Seven Pounds (2008)

Will Smith blijft me verbazen. Soms vind ik het helemaal niks en dan komt hij weer met zo'n goede rol als deze aanzetten.
Het begin luidt het einde in, dus dan kun je zeggen dat het voorspelbaar is, maar dat maakte mij helemaal niks uit in dit geval.
Dawson speelt ook de sterren van de hemel.
Mooi vond ik om te zien dat hij eerst zeker wou weten welke mensen hij ging helpen. Hij hoefde er niet eens een bedankje voor.
De muziek is erg belangrijk in een film als deze en was perfect en passend op de goede momenten. Het is echt een film, waar je bij hoopt dat die nog iets langer doorgaat, maar dat het aan de andere kant ook goed is zoals het is. Drama wordt steeds meer mijn genre merk ik en Seven Pounds verdient daarin een ruim voldoende!

Wat een ontroerende film!

Ik heb de film opgezet zonder te weten waar het over ging. Het begon voor mijn gevoel dan ook heel onduidelijk. Het moment dat hij Ezra belt en hem uitscheld. Daarna denk je: What the ..? Dat stukje bleef me de hele film achterna, pas later aan het eind werd duidelijk waarom. Het eerste uur zat eigenlijk vol onduidelijkheden. Je ziet 'Ben' (Tim) allemaal dingen doen, maar het blijft een soort mystery waarom hij die dingen doet.

Op het moment dat je erachter komt dat Emily iets aan haar hart heeft, en je daarna de link legt tussen de 7 mensen, weet je al eigenlijk wat er verder gaat gebeuren. Ik kon toen wel raden dat hij zichzelf zou ombrengen, om daarmee zijn hart en ogen te doneren. Toch blijft dit ontroerend, ik heb dan ook een traantje gelaten.

Prachtige film, alles klopte en Will Smith heeft wederom geweldig geacteerd!

Een film met een duidelijke boodschap!
4.5*

Seven Pounds is in alle opzichten een bijzonder mooie film. Dat de richting van het verhaal al snel duidelijk is doet daar niets aan af en dat je voor dergelijk drama open moet staan omdat je anders dit soort films te traag en te saai vind ook niet. Ultieme zelfopoffering is natuurlijk ook een gegeven dat bij veel mensen iets onwerkelijks zal oproepen of misschien zelfs zal tegenstaan, maar ook dat gegeven kan deze film onmogelijk onderuit halen. Je kunt er niet van houden maar dat wil niet zeggen dat het niet goed is..........5*

Mooi verhaal op een originele manier verteld. Een film die ik niet snel meer zal vergeten.
Ik snapte alleen het einde niet zo goed met die blinde man, hoe is hij nu door Ben geholpen?

Hij kreeg de ogen van Wil Smith, waardoor hij door een transplantatie weer kan zien. Vandaar dat Dawson, die hij dus zijn hart geeft zo verdrietig wordt als ze hem op het laatst in de ogen kijkt. Ze kijkt immers in de "oude" ogen van Smith.

Aaaaah zo, totaal niet meegekregen!

Ik vond deze zelf erg matig maar ik ben dan ook niet zo echt een fan van drama. Toch vond ik het verhaal wel iets sterks hebben en het acteerwerk van Will was zoals gewoonlijk weer goed.

Ik zei halverwege de film nog: "Als 'ie z'n hart maar niet weg gaat geven aan haar... dat zou nergens op slaan. Weinig subtiele symboliek ook." En wat blijkt...
Seven Pounds eindigt dan ook véél te sentimenteel om indruk te kunnen maken; het schiet gewoon, zoals wel meer Hollywooddrama's, door naar het belachelijke. De rest van de film is minder slecht, maar het geforceerde mysterie dat het eerste uur kenmerkt, werkt gewoonweg niet: er worden teveel puzzelstukjes gegeven, waardoor de oplettende kijker het verhaal algauw doorheeft. Behoorlijk pervers uitgangspunt ook: jarenlang mensen in de gaten houden (om van het treiteren maar te zwijgen) om te kijken of ze "goed" zijn en daarna zelfmoord plegen om je organen aan hen af te staan. Tja, en dat moet dan voor tranentrekkend "mooi" doorgaan.

2,0*

Je hebt het niet zo op drama geloof ik he Karl haha.
Je wilt plottwisten etc.zien die bij dit genre nou niet echt thuishoren.
Het is geen psychologische thriller of zo he.
Ik vond het niet erg dat ik door had waar hij mee bezig was. Was wel benieuwd of hij uiteindelijk voor zichzelf zou kiezen en nog even bij de vrouw kon zijn van wie hij hield of dat hij dus daadwerkelijk zijn hart zou weggeven.

Drama is inderdaad niet mijn favoriete genre, nee, dat moet ik toegeven. Het is overigens op zich niet zo'n probleem dat ik zelf in elkaar puzzel wat Will Smith aan het doen is, maar de regisseuze lijkt het zo geforceerd geheim te willen houden. Het uiteindelijke verhaal vind ik ook niet fantastisch, maar het was met een andere uitwerking misschien wel beter in de smaak gevallen. Dat sentimentele sausje is ook niet zo aan mij besteed; ik heb het liever wat ingetogener.

Gabrielle Muccino is overigens een man haha.
Heeft ook Pursuit of happiness met Smith gemaakt.
Kunnen heel goed met elkaar overweg, vandaar weer de hoofdrol voor Smith.
Heb de film ook nog een keer met uitleg van deze regisseur bekeken en veel dingen die hij zegt over waarom hij bepaalde scenes heeft behouden en andere heeft weggegooid kwamen overtuigend over.
Ach ieder zijn ding.

