Das Leben der Anderen (2006)

Grootste probleem van de film is de lengte. Het is totaal onnodig om het geheel tot 137 minuten op te rekken en een iets kritischere blik had er zo 20 minuten uit kunnen schappen.

Verder is de film wel interessant, maar ook niet meer dan dat. Enkele goede scenes (waarvan de openingsscene nog het beste is), maar verder dan degelijk komt het ook niet. Net als de acteerprestaties: niet geweldig, maar degelijk.

Al met al 3*

Het duurt inderdaad veel te lang.

Verder kreeg ik geen enkele binding met de personages. Ze konden me stuk voor stuk gestolen worden. Mede de oorzaak van de wat mij betreft matige acteerprestaties en een gebrek aan diepgang.

Ook de humor vond ik niet passen in deze film. Waarschijnlijk bedoelt om te nuanceren, maar het lijkt meer op parodiëren. Het doet af aan de bedreigende en beklemmende sfeer die er uit gaan van de stasi's; een sfeer die ik wel tegen ben gekomen in boeken.

Al met al een grote teleurstelling.

Duitsland weer op koers

De Duitse cinema beleeft sinds de release van 'Das Experiment' geleidelijk aan weer mooie dagen. Met films als 'Good Bye Lenin!', 'Der Untergang', 'Sophie Scholl', 'The Edukators', deze 'Das Leben der Anderen'; en Oliver Hirschbiegel als voornaamste regisseur, valt dat dan ook moeilijk te ontkennen.

Deze nieuwe Duitse garde (Duitse nouvelle vague?) lijkt vooral te willen afrekenen met het verleden, al hoeft dat niet steeds terug te slaan op één en dezelfde periode.

Wat 'Das Leben der Anderen' in de eerste plaats zo boeiend maakt, is het dubbelportret van de twee mannelijke hoofdpersonages, die beiden echter verschillende ideologische overtuigingen met zich meedragen.

Het verloop van de film stelt de kijker in staat voor beide hoofdpersonages sympathie te creëeren, wat zowel de spanning als de emotionele betrokkenheid ten goede komt.

Later wordt bovendien een nieuwe dimensie aan het verhaal toegevoegd. Om de film naar een climax toe te sturen, zet men de politieke gedachtes deels opzij, om plaats te ruimen voor de emotionele overtuigingen.

Spijtige aan de zaak is dat 'Das Leben der Anderen' te vaak lijdt onder een zwart-wit portrettering van enkele personages.

Daarbij komt nog dat von Donnersmarck in zijn debuut visueel soms inconsequent te werk gaat. Ik kon me namelijk mateloos irriteren aan het camerawerk, dat bij momenten voor de hand liggend is, maar tegelijk een vervormd en vertekend beeld geeft (laat de personages gewoon voor zich spreken).

Al bij al een interessante prent, wat in dit geval gepaard gaat met een 3.5*

Ik vond hem ook te lang duren, had zeker een half uur korter gemogen , 3.5* .Vond hem wel indrukwekkend en door

Ulrich Muhe goed gespeeld.

Indrukwekkende film. ****½

In Duitsland al op dvd verkrijgbaar. (zonder NL. ondertiteling)

Heeft hem ook gewonnen, en aangezien Carice hem helemaal geweldig vind en ik Carice helemaal geweldig vind zal ik deze Duitse film maar eens bekijken

dit komt omdat haar partner erin speelt

Het kan zijn dat het aan mij lag en de rust niet kon vinden om deze film te kijken. Maar ik kon r moeilijk inkomen. Ik vond de gezichten emotieloos en de sfeer grauw. Wellicht was dat ook wat het uit moest stralen en dat is dan ook in mijn ogen gelukt. Ik vond r weinig vaart in zitten maar wel een aantal goede acteurs waaronder ulrich en natuurlijk sebastian. Hoewel ik sebastian overtuigender vond spelen in zwartboek. Hij duurde voor mij te lang. Ik heb m met moeite uitgekeken. Na het kijken van zo'n film besef je wel weer hoe goed wij het hebben in ons o zo nuchtere, tollerante, sociale landje. Helemaal zo slecht nog niet.

Een prachtige film.^Mooi geacteerd in een mooi neer gezette sfeer. Echt een aanrader en een terechte oscar

Ik las daarnet een recensie in de NRC en die verwoord prima wat ik deze film vind missen. De film is heel erg veilig. Veilige muziekkeuze, veilige personages. De film gaat nergens zo diep in op de Stasi dat het enig stof zou kunnen doen opwaaien. Daardoor wordt het eigenlijk nooit (behalve het verhaaltje eventueel) interessant.

Men hoeft ook niet dieper in te gaan op de Stasi als inlichtingendienst, aangezien 'Das Leben der Anderen' zich in de eerste plaats focust op beide hoofdpersonages en hun politieke en emotionele overtuigingen.

