. Lekker gek en onvergelijkbaar (ik zie de link met A Clockwork Orange, maar buiten enkele verwijzingen om hebben deze twee films weinig met elkaar van doen). Het is geen foutloze film. Zo vond ik het jammer dat er weinig stil gestaan werd bij Bronsons reputatie in de gevangenis, scènes waarin je meer kon zien van hoe de medegevangen reageerden op zijn acties. Als Bronson zich alleen maar verbeeld had dat hij zo populair was dan snap ik waarom het uit de film gelaten werd, maar andere personages verwijzen enkele keren naar zijn reputatie, dus die moet er zijn. Ook vond ik het vreemd dat even kort aan het begin wordt laten zien dat Bronson getrouwd was en een kind had, maar dat daar al snel geen woord mee over gerept wordt. Dat er geen sentimentele gezinsreünie in deze film past snap ik, maar het is toch vreemd dat zo'n element gewoon vergeten wordt.

Het is allemaal ook weer niet heel belangrijk, want Bronson is constant gewoon erg leuk om naar te kijken. Vreemd dat zowel MovieMeter als IMDb dit niet als komedie neerzetten bij de genres, terwijl het dat toch duidelijk is (in plaats daarvan krijgen we... thriller? Vond iemand dit werkelijk spannend?). Hilarisch vond ik het niet eens zo, maar ik kon de overdreven humoristische aanpak met dik aangezette acteerprestaties, kleurrijke, groteske cinematografie en absurde muziekkeuzes (The Pet Shop Boys zorgen voor het meest komische moment in de hele film) zeker smaken. Het geheel wordt niet echt gedreven door een verhaal, wat waarschijnlijk komt omdat Bronson zelf ook nooit verder komt dan vage doelen stellen; iets over de kans om een naam voor zichzelf te maken in de gevangenis. Hierdoor staan bijna alle scènes een beetje op zich, als telkens een nieuwe kortfilm met Bronson in de hoofdrol. Doordat iedere 'korte film' ook echt werkt pakt de aanpak goed uit en stoort het niet dat onbelangrijke momenten, zoals personages die wat doelloos heen en weer lopen, lang uitgesponnen worden. Ik vond het een lekker stijltje dat Refn hier hanteerde. Ik zag nog niet meer van hem, maar het smaakt naar meer. Tom Hardy is waarschijnlijk degene die het meest geprezen is voor deze film en dat is niet helemaal onterecht.

Hoogtepunten waren de scènes in het gesticht (waaronder dus het moment met The Pet Shop Boys) en die waarin Bronson een bibliothecaris gijzelt en telefoneert met de directeur, om vervolgens boos te worden omdat hij zelf geen eisen kan verzinnen. Bronson is als film misschien iets te leeg voor een echt hoge score van mijn kant, maar tegelijkertijd vind ik het gemiddelde hier opvallend laag. Ik had hier een groter publiek voor verwacht.
3,5*

Ik moet zeggen dat Tom Hardy hier goed bezig is de scene waar hij een ring steelt en zo schreeuwt tegen de verkoopster is hilarisch. Van Refns regie had ik zeker meer verwacht zeker als hij een film als Vahalla Rissing heeft gemaakt. Bronsen toch wel een tegenvallertje geworden voor mij. Krappe voldoende.

Redelijk.

Interessant levensportret van Bronson. De theatrale uitwerking ervan vind ik een stuk minder (overtuigend) en ontkrachtend werken. Daardoor helaas maar deels geslaagd. 6/10*

Tour de force.


Enorm sterke Refn weer. Wat een indrukwekkende performance van Tom Hardy. Hij maakt het personage zo makkelijk eigen. Film weet gelijk te boeien en vooral Hardy weet al snel te boeien. Zijn karaktertrekjes zijn dan ook echt geweldig. Bronson leunt vooral op de character-drivenness en de stilering van Refn. Verhaal stokt af en toe, maar er gebeurt in anderhalf uur zoveel dat dit helemaal geen probleem is. Integendeel.


Visueel werkelijk state of the art. Refn laat weer zien waarom hij één van de meest briljante hedendaagse regisseurs is. Refn weet ook elke keer weer met iets nieuws op de proppen te komen. Erg veel leuke vondsten gezien en zoals Refn altijd laten zien weet hij in uitbarstingen van geweld er voor te zorgen dat het altijd erg rauw is. Zonder echt grafisch te worden. Wat een regisseur is deze Deen toch. Vergelijking met Clockwork is voor de hand liggend, al vind ik dit eerder een Chopper met stijl.

Weer een keer gezien, halfje erbij. Hardy is echt een fenomeen!

Hardy is groots als Bronson, heerlijke geweldadige film .

de regisseur geeft deze geweldadige film in mijn ogen zelfs een vorm van elegantie met daarbij geweldige muziek op de achtergrond die het fenomeen bronson nog beter over laten komen. er zitten echt veel sterke scene's in deze film maar voornamelijk de scenes waarin Tom Hardy alleen is zijn geweldig. het gebruik van licht in sommige vormen vond ik er enorm goed en eigenzinnig uitzien. op sommige momenten is het wel iets minder maar dat word dan weer ruimschoots goedgemaakt.. bronson is gewoon een krankzinnige film met een kranzinnig goed Hardy in de hoofdrol. lekker over de top maar dan ook echt goed over de top.

