À l'Intérieur (2007)

Dalle steelt hier echt de show ja Die scène dat ze achter die badkamerdeur zit, geniaal! Of de eerste ster in die ruit, dan weet je meteen dat het slecht nieuws is..

Vooral het stalkelement in het 1e gedeelte was erg creapy. Niet dat het daarna niet subliem is maar dat deel was echt heel sterk. Sowieso is ze 1 van de betere creaps die ik in een horrorfilm ben tegengekomen.

Akelige film waarin het bloed rijkelijk vloeit.

Á l'Intérieur is een heel spannende film. De film heeft een akelig beklemmende sfeer, je hebt bijna ieder moment het gevoel dat er iets gaat gebeuren, maar je weet niet wanneer. Deze momenten worden lekker gerekt en eindigen meestal in een gruwelijke moord. Het camerawerk is in het begin heel rustig en door die langzaam zwevende camera lijk je in een soort nirwana te zitten. Maar hier wordt bruut een eind aan gemaakt als Dalle op het toneel verschijnt. De camerabewegingen zijn nog steeds rustig, maar door al het bloed en verminkingen die je ziet is dit niet zo rustgevend meer. Het kleurgebruik en belichting zijn prachtig. Vooral de scène bij het raam is er eentje om in te lijsten. De soundtrack is overigens geweldig, elektrische, schelle tonen en snel kloppende 'beats' maken het allemaal nog spannender. Het geluid is trouwens ook erg goed.

Over het algemeen ben ik heel positief over Á l'Intérieur, maar helaas zijn er ook wat minpunten. Ten eerste de personages, die deden me eigenlijk niet zoveel. Dalle zet opzich wel een aardige psycho neer, maar het had van mij een nog zieker wijf mogen zijn. Wat ze allemaal doet is al ziek genoeg, maar het personage vond ik daar niet echt het type voor. Te kalm als je het mij vraagt, al pakt die kalmheid op sommige momenten positief uit. Alysson Paradis vond ik maar een beetje een saai iemand. Medeleven kon ik soms wel opbrengen voor haar (schaar in haar hand enz.), maar over het algemeen boeide het me niet zo wat er met haar zou gebeuren. En het stoorde me nogal dat ze een breipen door haar keel heen stak. Opzich begrijpelijk gezien de situatie waarin ze zich bevindt, maar waarom heeft ze dan zo'n overlevingsdrift? En een beetje dom dat ze de wond later weer dichtplakt. Het tempo had ook ietsje hoger mogen liggen, al is dit niet echt een storende factor. Het ging op sommige momenten iets te langzaam voor mijn gevoel. De twist, dat Dalle in de andere auto zat zag je van mijlenver al aankomen en de fotoscène is een beetje gejat van Saw. En in Saw vond ik diezelfde soort scène een stuk beter.

Hoewel ik hier erg veel negatieve punten noem, vind ik dit zeker geen slechte film. Een 3,5* zou veel te weinig zijn voor deze film. Een sfeervolle film met een constante spanning en audovisuele pracht. En Á l'Intérieur bevat trouwens een van de goorste, of akeligste scènes die ik ooit heb gezien. Een keizersnede met een schaar, ik kan veel hebben maar dit was een erg ongemakkelijke scène. Jammer van die minpunten anders had dit een veel dikkere 4* kunnen zijn.

Kleine 4* (3,80*)

P.S.: Die zombie waar iedereen zich aan stoorde, dat was toch geen zombie? Hij was toch blindgemaakt door Dalle en probeerde haar te doden, maar kon niets zien, dacht ik.

Heb nu met " a l'interieur " het rijtje afgewerkt van de nieuwe Franse thriller/horrorfilm. ( voordien zag ik Martyrs en haute tension )
Qua verhaal en spanning vond ik deze misschien wel de beste. (al blijft Martyrs meer "aan de ribben plakken " )
A l'interieur is ongelooflijk bloederig en spannend. Bovendien geloofde ik het verhaal . (wat ik totaal niet had bij Haute tension )
De scene met de breinaald dien ik toch even uit te leggen want bovenstaande kijkers slaan hier de bal volledig mis. Ze steekt deze in haar keel omdat ze stikte , zodoende maakt ze haar luchtweg vrij.
Ook de scene met de zombieflik snappen velen niet. Met zijn 2 ogen uitgestoken begint hij op de verkeerde vrouw te kloppen. (wat logisch is , aangezien hij niets meer ziet. )

Zeker een dikke aanrader , maar niet voor gevoelige zielen en nog minder voor zwangere vrouwen.

