The Fall (2006)

Prachtige film. De locaties zijn natuurlijk adembenemend en ik vind alle acteurs ook heel sterk. Vooral het meisje vond ik echt geweldig. Tien jaar! Kijk naar een toneelvoorstelling van groep 4 en je weet hoe het er bij andere kinderen aan toegaat. Als zij zo doorgaat wordt ze heel groot, mark my words. Ook de bijrollen vond ik goed ingevuld, door vooral onbekende acteurs. Als ze hiervoor grote sterren hadden gebruikt was de film een stuk minder indrukwekkend geweest denk ik zo, dus dat was een goede keuze van de regisseur.

En dan het verhaal. Geweldig in elkaar gezet en mooi om te zien hoe Roy het verhaal verteld maar je het door de ogen van Alexandria ziet. Het is háár verbeelding die je meemaakt en dat vind ik prachtig gedaan. Dit is vooral op bepaalde punten goed te zien. Bijvoorbeeld bij de Indiër. Roy heeft het over een 'Indian' wat een indiaan is. Een squaw is ook het woord waarmee de vrouw van een indiaan wordt aangeduidt. Alexandria weet dit natuurlijk niet en maakt er in haar verbeelding een Indiër van, die we op het einde weer terugzien bij het sinaasappels plukken. Hetzelfde geldt voor Sister Evelyn. Roy heeft het over zijn ex, maar Alexandria kent haar niet en bedenkt daarvoor in de plaats de zuster waar zij het goed mee kan vinden.

Mooi ook vond ik om te zien hoe het verhaal dat Roy vertelt symbool staat voor zijn gesteldheid, waarin hij steeds dieper wegzakt en op het einde, door de vriendschap met Alexandria die steeds dieper wordt, wil vechten om weer te willen leven.

Dit is geen film die je snel wegkijkt. Je moet er de tijd voor nemen en hem vooral wíllen zien, anders is hij ongelofelijk saai en zwaar. Maar man, wat is dit een goede film. Ik geef vrijwel nooit vijf sterren, omdat ik de perfecte film nog niet gevonden heb, maar dichtbij komt deze film zeker wel. Daarom 4.5*

Ik pakte deze film toevallig mee tijdens het zappen en heb geen spijt dat ik hem volledig heb uitgekeken.

Het zit gewoon zo mooi in elkaar kwa acteren, locaties, verhaal, manier van filmen....

Ook leuk dat men de Delahaye 165 heeft gekozen als achtergrond auto op het einde van dat verhaaltje.

Visueel verbluffende film. En dat allemaal zonder computer animaties! Verhaal had wellicht wat beter uitgewerkt kunnen worden maar de sfeer van de film en de band tussen de twee hoofdpersonages maken dat goed. Grappig ook om te zien hoe Alexandria soms het verhaal zelf aanpast.

Leuke fantasie film die visueel inderdaad erg indrukwekend is. De decors zien er prachtig uit en er wordt zeer goed met kleuren omgegaan. De landschappen zijn ook prachtig om te zien. De acteurs (met name het jonge meisje Catinca Untaru) doen het erg goed en acteren zeer natuurlijk en soms zelfs een beetje aandoenlijk.

Mooie film!! Zeker 4 sterren waard.

Dat meisje is echt zoooooooooo irritant!

Na een half uurtje uitgezet, erg jammer deze film.

.... :')

Wauw, zeer mooie plaatjes in een leuke film. Hier en daar wat komisch, dramatisch en op z'n tijd spannend.
Ergens miste ik toch wel een soort lijn en samenhang naar het heden in de verhaalvertelling. Leek wel een rommeltje te worden naarmate het allemaal vorderde. Ik vond het persoonlijk dan ook niet zo goed te volgen.

De hoofdpersonages vond ik wel wat hebben zo samen. Helaas bouwden ze geen emotionele band met elkaar op om als kijker te omarmen, waardoor het ietwat dramatische einde me nauwelijks raakte. Jammer, want met een druppel meer sentiment was het allemaal wat ontroerender geweest. Voor zover je daarop zit te wachten natuurlijk.

De beelden en kleuren waren van een uitzonderlijk niveau, dat dan weer wel. Mede daardoor mijn voldoende.

Erg fraaie en ontroerende fantasyfilm.. zo kan het dus ook! We hoeven niet naar een neverending soap tussen kabouters en elfen te kijken met inhoud 0, maar het kan ook een mooi zijpad van de realiteit zijn met verschillende verwijzingen naar film, wetenschap (geniaal hoe ze Wallace en Darwin verwerken!) en het leven. Beetje zoals Pan's Labyrinth, maar dan beter.

