Lilja 4-ever (2002)

Tuurlijk wel, hehe! Traantjes zijn een logisch vervolg van ontroering en iedere film die mij weet te ontroeren of zelfs kan doen laten huilen (komt nog zelden voor) doet toch iets goed. Een film die mij doet gapen of inslapen dan weer niet, snap je? Maar goed uiteraard is dat persoonlijk. De eerste keer dat ik deze zag was dat vooral om zijn hoge waardering en omdat ik Fucking Amal zo goed vond, dat had mij in m'n jonge enthousiasme zo verblind dat ik verder geen voor informatie nodig had. Viel, mede daardoor, toen toch ook wel een tikje tegen maar nu blijft hij met de kijkbeurt groeien eigenlijk en heeft ie het geschopt tot een vaste plek in mijn top 25, als ik die zou hebben dan. Misschien later nog eens herzien dus? Zoiezo raad ik je aan alles van Moodysson eens in chronologische volgorde te zien, verplicht voer voor iedere cinefiel wat mijn beterft, al ben ik wel wellicht een tikje bevooroordeeld...

Uiteraard, je bent nog hartstikke jong, alle tijd!

Eerlijk gezegd haat ik deze stijl, doet me vaak denken aan de eerste film van de gebroeders D'ardenne en dat kan me echt niet bekoren. Als je dan een film maakt mag toch al een beetje mooier zijn. Dit in combi met een verhaal van "het leven zoals het is: prostitutie" zorgden voor enerverende momenten. De hoofdrolspeelster verdient misschien wel een pluimpje, ook al is het niet echt moeilijk om een ongelukkig en ellendige te prostitué te vertolken.

Kan echt niet de helft geven.

Onsympathiek, brutaal meisje die niks heeft in Rusland en waarbij het vanaf dat moment eigenlijk alleen maar slechter gaat. Enorm ernstig verhaal maar wat een lelijke film en wat een verschrikkelijk personage, ik heb geen moment meegeleefd. Wel kudos voor de muziek, die was wel te pruimen.

Aangrijpende film, losjes gebaseerd op het trieste leven van de Litouwse Dangoule Rasalaite. Sterk verhaal en schitterende rollen van de jonge Oksana Akinshina en Artyom Bogoecharsky. Regisseur Moodysson heeft een handvol beklijvende films gemaakt, maar dit is zonder meer zijn beste.

Hartverscheurende film. Geen moment verveeld.

Deze film had een herziening nodig en ik blijf onder de indruk van deze film. Het is me zelfs beter uitgevallen dan de eerste kijkbeurt. Dit was de eerste film van Moodysson die ik zag, heb er ondertussen nog 2 meer bekeken: Fucking Amal en Mammoth. Telkens met hoge scores.

Lilja 4-ever heeft vooral een sterke hoofdrolspeelster die het in het leven niet echt mee heeft en waar je stap voor stap ziet hoe ze op jonge leeftijd denkt de juiste keuzes te maken om uit het miserabele leven te geraken. Maar door haar onbezonnenheid raakt ze net meer en meer verstrikt in het misbruik van de 'dark side' als het ware in de maatschappij. Moodysson maakt er zo'n sterke prent van dat bij de seksscènes je als kijker niet kijkt naar een mooi meisje, maar je als kijker net mee in de rol van slachtoffer zit dat gebruikt/misbruikt wordt.

De film laat zeker een indruk na achteraf. Prachtige maar ontroerende cinema. Te bedenken dat dergelijke situaties zich effectief voordoen. Een film die doet denken aan Christiane F. en vaag ook Requiem for a dream.

Mijn eerste kijkbeurt in de bioscoop zo'n bijna 10 jaar geleden riep bij mij geen enthousiaste reaktie op. Integendeel zelfs, ik vond dit destijds een vreselijke film die voor mij niet meer dan een 1,0* waard was. Al mijn recensies op MM waren op die kijkervaring gebaseerd. waaronder deze;

Toen ik deze film voor het eerst zag - toch weer een tijdje geleden - viel ik over het fragment dat de moeder van lilja een nieuwe vriend ontmoette, met de nieuwe vriend naar Amerika vertrok en tegen Lilja zei dat ze het maar zelf uit moet zaken. Ik heb dit fragment zoëven nog eens bekeken. Al zou Lilja een ongewenst kind zijn, dan nog kan ik mij deze handeling van de moeder in de praktijk moeilijk voorstellen. Vanaf dit moment deed de film mij eigenlijk helemaal niets meer. Het einde van de film - de hijgende klanten - vond ik zelf walgelijk.

Onzin natuurlijk want als je goed opgelet had dan had je kunnen weten dat Lilja een ongewenst kind was en dat haar moeder vroeger zelf in de prostitutie had gezeten. Dus dat bericht kan in de prullemand en verder trouwens al mijn eerdere recensies die ik over deze film heb geschreven,

Nu over de film verder;
Het eerste uur vond ik verreweg het beste. De troosteloze en oerlelijke beelden van de huizen in de nadagen van de Sowjet Unie symboliseerde op treffende wijze het verval van het eens zo machtige rijk. Ik moest onmiddellijk denken aan de uitstekende Russische film Gruz 200 die ook een genadeloos portret neerzette van de door en door corrupte Sowjet Unie in zijn nadagen.

Over dat gedeelte wat zich in Zweden afspeelde - de walgelijke scènes met die hijgende kerels -was ik niet zo enthousiast, hoewel ik het einde wel weer goed vond. Dat liet duidelijk zien dat Lilja eigenlijk geen haar beter was dan haar moeder die haar in de steek had gelaten. Had Lilja ook niet hetzelfde gedaan met Volodya en heeft zij daardoor ook niet bijgedragen aan zijn tragische dood? Het lot dat Lilja in Zweden moest ondergaan kwam eigenlijk neer op een straf. Boontje komt om zijn loontje. Lilja's egoïsme werd genadeloos afgestraft. Ik kon daarom ook niet de minste sympathie opbrengen voor Lilja. Had het allemaal zo gemoeten? Neen, alles had anders kunnen zijn. De eindscène - de moraal van dit verhaal - liet dat duidelijk zien. Ik vond dat deze film daarom ook een duidelijk christelijk tintje had. Gelukkig niet storend in dit geval.

Nog iets over de soundtrack; de dramatische muziek vond ik vreselijk. Rammstein en die housemuziek daarentegen voortreffelijk.

Waardering; verhoogd van 1,0* naar 3,5*