Verdomme, dit was weer zo'n intense Franse horror. Enorm sterke film. Ziet er visueel ook heel goed uit en een soundtrack viel me ook eens positief op. Zo realistisch bloederig en hard zie je ze niet vaak.

Tof filmpje. Ik zag overigens wel eens betere, ik heb zo ondertussen het complete Frans(/Belgische) horrorgenre van de laatste tien jaar uitgekamd en ben er vanzelfsprekend zeer over te spreken.

À l'Interieur begint ijzersterk, ik was na de eerste 10 minuten al danig onder de indruk. De film nam een andere wending dan ik eigenlijk had verwacht, maar zeker geen onaangename zit.

Toch zou ik mensen eerder Haute Tension aanraden, die ligt redelijk in hetzelfde straatje als deze film, in tegenstelling tot Martyrs, dat is weer een heel ander subgenre onder de horrorfilms.

Wat een enorme overtuiging in deze film. Toen die man die schaar recht in zijn ballen kreeg greep ik spontaan naar dezelfde plek. Of waar het hand met de schaar in de muur vast zit, pijnlijke situatie.

Eigenlijk ook de enige horrorfilm (samen met The Shining) die aandacht besteed aan een goed verhaal. Zeer goede plottwist.

Sterke kant van A L'Interieur is dat het horror zo schitterend vermengt met drama. Constant bang voor de toekomst van het kind, haar ouders geven in dezelfde horror het leven (waarbij haar moeder dan door haar vermoord werd, enorm emotionele scène), zelfmoordpoging, keizersnede. Hoe de situaties waarin het kind zelf zat zijn scènes die me lang zullen bijblijven. Erg intens, cinematografisch top. Zoals heel de films op die 2 vlakken uitblinkt.

Verder enorm veel suspense zoals ik het graag heb. Zat op het puntje van mijn stoel

4,5*

Daar zijn er wel veel meer van: The Thing, The Fly, etc.

zo zijn er wel honderden....

Wat een onzin @Tc. Genoeg goede verhalen binnen het horrorgenre.

Vind het ook maar een vreemde constatering.

Genoeg goede verhalen binnen het horrorgenre, zeker. Maar niet bij deze film. Dit is toch gewoon hack & slash met een piepklein achtergrond verhaaltje zodat het een excuus heeft.

Maar horror heeft zat topverhalen. The Shining, The Thing etc etc etc.

De films die jullie aanhalen (alé de 2 films die jullie aanhalen) heb ik nog niet gezien. Maar ik heb nog eens gekeken bij andere horrorfilms die ik gezien heb en kan ik buiten Saw echt geen film aanhalen waar ze aandacht besteden om een goed verhaal in één te knutselen. (Psycho klasseer ik als thriller). Misschien ben ik de goede verhalen nog niet tegengekomen, kan ook.

En om dit nu een piepklein achtergrondje te noemen? Dat piepklein achtergrondje zorgt anders wel voor steengoede scènes (keizersnede).

The Shining en The Thing topverhalen

Vergeleken met deze film is bij The Thing toch behoorlijk wat meer aandacht aan het scenario geschonken, ja. Over goed of slecht kan je uiteraard tot in de oneindigheid discussiëren.

Het hele euvre van Cronenberg. Zie overigens ook niet wat deze verhaaltechnisch van andere slashers onderschei.....

Neem je nu serieus Saw als voobeeld? damn...

Welke plottwist doel je eigenlijk op? Was toe redelijk voorspelbaar wat ze wilde en straight foreward deze... Kijk dat Haute Tension en Matryrs maar eens. Ook al ben ik bij die eerste geen fan van de plottwist.

Haute tension vind ik juist zo vet door die twist

Dat was toch het eerste wat ze probeerde.... toen ze op haar ging zitten en de schaar in haar navel stak... Toen was mij wel duidelijk dat ze van plan was een keizersnede uit te voeren. Dat was ook de rede dat de spanning zo hoog lag, daar zat ik als kijker vooral niet op te wachten.

noem er 1

Scarface, Zatoichi.

twas eigenlijk een sarcastische insteek..

Maar die waren ook niet zwanger...