Dit is een emotioneel gedreven film, waardoor de werkwijze van de Stasi een secundair aandachtspunt wordt.

Exact. Ulrich Mühe, Sebastian Koch en Martina Gedeck spelen fantastisch, in een film die inzichten geeft aan de werkwijze van de Stasi.

Meteen in de opening wordt de toon al gezet en Ulrich Mühe gaat van een soort geheime-politie-commandant rol over in een Kevin Spacey rol, op 't einde lijkt hij compleet op hem.

Intrigerende standpunten over en weer.

Ik ben er door getroffen.

Voorlopig 4* maar dit is erg goed gedaan, met wat kleine psychologische minpuntjes. Iets te uitleggerig soms, wat mij dan altijd wel stoort. Iets teveel gericht op effectbejag, wat een enorm enerverend verhaal in de weg kan staan, maar 't gaat nergens echt te ver. Blijft toch meeslepend. De subtiliteit is sterk.

Ik zou hem graag willen zien nog even wachten tot mei dan draait ie in Schagen

De hele film door moest ik aan Kevin Spacey denken!!

Weet ik, heeft ze herhaaldelijk gezegd, maar als ze zegt dat ze de film zelf ook goed vindt, dan vind ik het wel een kijkje waard.

Precies. Het gaat over een man zonder leven die een andere man volgt die het leven leidt dat hij zelf wilde.

Verder met jou en Fisherking eens. 4*

Precies!

Vreesde even dat de film aan het einde zou ontsporen in te sentimenteel drama, maar dat bleef ons gelukkig bespaard. Sterke punten: benadering van het systeem vanuit mensen, subtiele trekjes, acteerwerk: ++

Tot nadenken stemmend (want denk maar niet dat deze dingen bij ons niet gebeuren, alleen op een andere schaal (om nog maar te zwijgen over wat de VS allemaal van ons in de gaten houden)).

Ontzettend goede film. Kan begrijpen dat deze film een Oscar heeft gewonnen.

Inderdaad, dit is wel even wat anders dan een Zwartboek. Echt briljante film, fantastisch gecast vooral, vooral de hoofdpersoon, wat een berekenend figuur is dat personage en zo ziet hij er ook precies uit.

Mooiste aan de film vind ik toch de sfeer en zeer gedetailleerde vertelling. Tuurlijk is hij daarom wat lang en bij vlagen ook behoorlijk zwaar, maar het is dan ook geen film om eventjes tussendoor te bekijken. Doe je dat wel, dan wordt het een moeilijk verhaal vermoed ik.

P.s. de film deed me wel veel aan The Conversation denken.

Een film die de beklemmende sfeer goed weergeeft van het oostblok, maar toch met te veel onderhuidse romantiek erin.

Iets te langdradig en te voorspelbaar.

Alleen naar het einde toe ging het allemaal zó snel: 2,5 jaar later... 4,5 jaar later... 1 jaar later en dan in zo'n tempo dat de acteurs amper tijd hadden om zich om te kleden of naar de make-up te gaan voor een grijs haartje extra.

Heel goed geregisseerd en geacteerd en een prima scenario.

Gewoonweg schitterende film!

één van de mooiste films allertijden

Wauw wat een geweldige film zeg

Dit weekend nog naar Berlijn geweest en deze film gisteren gezien in Amsterdam. Kortom ik waande me weer in Berlijn.

wow...

Als je een film kan maken die zo boeiend is en blijft voor 137 minuten dan moet het wel een klasse film zijn. Meesterwerk!

Het acteerwerk in deze parel is prachtig. De film is adembenemend, fantastisch, geweldig, intens en briljant. Ik ga met Fisherking mee dat het soms wat te uitleggerig is, iets te veilig. Daarom 4 sterren. Een film die je gezien MOET hebben.

Prima film, mooi vormgegeven en uitstekend gespeeld. Zakt halverwege iets in, wordt iets te simplistisch, maar het prachtige einde maakt veel goed. Deed me af en toe een beetje denken aan Coppola's The Conversation; beide films delen een eenzame hoofdpersoon die invulling aan zijn eigen trieste leven geeft door inbreuk te maken op dat van anderen.

Helemaal mee eens!

'Das Leben der Anderen' is het ultieme bewijs dat ikzelf - hopelijk door een gebrek aan maturiteit (en dus voorlopig) - een persoon van de bombast ben. Dit uitstekend politiek drama mist voor mij net een tikkeltje grootte emotie, waardoor 'Das Leben der Anderen' ondanks de feilloze regie en de geloofwaardige acteerprestaties op "zeer goed" blijft steken.

Kortom: film waar niks op aan te merken valt, met een goeie spanningsboog en een sereen, doch (vrij) aangrijpend einde. Debutant F. H. von Donnersmarck slaagt in zijn vooropgestelde doel, en doet dat volgens de regels van de kunst.

3,5*