Het idiote eraan is juist het geweldige. Fantastische film! Zo mag Nicolas er wel meer maken.

Heb er wel van genoten. Leuke muziek en sfeervol beeld. Vond de lijn alleen iets minder, had wel iets meer details willen zien.

Aparte film-ervaring. Zeer gewaagde, maar fantastische rol van Hardy. Hij laat zich helemaal gaan. Het verhaal is redelijk onderhoudend, maar na een tijdje komt het wel op een dood spoor terecht. Uiteindelijke conclusie: iets te extreem, eigenaardig en excentriek voor mijn smaak.

Simplelweg verbluffend. Zo'n film heb je nog niet gezien. "Bronson" bestaat echt: Charles Bronson (prisoner) - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org en deze film is net zo gek als de hoofdpersoon.
NIet meer lezen, gewoon kijken!

Niet mijn ding.

Na Drive en Warrior - twee films die ik kan waarderen - wou ik meer zien van Refn en Hardy. Bronson leek me dus de ideale film. Het tegendeel is waar.

Hetgeen me het meest tegen de borst stuit is de karikaturale, clowneske afspiegeling van één van de grootste Engelse criminelen ooit. Ik had op voorhand niets gezien over Michael Peterson/ Charles Bronson, dus ik weet niet hoe de man zich gedraagde, maar het is hier zodanig over-the-top dat ik het na een half uur wel gezien had.
Van het geweld had ik trouwens meer verwacht. Het gebruik van geweld in Drive komt heel dicht bij mijn ideaalbeeld van geweld in cinema; weinig, maar wel rauw en hard. Hier is het geweld continu aanwezig, maar het komt bijlange niet zo hard aan. Spijtig.

Aan alles zie je dat Tom Hardy een groots acteur kan worden. Ook hier heeft hij enkele momenten van genialiteit - ik denk aan de "theater"-scènes -, maar weer stuit het clowneske me tegen de borst. Ik zie hem liever ingetogen spelen.

Qua vormgeving is het allemaal nog net oké. Het ziet er net wat goedkoper uit dan Drive, maar dat blijft binnen de perken.
De muziek ligt in de lijn van mijn verwachtingen - af en toe bombastisch, af en toe electric feel.

1,5

Was wel weer een geslaagde film van Refn maar niet zijn beste. Bronson is wel op een manier uitgewerkt dat je het als tussendoortje kan beschouwen en niet echt iets groots als Pusher, Valhalla Rising of Drive. Het verteld het verhaal over een psychopaat die ik enkele jaren geleden nog wel op Wikipedia heb leren kennen: Bronson. Een een of andere droogkloot die ook wel beroemd wil worden en de moorden en misdaad daar de uitweg van ziet en zelfs tot in de gevangenis (vaak in zijn Blote reet, waarschijnlijk een ritueel?) Nog met de smerissen en de bewakers bloederige gevechten aangaat. Tussendoor word de film nog aangevuld met Theatershow's (met Bronson als Clown) en een Interview met Bronson, die moeten ogen als een interview/levensvertelling. De film is lekker hard en geweldadig, maar voelt soms wel leeg aan en neigt het nog wel eens te hangen. Het gaat uiteindelijk niet verder dan enkele bloedige (cel)gevechten.

Maar verder was dit nog zeker wel te pruimen hoor. Tom Hardy speelt goed en die kop is geweldig. Ook die grijns van Bronson aan het einde zag er wel creepy uit.

Leuk wegkijkertje.

3,5*

ik heb net de film gekeken ,ik ben erg onder de indruk van Tom Hardy zijn acteerwerk..
juist omdat hij zo een indruk maakte heb ik de film afgekeken.
Ik denk niet dat er een andere acteur geschikt zou zijn om dit zo neer te zetten zoals hij het gedaan heeft.
Ik heb ook het idee dat je zelf ook wel een beetje gek moet zijn om het zo neer te kunnen zetten...
Nu heb ik al vaker een rol van hem gezien waarvan ik dacht mijn god die gozer is echt maf..want hij zet 100 wat 200% neer wat ie speelt
Maar dit slaat echt alles.......
Het is alleen om hem dat ik die film uitgekeken heb met pauzes want zo nu en dan moest ik ff wat op zoeken over de persoon Bronson zelf om te zien of hij echt zo gestoord was.........


Lol ik ben nog steeds verbijsterd .............

Visueel interessant en geweldig acteerwerk, toch bleef ik met een leeg gevoel achter vanwege het ontbreken van enige inhoud. Had toch graag wat meer verdieping van het verhaal achter de persoon Charles Bronson gezien.

Persoonlijk, gezien de werkelijke Bronson's reputatie, staat het karakter denk ik niet zo ver van de werkelijkheid. Natuurlijk wordt het aangedikt, maar ik beschouw het niet geheel als onrealistisch. Ook omdat de film, naar mijn mening, de belevingswereld van Bronson zelf uitbeeldt.

