The Fountain (2006)

Vanavond de 4e en ontbrekende film die ik nog moest zien van Darren Aronofsky bekeken. Zijn andere 3 films (Pi, Requiem for a dream en The Wrestler) zijn me aardig goed bevallen dus ik was er klaar voor.

Ik vond The Fountain alleen tegenvallen. In tegenstelling tot zijn 3 andere films wist deze me een stuk minder te pakken. Het sprak me gewoon allemaal wat minder aan. Ik kon me niet zo heel goed inleven in de weinig uitgediepte karakters en met de 3 verhaallijnen vond ik het warrig en vaag worden. De boodschap van de film dat je het leven eigenlijk moet nemen zoals het is, is een mooie boodschap en een deel van die uitwerking was ook goed maar het raakte gewoon niet met alles.

Wat me wel erg positief opviel was het overtuigende acteerwerk, de vaak prachtige beelden (zeker de scene's met de boom) en de werkelijk schitterende soundtrack. Die was echt heel, heel mooi!

Ik zal in mijn achterhoofd houden dat ik The Fountain nog eens moet gaan herkijken. Misschien bevalt hij beter na een herkijkbeurt.

Voor nu: 3,5*

Tja... heb de film zojuist gezien. 1e reactie was: Super saai, heb me stierlijk verveelt tijdens het kijken. Visueel was er niks mis mee, zelfs wel goed eigenlijk, maar de "diepere betekenis", die er schijnt te zijn is mij totaal ontgaan. Ik hoop deze film spoedig te herzien en dat mijn mening over deze film positiever word. De beoordeling stel ik daarom nog even uit.

Gisteren voor de vierde keer bekeken. Hij blijft betoverend mooi.. Al ga ik em voorlopig niet meer bekijken, want dan verliest 'ie, ben ik bang, dat speciale gevoel. 't Is echt een belevenis deze film, de sprookjesachtige beelden, de diepere lagen, de score. Prachtig.

Maar geen film die je 'grijs moet draaien'. Daarom laat ik 't maar bij deze vierde kijkbeurt, waarna hij nog altijd de koppositie in mijn top 10 handhaaft. 't Shot van de tree of life, vooral in de bioscoop, blijft voor mij één van de mooiste beelden die ik ooit op film gezien heb.

Tegenvallend. De vormgeving is indrukwekkend, vooral het futuristische is verbluffend mooi. Het verhaal daarentegen kon me niet echt boeien en greep me nergens echt. Nee, ik kon meer met de andere drie films van Aronofsky. Het laatste kwartier trekt het cijfer echter toch nog tot 3.5*.

Ik heb deze film net op Blu-Ray gezien en ik moet toegeven dat het een zeer fraaie film is, de manier waarop de verhalen in elkaar lopen is verbluffend. Maar het is vooral het visuele dat ik bijzonder knap vind, het kleurgebruik, de settings, ... alles oogt zeer mooi en surrealistisch. Het verhaal maakt gebruikt van zware thema's als leven en dood, die thema's zijn schitterend verweven in de film en tillen het geheel naar een hoger niveau. Het tempo is in orde, het acteerwerk is zeer goed, verder is hier niet veel op aan te merken. Gewoon een ijzersterke film.

Ik had The Fountain de eerste keer ook een 3,5 gegeven, snapte er toentertijd niet bijster veel van en wist eigenlijk niet precies wat ik er mee moest. Maar gisteravond herzien (na ongeveer 2 jaar) en ik werd helemaal overdonderd! Wat een Geweldige film zeg!

'The Fountain' is ook bij mij stilletjesaan aan 't klimmen in mijn (onbestaande) top tien allertijden. Toch wel een klein meesterwerkje.

Ik vind dit veruit de minste film van Aronofsky. Al dat vage gedoe, bij Pi had ik er ook al een beetje moeite mee, maar dat kon ik nog een beetje volgen. RfaD en the wrestler zijn toch echt wel DE films van deze regisseur.