Ja hij deed mij ook meer dan eens aan Pan's Labyrinth denken. Alleen deze was iets luchtiger. Een beetje Pan's Labyrinth light

Leg dat dan maar eens uit. Ik vond er echt geen ene fl..... aan.

Zodra ik commentaar van mensen als jij op films als deze lees, kan ik het niet laten om even te checken wat voor punten je aan andere films gegeven hebt. Omdat je Titanic een 1,5 gaf en The Dark Knight ( genoteerd als de beste film van 2008 ) een 1.0, hecht ik sowieso niet veel waarde aan je stem.

Wanneer je nu even duidelijker kunt beargumenteren waarom je deze film "geen ene fl....." aan vindt, kunnen wij doelgerichter uitleggen waarom wij juist het tegenovergestelde vinden.

Maar dit is de eeuwige discussie op Moviemeter. ( Dit alles is geen persoonlijke aanval overigens =) )

OT: Ik vond de film na de eerste keer al geweldig. Het acteren van het meisje komt erg natuurlijk over, de sfeer van de film in het algemeen is fijn en audiovisueel erg mooi ( vooral HD ). Na de tweede keer kijken stelde het wederom niet teleur, ik zag en hoorde dingen die me voorheen niet opvielen. Vandaar dat ik m'n punt verander van een 4.0 naar een 4.5!

Wat in het ene deel niet voorkomt, is in het andere aanwezig...

Het fantasie-gedeelte heeft een groots cinematografisch spektakel om zich heen. Wat dit gedeelte dan weer niet heeft is dat de kijker hierin wordt meegezogen. Zoals hier eerder gemeld, het blijft vrij afstandelijk ten opzichte van de kijker, en dat is jammer.

Bij het gedeelte die zich afspeelt in de werkelijkheid, waarin de relatie tussen een klein meisje en een volwassen man wordt vastgelegd, is er nadrukkelijk een ziel aanwezig en wordt de kijker er alsnog in meegesleurd. Maar hier is er dan weer weinig sprake van cinematografisch spektakel. Dit hoeft echter ook niet.

Ondanks deze twee gedeelten, onderscheiden door locaties, wel verbonden zijn met elkaar, voelen ze toch heel onsamenhangend aan. Dit weegde gelukkig niet zoveel door op mijn kijk-ervaring. Wat ook stoorde is dat de film omschakelt op de verkeerde moment. Al bij al toch nog een dikke voldoende.

Hele mooie film, fantasievol, goed geacteerd. hier en daar nogal traag en soms een beetje saai, maar dat maakte mij niets uit. Prachtige beelden en aan het einde zat ik met tranen in m'n ogen.

Surrealistisch is één ding, maar de figuren vallen niet goed op hun plaats in de verder prachtige landschappen; de binding tussen personage en locatie is totaal afwezig, totale afstandelijkheid straalt het uit.

Verhaal is verder ook niet bijster aangrijpend; je voelt de pijn en het verdriet van die Roy totaal niet (toegegeven, de acteerprestaties van Lee Pace valt ook wel wat te verwijten, die echt onderdoet voor de rest)

Ik dacht dat ik nog een onderliggende laag had gemist bij deze film, maar nee, dat was niet zo, vandaar een lichte onvoldoende.

Na een half uur uitgezet.. Not my cup of tea

Mooie beelden= JA

Verhaal = Nauw .......NEEN

Nauw?! Of bedoel je nieuw?

Verhaal klinkt erg interessant en, inderdaad net als Pan's Labyrinth maar hopelijk beter, deze film wil ik snel gaan kijken.

Ik vond het in ieder geval beter dan Pan's Labyrinth. Heel indrukwekkend, zowat een arthouse film voor kinderen. En dit is van dezelfde maker als The Cell? Verbazingwekkend!

Mooie settings, mooie vormgeving, en Spike Jonze en David Fincher hebben genoeg bewezen hier iets van te kunnen maken. Maar het verhaal is niet boeiend genoeg, wordt nooit intens, en de afwerking is vrij beroerd, waardoor het een rommeltje wordt.

Ik weet niet goed wat ik hiermee moet. Lief meisje, die Catinca Untaru, ze speelt goed - aandoenlijk.

