Tsotsi (2005)

Naar mijn vermoeden is ‘Tsotsi’ het soort film dat makkelijk indruk maakt op een Oscar-jury: binnen het nogal rauwe beeld van de achterbuurten (de link met de favela’s van ‘Cicade de Deus’ was bij mij snel gelegd) krijgen we immers een verhaal vol jeugdsentiment en spijt, dat zich rechtlijnig ontwikkelt en heel duidelijk een bepaalde kant uit gaat. Normaal gesproken heb ik dan meteen mijn bedenkingen, maar bij ‘Tsotsi’ lijken de bedoelingen werkelijk zuiver op de graad te zijn: regisseur Gavin Hood haalt geen heksentoeren uit, noch om te verbloemen, noch om te provoceren, en de cast staat heel naturel te acteren.

Desondanks is ‘Tsotsi’ geen grootse film: daarvoor heeft de kijker te weinig voeling met het hoofdpersonage (dat nogal irrationeel handelt door eerst het kind te stelen en het vervolgens uit te besteden aan een andere vrouw), en ontwikkelt de plot zich net iets te logisch.
Als we eerlijk zijn moet het echter vermeld dat deze film een opvallend eerlijk is, die (weliswaar kleine) emoties bij de kijker losweekt.
Een bescheiden prent met het hart op de goede plaats, zo staat deze oscarwinnaar voortaan in het geheugen gegrift.
3*

Maar dat suggereert dat de kijker nooit voeling kan hebben met een 'fout' hoofdpersoon. Maar dat is bij mij absoluut niet het geval. Zo ook niet bij Tsotsi. Hij doet misschien wel irrationele dingen, maar dat wekt bij iemand in zijn milieu juist medeleven en medelijden bij mij. Ik kan dus wel concluderen dat ik voldoende voeling had bij de hoofdpersoon.

Er zijn, volgens mij, gradaties in "irrationeel handelen". De baby ontvoeren was al een irrationele daad op zich, niet in staat blijken deze te onderhouden en hem dan gewoon uitbesteden bij iemand anders (terwijl deze onder schot wordt gehouden ) des te meer. Vooral met dat laatste had ik het moeilijk...vandaar dat de voeling meer en meer afnam.

leuke film, beter dan ik verwachtte, ook realistisch genoeg

Verplicht moeten zien op school, niet de ideale locatie om een film goed te kunnen zien en te beoordelen maar vond hem wel redelijk.
Verhaal is voorspelbaar en doet je niks, stomme beslissingen moeten weer goed gemaakt worden.
Bar weinig interessants te zien, op wat mooi geschoten beelden na.
Redelijk sfeervol en acteerwerk was goed, maar daarnaast viel er voor mij persoonlijk weinig te genieten.

2.5*

Het kleine gangstertje.

Een leuke verrassing was me dit. Door de sfeervolle beelden en een uitstekende soundtrack wordt de zwaarmoedige thematiek enigsins getemperd. Mooie camera-standpunten trouwens, het zorgt ervoor dat je de setting behoorlijk kitcherig ervaart, wat in dienst van het verhaal goed werkt.

Want in weze is dit een zeer mooie en oprechte vertelling van een jongeman die in alle armoede, in alle bitterheid toch een lichtpunt vindt.(geheel onbewust natuurlijk.) De scene in de metro is bikkelhard en zet de toon voor een grauwe reis doorheen de straten van Johannesburg. Wanneer hij het kind ontvoert begint de metamorfose maar zeer subtiel en nergens gaat de regisseur de gebruikelijke sentimentele toer op. (fuck you Peter Jackson!!!)

Conclusie: Tsotsi is een zeer leuke,oprechte film maar een tikkeltje te kort naar mijn gevoel. Volgens mij had er nog meer ingezeten.

toch een dik verdiende 4.0*

Aardig maar niet meer dan dat. Teveel onnodige acties van Tsotsi en soms gewoon saai. Acteerwerk was wel goed.

Prachtige film,

Die denk ik vooral gemaakt is voor prijzen maar op mij echt een goede indruk maakte.