Overigens is Bronson verre van de grootste crimineel van de UK. Volgens mij bestaan zijn misdaden voornamelijk uit geweld tegen cipiers ten tijde dat hij al in de gevangenis zat voor een overval. Ook niet mis natuurlijk, maar in de buitenwereld heeft hij volgens mij bijzonder weinig misdaden begaan, ondanks zijn onstabiele karakter.

Ik had totaal iets anders verwacht van deze film (namelijk een keiharde gevangenis actiefilm), dit bleek echter niet zo te zijn.

maar wat kan die Tom Hardy acteren zeg!

Wat een snertfilm zeg :S
Bleh

Ligt wellicht aan mij.
Ben allerlei boksfilms (ed) ah kijken momenteel en iemand raadde mij deze aan.

Omdat het dezelfde acteur is als van Warrior (vond ik geweldig!!), dacht ik Yes!!
maar ja
No! dus.
Ligt niet aan die kerel want die doet goed z'n best hoor.

Maar het is een oppervlakkige storyline (basically gaat het erover dat hij ontelbaar x van (gevangenis)instelling veranderd en x op x in elkaar wordt gemept), en storende horkerige vertel manier met veel lawaai en .. gewoon blehh
net zoiets als lauwe pap met klonten

het was mijn nieuwsgierige aard die me ervan weerhield om 'm uit te zetten.. en net toen ik het echt niet meer trok en de knopjes pakte om 'm uit te zetten, begon de aftiteling haha dat was wel mooi getimed!

niet een bijster goed beargumenteerde mening, maar na lauwe pap met klonten heb ik daar niet zoveel puf meer voor ;p

Magic? You just pissed on a gypsy in the middle of fucking nowhere

Ik had al een aantal keer getwijfeld om Bronson eens op te zetten maar elke keer opnieuw koos ik toch voor een andere film. Op zich interesseerde het concept me wel maar de slechte commentaren vanuit mijn vriendengroep zorgden ervoor dat ik er toch maar wat weigerachtig tegenover stond. Gisteravond dan eindelijk eens de knoop doorgehakt en opgezet en het gevoel dat dit inderdaad niet al te best is overheerste de aftiteling.

Bronson is vooral een vreemde film geworden. Langs de ene kant heeft het sowieso zijn charme in de vorm van Bronson zelf. Een gestoorde gast die van het ene moment op de andere compleet kan omslaan en ondertussen doodleuk commentaar geeft op zijn eigen verhaal. Refn zorgt ervoor dat de film nogal wat surrealistische trekjes krijgt door een handvol interessante scènes (zo vond ik het 'dubbelgesprek' tussen Bronson en de bazin van het zottenhuis na zijn moordpoging op die pedofiel erg geslaagd) en lijkt vooral zowat zijn eigen Clockwork Orange te willen maken. Het kon me echter allemaal niet echt ten volle vastgrijpen waardoor de rustigere scènes wel erg saai aanvoelen. Erg vreemde keuze ook qua muziek maar ook dit heeft tot op een bepaalde grens wel ergens zijn charme. Na een tijd heb je het echter allemaal wel gezien en wordt het erg moeilijk om je aandacht nog bij de film te houden, vooral omdat je nooit echt enige feeling met het Bronson zelf lijkt te krijgen. De film lijkt zich op den duur dan ook meer te herhalen in een cyclus van Bronson komt in de gevangenis, Bronson hangt de beest uit en slaagt wat mensen in elkaar, Bronson wordt in bedwang gehouden en wordt daarna overgeplaatst.

Tom Hardy is dan eigenhandig ook de enige reden waarom ik er ben in geslaagd om de film in zijn geheel uit te zien. Wat die hier allemaal toont.. Pure magie. Met zijn rol in Inception had hij niet erg veel indruk gemaakt maar het komische ging hem goed af in This Means War maar dit is onwaarschijnlijk sterk. Het accent, de schizofrenie, de spiermassa, ... Werkelijk schitterend om naar te kijken. De film is dan ook eigenlijk compleet een one-man show van deze acteur geworden want de rest van de cast staat er maar wat bij. Ik heb de film gisteravond gezien maar vraag me zelfs niet wie er voor de rest nog in meespeelde want ik zou het antwoord schuldig moeten blijven.

Een film die de moeite waard is om eens gezien te hebben vanwege een aantal geslaagde scènes maar the bigger picture werkte in ieder geval bij mij niet. Hardy is geniaal in zijn rol, sowieso een acteur om in het oog te houden, maar voor de rest is hier niet bijzonder veel aan. Ik kan trouwens toch niet de enige zijn die nog nooit van Bronson had gehoord?

2*

Vermakkelijke film die leuk verteld werd. Zeer sterk acteerwerk van Tom Hardy. Had geen idee dat dat de zelfde acteur als uit Warrior was. Volgens mij was is die Bronson in het echt compleet gestoord. Wat gaat er allemaal om in die kop zou je denken. Een 7