3*

Deze film moet het vooral hebben van zijn sfeer en visuele pracht. Het is simpelweg een stijlvolle film, waarmee The Fall sowieso punten wint. De combinatie van omgeving en kleur, de outfits, de architectuur van de lokaties, de overgangen van verhaal en realiteit,... het past er allemaal bij. De meeste acteurs en actrices konden mijn aandacht vasthouden en wisten een kleurrijk personage neer te zetten, ook het jonge meisje. Kinderen in een film kunnen vaak een probleempunt zijn, maar ik denk dat Catinca Untaru het goed en niet te gemaakt heeft gedaan, in tegenstelling tot bijvoorbeeld de kinderen in Mary Poppins.

Minpunten vond ik het personage Darwin. Ik vond dit personage nogal misplaatst in deze film en ik was niet weg van zijn outfit, terwijl ik de andere outfits zeer geslaagd en origineel vind. Justine Waddell speelde sterk maar mocht zowel in de 'echte wereld' als in het verhaal prominenter in beeld gebracht worden.

Score: 4/5

Geen idee wat mr overschat Fincher hiermee te maken heeft, maar dit is stukken beter dan Benjamin Button in elk geval

Visueel een overdonderende film, maar ook verhaaltechnisch erg sterk en meeslepend.

Het heeft maar liefst zes jaar geduurd voor de tweede film van Tarsem Singh uitkwam. Jammer dat er veel kritiek was op zijn vorige film die visueel ook oogstrelend was. Van mij mag hij nog veel van dit soort heerlijke films maken en is het zeker iemand die we in de toekomst in de gaten moeten houden. Ik denk dat hij wel in staat is om nog veel moois aan ons te laten zien.

The Fall heeft een lekker rustig tempo en er wordt niets overhaast gedaan. Het duurt dan ook even voor het verhaal binnen het verhaal begint. Als het dan begint is het smullen geblazen. Er komen zoveel visueel mooie dingen voorbij. Mooie kleuren combinaties, mooie locaties en prachtige shots. Opvallend veel gebruik van rood en geel/goud. Qua kleur gebruik lijk Singh wel een beetje op Yimou Zhang. Elk shot is bijzonder en iets wat we nog nooit eerder hebben gezien. De magistrale epische beelden laten je verwondert achter. Visueel is het dus erg imponerend.

Naast het visuele hebben we ook nog eens het verhaal, of beter gezegd twee verhalen. Het verhaal gaat over de relatie tussen een meisje, Alexandria, en een man, Roy. De relatie begint erg goed en de twee raken aan elkaar gehecht. Vooral omdat Roy het kleurrijke verhaal vertelt over een aantal bandieten waar Alexandria graag steeds weer voor terug komt om te weten hoe het afloopt. De twee verhalen zijn op een goede manier samengesmolten, en nemen je helemaal mee de film in. Het is een erg aandoenlijk verhaal, waarvan je eerst geen idee hebt waar het naar toe wil, totdat je achter de clue komt, en dat maakt de film, maar nog belangrijker de relatie tussen het meisje en de man gewoon erg bijzonder. Roy gebruikt haar voor zijn eigen doeleinden, en het erg aandoenlijke meisje krijgt een bepaalde liefde voor de gebroken Roy. Samen maken ze een verhaal wat een beetje gebaseerd is op hun met de meest kleurrijke personages mogelijk. De fantasie wereld die ze gebruiken begint steeds meer te leven en wordt steeds grote. De grote kracht van de film zit hem voornamelijk in het laatste deel van het verhaal die je zeker niet ongeroerd laat. Prachtig slot. Enige lichte minpuntje van de film is het soms even abrupt afbreken van het verhaal wat je soms een klein beetje uit de sfeer haalt. Dit is echter maar 1 of 2 keer dat het gebeurt is.

Acteerwerk is bijzonder ster. Vooral de in deze film negen jaar oude Catinca Untaru doet het verbluffend goed. Vooral de naturelle manier van doen is al erg schattig. Ze sleept je echt mee met haar doen en laten. Ook de manier waarop ze spreekt, en soms niet uit haar woorden komt of eigenwijs iets zegt doet je gewoon smelten. De rest van de cast is ook erg goed, waarin Pace vooral uitblinkt in de rol van de Black Bandit, maar in de laatste scène vooral de aandacht op zich richt als Roy. De anderen zijn ook ontzettend leuk en hebben er duidelijk allemaal veel plezier in.

Filmtechnisch bijzonder sterk. Vooral de art direction is mooi. Mooie kostuums, mooie aankleding van de sets. Schitterende locaties, magistraal camera werk en ga zo maar door. Eens kijken of The Fall bij herziening zo overeind blijft staan en er de volle 5 sterren inzit, maar voorlopig eerst een halfje lager.