Begon niet te vervelen en dat is toch wel erg belangrijk.

heb geen idee meer wat ik moet zeggen 4*

Mooie film, was zeker het kijken waard!

Mijn 1000ste stem. Helaas is dat een film die ik op school heb gezien. Maar het is best een sterke prent over een jonge crimineel die met bruut geweld zich probeert te weren tegen de armoede om hem heen. Maar in deze VK-productie zijn de moraalridders nabij; wanneer hij per ongeluk een baby heeft gekidnapt, zien we toch weer de kleine jongen in hem. Nee, het is zeker niet origineel, maar toch werd het mooi in beeld gebracht met een aantal mooie bijrollen/figuren, zoals zijn maten Boston en Aap. Maar het mooiste blijven de scènes met de 'melkmoeder'. Misschien wat te makkelijk, maar toch wel erg mooi om die blik te zien veranderen. Het verhaal is dus wel redelijk, niet zonder de nodige clichés maar het kwam toch wel sterk over. Maar de film heeft (gelukkig) meer te bieden. We kunnen genieten van een mooie, moderne cinematografie, waar Afrikaanse straten en de zon prachtig zijn. Met leuke Afrikaanse hiphop wordt het een gelikt geheel (in positieve zin). Ondanks de mooie cinematografie en monteerwerk ontkomt Tsotsi niet aan af en toe een klein inkakmomentje, maar weet door de korte speelduur goed de aandacht erbij te houden.

3,0*

Toevallig, zag deze ook op school. Tijdens AK .

Bij ons bestaat de school 50 jaar en daarom proberen ze leuk te doen door 'workshops' aan te bieden, of gewoon een filmpke kijken. En als ik dan moet kiezen tussen beertjes haken en een film, dan is de keuze als filmfreak toch al best snel gemaakt...

Wat een totaal ongeloofwaardig verhaal

Had de pretentie om een rauw beeld neer te zetten van het harde leven in de krottenwijken van Johannesburg (Cidade de Deus, Jerusalema), maar bleek een zwaar geromantiseerd, moralistisch verhaaltje te worden.

Eigenlijk al met die baby begon het, echt beledigend voor iedereen die kinderen heeft opgevoed, een baby krijst de hele dag de oren van je kop, in zo'n huisje van alu platen hadden allang de buren dit opgemerkt, een baby onder je bed leggen zonder dat ie de longen uit zijn lijf krijst, en dan zelf even een tukkie doen, yeah right

Dan die ontmoeting met die invalide in die rolstoel: zo onwijs geënsceneerd, tenenkrommend.
En dan die welhaast Messiaanse speech van die Tsosti als hij bij die zieke brother van hem is....


De beelden en kleurstelling zijn mooi, maar ook hier overheerst het gevoel van zwaar geënsceneerdheid

Wow wat een heerlijke zware maar mooie film.

Ik vond het een aangrijpend verhaal, niet geheel ongeloofwaardig, zoals Davidus het noemt. Helaas geeft het niet een geheel beeld van de townships, dat had van mij meer in de film mogen zitten.

Goede film, met een zeer interessant concept. De criminaliteit in Zuid-Afrika is in ieder geval een bekend gegeven, en leent zich dan ook aan tot het maken van een sterke film. Tsotsi is in ieder geval het bekijken waard, maar toch heb ik het gevoel dat er nog veel meer mee te doen was: de film heeft echt wel een goed verhaal, maar om 1 of andere reden miste ik toch nog iets. Waar ik niets op heb aan te merken, is de cast. Presley Chweneyagae (die Tsotsi speelde) deed het echt uitstekend, maar ook de overige acteurs en actrices deden hun werk zoals het hoorde.

Een enorm goede intensieve gevoelige film.
Niet in het minst door de heel goede acteerprestaties.
Maar eveneens door de schitterende ondersteunende soundtrack.
De liefde die je als kind mist blijft je tekenen voor het leven.
En op elk zijn manier moet men daar in zijn verder leven, leren mee om gaan
Een aanrader .