Mr. Nobody (2009)

Deze film heeft in wezen alles, prachtige vormgeving, veel muziek, interessant uitgangspunt, ... Alleen raakte het verhaal en Mr. Nobody me eigenlijk nauwelijks tot niet.

Na een uur crashte mn mediacentre.. ik voelde het al aankomen... brrrr

Een film met een boeiend concept dat nogal suf wordt uitgewerkt. Daarnaast vond ik (al moet ik toegeven, zoals verwacht) Jared Leto een ei. Met zijn mooie blauwe ogen fluistert hij er nogal wat vanaf.

Het idee dat iemand tijd als niet-temporaal kan waarnemen is natuurlijk boeiend: Tijdreizen wordt mogelijk. Daarbij is natuurlijk meteen duidelijk dat een fout maken er niet meer inzit: zie je dat iets misgaat, dan doe je wat anders. Deze film laat 1 van de oneindige hoeveelheid mogelijkheden zien van het leven van Mr. Nobody. Voor de scriptschrijvers leek dit reden genoeg om allerlei Hollywood drama in de film te proppen; stel dat hij verliefd wordt, stel dat zijn ouders scheiden, stel dat hij de enig mens is die sterft stel stel stel. Zeker weten doet de kijker het niet. Tja... Ik had het liever wat conceptueler gezien: wat doet het met iemand als hij de toekomst kan zien ipv een willekeurige lijst mogelijke gebeurtenissen. De film wat esthetisher inzetten was ook niet verkeerd geweest. Nu is de film een moeilijk plot gevormd in een conventioneel jasje (in de film wordt netjes voor je uitgelegd wat er nu aan de hand is door de charmante Leto). Zo conventioneel, dat ik de film ook niet echt als origineel kon zien. De film pas perfect in het rijtje mindfuck-films als Memento, Donnie Darko, Fight Club, the machinist, the i inside... gemaakt voor het publiek dat houdt van HUH!? zeggen, maar al met al wel 1 sluitende optie voorgeschoteld wil krijgen ('snap jij m al" en "zie daar en daar de uitleg").

Visueel gezien vond ik de film niet echt mooi, op een paar shots na. Waarom ze niet gewoon een bejaarde man hadden gecast voor de rol van bejaarde is mij een raadsel, het alternatief uit deze film is in ieder geval beduidend slechter dan dat. De film bestaat uit een heleboel nogal nadrukkelijke verwijzingen naar andere films die bij mij meer aankwamen als aftreksels dan referenties.

Zo jammer, want wat ik zeg: het concept is erg nice.

Was al een tijd erg benieuwd naar deze film. Paar keer een trailer voorbij zien komen, waarbij de muziek en het idee me al meteen aansprak. Nu ik de film heb gezien zit er wel een hele zooi filosofisch geneuzel in, dat de film ingewikkelder wil maken dan nodig is. Hij duurt me ook wat te lang. The Butterfly Effect heeft zo'n beetje hetzelfde uitgangspunt. Werd zelfs naar gerefereerd in deze film. De verschillende keuzes die weer leiden tot het volgen van een ander pad. Uiteindelijk maakt het weinig uit welk pad je kiest, want je kan zoals ze al zeiden niet meer terug. Wanneer je in de toekomst kan kijken, kun je wel afgewogen beslissingen maken, maar dan nog is de weg naar die toekomst toe onbekend.
Ik vond Leto trouwens erg slaapverwekkend. Jammer, want vond hem wel sterk in Requiem for a dream en had dus meer verwacht. De jonge Anna speelt wel aardig en zijn pa ook nog wel. Verder niet geweldig.
De muziekkeus was over het algemeen wel uitstekend. Vooral de score zelf vond ik erg dromerig en goed bij de film passen. Ook alle visuele hoogstandjes waren van hoog niveau, maar gaven het niet perse iets extra's.
Anyway, de toekomst kunnen zien houdt niet in dat je je leven kan vaststellen. Alle wegen ernaartoe hebben hobbels in de weg. Er is zeg maar niet 1 perfecte weg naar geluk. Er is zelfs helemaal geen weg naar een perfect leven. En al kies je voor een bepaald pad, mocht dit na een tijd toch tegenvallen kun je niet meer terug om een ander pad te kiezen. Dat is het nadeel of voordeel van sterfelijkheid. Het enige gedeelte dat ieder mens sowieso als toekomst heeft. Omdat ik het uitgangspunt en de poging om dit te verfilmen best goed vond, geef ik 3 sterren.

The butterfly effect is een uitgangspunt, waar de film the Butterfly Effect ook gebruik van heeft gemaakt (een principe dat stelt dat kleine zaken binnen bepaalde gevoelige systemen grote gevolgen kunnen hebben). De makers van die film waren alleen niet zo origineel bij het verzinnen van een titel.

Dat begreep ik. Bedoelde ook dat naar het effect werd gerefereerd. (dus niet naar de filmtitel lol )

Zeer bijzondere, magische film. Ga morgen eens uitgebreider denken over een recensie/cijfer. Voor nu heb ik alleen nog dit te melden: Jared Leto is enórm irritant met zijn gefluister. Zet daar een willekeurige andere acteur neer en de film stond sowieso in mijn top 10.

Leto is normaal gesproken enorm irritant, inderdaad. Ik was totaal verrast dat hij in Mr. Nobody een goede rol neerzette (als bejaarde wat minder authentiek, maar oké).

Geweldige film met een fantastische Jared Leto en een magisch tintje (vergelijkbaar met o.a. Eternal Sunshine, Butterfly Effect)! De visuals waren dik in orde, maar het verhaal (wat continue switcht tussen realiteit en droomwereld) werd ook erg sterk neergezet en was bovendien goed te volgen.

Echt een aanrader, had ik niet verwacht!

Ik twijfel over de beoordeling, maar gelukkig is de keuze niet zo ingrijpend.

Ik ben niet zo laaiend over Mr. Nobody zoals een groot deel hier. Het begint allemaal erg chaotisch, waar ze van het ene naar het andere leven springen. Vanaf de keuze van de kleine Nemo komt er wat lijn in. We krijgen genoeg keuzes voorgeschoteld, de één saaier dan de ander. En dit is een beetje waar ik de moeite van de beoordeling uit haal. Op momenten was ik gewoon erg verveeld, totdat een andere keuze weer wat beleving in de film brengt.

Visueel is het uitstekend. Mooie beelden, fantasievolle werelden en nog veel meer. Het verhaal weet me echter in zijn geheel niet te overtuigen. De film duurde me ook wat te lang. De muziek was niet erg origineel, maar draagt wel bij aan de fantasie. Mr. Nobody is een leuk uitgangspunt met een aantal leuke ideeën, dat wel!

3,0*

Naar verluidt heeft Jaco van Dormael meer dan 10 jaar nagedacht over deze film. Van mij had hij zich de moeite kunnen besparen, want ik vind de film tamelijk waardeloos. Toegegeven, je krijgt regelmatig mooie plaatsjes voorgeschoteld en ook het acteerwerk is vrij behoorlijk, maar van het verhaal - over de gevolgen van ongelukkige keuzes - dat op de meest onwaarschijnlijke momenten vrij willekeurig heen en weer schakelt tussen het heden en meerdere, parallelle varianten van het verleden, wordt je op d'n duur tureluurs. Ik vermoed dat deze film wel als cult movie in het art house circuit terecht zal komen, maar daar heb ik niet zo veel mee.