4.5*

schattig meisje met een grote fantasie, was naar het einde toe wel over the top maar kijkt lekker weg en ziet er goed uit.

Best een ok film, de fantasiestukjes waren erg mooi geschoten en de film had mooie decors en kostuums maar verder weinig cameravoering. Het was allemaal heel fotografisch, ik zie toch liever wat meer beweging met de camera. Verder was het verhaaltje wel ok en liep het fantasiestuk niet heel mooi over in het verhaaltje in het ziekenhuis. Vond het einde van het verhaaltje ietsjes te sentimenteel gebracht. Overigens was de relatie van Roy met zijn vriendin waar het mee uit was (ofzo) niet helemaal duidelijk. Acteerwerk was wel ok, vond het kleine meisje het niet super goed doen en soms irritant. Muziek was verder mooi en er zaten een paar erg mooie stukjes in, bijvoorbeeld met het doolhof en het gedeelte dan alle handlangers van de zwarte bandiet werden vermoord. Soms vond ik de film een best saai en ik zat tijdens de stukjes in het ziekenhuis steeds te wachten tot het fantasieverhaal verder ging.

Ik geef 3*

Ik ben wel benieuwd hoe de beeldkwaliteit van de Blu-ray eruit ziet. Heeft iemand deze al gezien?

Hmmmja. 'The cell' heb ik toch een paar keer gezien, inmiddels weer wat jaartjes geleden, maar die spookt nog regelmatig door mijn hoofd. Nu dan eindelijk 'The fall' gezien en die zal dat toch veel minder gaan doen, verwacht ik.

Het begint prima. Even zag ik 'dezelfde' woestijn als in 'The cell', maar zoveel (schitterend gebruik van) locaties als er in deze film nog aan bod komen is wel even wat anders. Location, location, location zeggen de makelaars in Amerika altijd, dat moet Tarsem ook gedacht hebben. Een pluspunt.

Ander pluspunt is het meiske, Catinca Untaru, alsof ze het allemaal ter plekke ad libt(zal wel niet) en mooi hoe haar terloopse (kinderlijke) opmerkingen met het verhaal in het verhaal worden gecombineerd. Een pluspunt.

Dan een minpunt. De aankleding van de spelers in de fantasiewereld spraken me simpelweg niet aan. Bijvoorbeeld Darwin is zijn verenpakje en ook Pace in zijn torreropakje. Erg persoonlijk, natuurlijk, maar toch.

Het duurde toch even (half uur à drie kwartier) voor ik er echt in kwam en de 'bedoeling' een beetje overkwam, maar Tarsem gaat gelukkig geen moeilijkheden uit de weg; een man die een meisje de mooiste verhalen vertelt om maar aan zijn overdosis morfine te komen, het is niet niks. Maar dan het moment dat het meisje denkt dat Pace dood is: ik had meteen door dat het niet zo zou zijn, maar hoe het vervolgt is nog veel slapper. De keuze om Pace eerst een triest verhaal te laten vertellen van de ondergang van zijn vrienden en dan opeens zelf wel te kiezen voor het leven... Die Pace had 'in character' moeten blijven en weg moeten lopen, dan had dat meisje echt wel een extra slaappilletje gekregen. Tarsem wilde vast een soort statement maken over het een of ander (Darwin, de natuur en zo, iets met 'the natural order of things boe boe ba ba'), maar het wrong teveel in mijn beleving. Dan wordt er geëindigd met het kijken naar oude films / stunts, wat dan ook weer een bepaalde betekenis zal hebben, maar met het voorgaande in gedachten kon ik er weinig mee.

Erg moeilijk om er een cijfer aan te geven, want ik heb toch ook flink genoten, maar die uitwerking van een film kan me soms erg dwarszitten.

Een 3,5* dan maar.

N.B. : Op de aftiteling trof ik nog de tekst dat dit een remake is van een Bulgaarse film van Zako Heskija uit 1981, voor het eerst dat ik daar van hoorde. Ik heb die gelijk maar even toegevoegd op MM: Yo Ho Ho.

snap niet dat mensen dat lelijke, dikke, irritante meisje zo cute vinden ..

Dat komt omdat het een echt kind is en geen Hollywoodse voorstelling van een kind. (Dakota Fanning, Shirley Temple, enz.)

....

prachtig... ik moest huilen, maar hield me in omdat mijn vrienden erbij waren