Hm, ik las Gabriella, vandaar

Aardige film, maar iets te zoetsappig. Ook het feit dat Ben het wel of niet geven van zijn netvliezen laat afhangen van een telefoontje (onbeschoft of niet onbeschoft) was wel erg slecht uitgedacht. 3*

Een mooie film, geen goede film.

Veel te vlakke film, er word niet onderbouwd waarom nou juist deze onbekende 7 mensen. Hoe komt hij bij hun? Telefoonboekje openslaan? Het hoofdplot met Rosario Dawson is mooi uitgewerkt, de rest hapert aan alle kanten. Dat leidt tot een opsomming van enkele nutteloze scenes, om tot die 7 mensen te komen. Oke daar niet op lettend en tevens niet op de feitelijke inhoud lettend, heeft het een mooie vorm, dat moet gezegd worden. Smith speelt vrij aardig en Dawson zet een zeer natuurlijke rol neer. Af en toe werd het iets te sentimenteel, maar neem dat op de koop toe. De flashbacks waren goed gekozen, enkel in het begin werd er te vaak met de tijd geknoeit.
Wilde eigenlijk 3 sterren geven, maar de score mag ook vermeld worden en boost hem op naar 3,5 ster.

Of moet ik zeggen geen goede film, wel een mooie film

Will Smith steelt het insigne met inloggegevens van de belastingdienst van zijn broertje. Zo komt hij aan de gegevens van zijn mensen.
Hij had ook andere mensen kunnen helpen natuurlijk. Iedereen heeft wel wat. Maar hij koos deze mensen uit op menselijkheid, warmte en het liefst ook nog wat bijdragen aan de maatschappij. Ik vind het allemaal niet zo erg rommelen als jij.

Prachtig en ontroerend film.

Heb het af en toe bijna ( ) met tranen moeten doorstaan. Zeer emotioneel, mede dankzij de prachtige piano muziek.

Acteerwerk was uitstekend door Smith en Dawson. Een prachtige koppel, hun twee! Prachtig om te zien hoe hun, van volkomen vreemden, langzaam tot elkaar zich aangetrokken voelen.

Je leeft je ook mee met Smith en zijn situatie en waarom dat zijn oplossing is. Het is ook mooi om van je eigen einde een optie openmaakt voor anderen die een nieuwe start kunnen maken en het, in zijn perspectief, verdient hebben.

De flashbacks van het ongeluk doen me een beetje aan I Am Legend denken. Niet dat het wat mee te maken heeft, maar ook een film waar het verhaal deels begrijpelijker is met flashbacks.

Wel had ik een vermoeden dat wanneer die zelfmoord zou plegen, hij zijn huisdierkwal zou gebruiken. Zo een vermoeden had ik wanneer er in een flashback ons een stukje van zijn jeugd liet zien. Hij zei dat die kwallen erg mooi vindt en te horen kreeg dat zij de dodelijkste dieren ter aarde zijn.

Het einde vond ik een klein beetje verrassend. Het kon beter eigenlijk, want persoonlijk had ik het gevoel dat ze er snel een einde aan wouden hebben. Want wanneer Ezra en Emily in tranen elkaar omhulsden was dat het... het kon emotioneler, begrijpelijk en mooier door de laatste beelden van Smith te laten zien, over een laatste woord o.i.d.

Voor de rest zoals mijn eerste zin in 2 woorden: prachtig & ontroerend.

Drama is niet echt een genre wat op nummer 1 bij mij hoort, maar deze heeft zeker een ruim voldoende verdiend: 4 ster!

schitterende film

eindelijk weer eens een film met een echt goed verhaal wat je stil krijgt

will smith acteerde uitmuntend

5 sterren krijgt ie van mij

Tja, ook ik ben het wel een beetje met Madecineman eens, maar idioot genoeg viel dit bij mij toch in redelijk goede aarde. Weliswaar irriteerde ik me af en toe aan de zoetsappigheid (vooral jammer van het einde..), maar het raakte me uiteindelijk toch nog wel wat. Will Smith heeft daar zeker een groot aandeel in.

Zonder verwachtingen gaan kijken en daardoor toch wel positief verrast. Weinig vals sentiment.

Zeker niet verwacht (en mijn broertje denk ik ook niet, dat zei al ruim een jaar geleden), 3.5*

Ondanks dat ik vrij snel doorhad wat uiteindelijk zou gebeuren, toch een mooie film. Had echter wat korter mogen duren. Bovendien klonk de muziek (die wél passend is) mij op een of andere manier ontzettend vals in de oren!
Maar goed, alles bij elkaar goed te pruimen

Ontzettend mooie en ontroerende film.
Net als in Pursuit of Happyness zette Will Smith ook hier een fantastische rol neer!

Erg aangrijpende film en vooral het einde raakte me.

Ik kijk juist graag drama's.. maar wat deze betreft ben ik het compleet met je eens! Wat een sentimenteel voorspelbaar misbaksel zeg.
Ik kan de hoge score maar niet begrijpen!?

Het was inderdaad wat voorspelbaar. Maar dan nog, wat een ontzettende, mooie en ontroerende film. Het komt niet vaak voor dat een film mij lang bijblijft. Bij deze film was dat wel degelijk het geval.

In het begin kan het allemaal wat warrig en langdradig overkomen, maar naarmate de film vordert zie je dat Smith en Dawson een band aan het krijgen zijn en leef je erg met de personen mee. Het einde was dan ook fenomenaal mooi. Heb wel een traantje moeten laten eerlijk gezegd. Ontzettend mooi dat de een zijn leven 'weggeeft' om de ander voort te laten leven. Nooit eerder wist een film zo eerlijk en aangrijpend over te komen bij mij.