Hele mooie film. Soms wat moeilijk te begrijpen en het is lastig hoe deze film geïnterpreteerd moet worden. Ik denk dat ieder daar zijn eigen kijk op heeft, en dat spreekt mij wel aan.

De meest toegankelijke films vooral.

Na ja toegankelijk, valt op zich ook wel mee. De bak ellende die over je heengestort word is niet voor iedereen even toegankelijk, maar kan me in ieder geval identificeren met de personages. Dat heb ik bij de andere twee veel minder. Dit komt ook vooral door het onderwerp, zeker the fountain. Ik ben er heilig van overtuigd dat god niet bestaat en dat het geloof en de bijbel hersenspinsels van de mens zijn. Daarom is het voor mij allemaal vaag gedoe waar ik niets mee kan. Voor mij allemaal veels te ver van de reaeliteit, maar mocht je gelovig of spiritueel ingesteld zij, snap ik dat het wel iets voor je is. Dus om te doen alsof ik het allemaal niet begrijp omdat ik alleen toegankelijke films aardig vind, is mijs inzien onzin. Heb veel minder toegankelijke films gezien die veel veel veel beter waren.

Requiem for a Dream is wel degelijk toegankelijk vanwege het vrij simpele en vatbare verhaal.

Maar over The Fountain, ik ben allerminst gelovig of spiritueel ingesteld, maar The Fountain is ook gewoon vooral een verhaal over liefde en opoffering, met een hoop symboliek en verwijzingen, en het spirituele komt toch vooral uit de vertelwijze. Ik doe ook verder niet alsof jij dit niet begrijpt, maar het valt me wel op dat je net Pi en The Fountain niet trekt (ondanks dat je ook zelf zegt dat je het vaag gedoe vindt waar je niks mee kan), terwijl dat ook de minst toegankelijke films van Aronofsky zijn. Enkel een constatering.

Hele mooie film. Voordat ik deze ga beoordelen, ga ik 'm nog maar eens kijken. Ten eerste omdat ik het graag wil, want het is echt de moeite waard. Maar ook omdat ik tijdens de film beetje stoned was. Dus echt goed beoordelen kan ik pas als ik er nuchter naar heb gekeken.

Prima Aronofsky.

Spijtig dat Aronofsky niets voor mij is.

Dat gezegd zijnde heb ik toch nog een beetje genoten van de film. Het was allemaal niet zo onvatbaar en ondoordringbaar.

En als alles tegensteekt, kan je nog altijd naar de fotografie kijken.

Ik moet zeggen dat ik de film niet meteen helemaal snapte nadat ik de film net gezien heb. Daarom heb ik even opgezocht hoe het verhaal helemaal in elkaar steekt. Nu ik het verhaal snap, is het een aan de ene kant mooie film, maar toch is het allemaal een beetje vaag. Personages weinig uitgediept, en de 3 verhaallijnen worden allemaal een beetje vaag, en niet goed te volgen.

Visueel absoluut niet te klagen. Zeker de scene's bij de boom zagen er prachtig uit.

Over het algemeen is het een zeker mooie film, maar het verhaal is niet altijd goed te volgen. Voor nu een 3,5*. Misschien dat het bij een herziening omhoog gaat.

Prachtig geacteerd, en ik bedoel echt prachtig prachtig prachtig

Van zowel Jackman als Weisz

Heel de mystiek vond ik ook prachtig en ik heb het zeker niet bekeken als iets religieus. De 2 andere verhalen, die zich in het verleden en in de toekomst afspelen zijn volgens mij een meer dromigere, surrealistische ondersteuning aan het hoofdverhaal.

Visueel en emotioneel was dit beklijvende cinema ! (en DVD!)

Bij zijn verschijning zag ik nog enige samenhang in het geheel, maar tegenwoordig vrees ik dat Aronofsky getroffen werd door een plotse vlaag van inspiratieloosheid. Het resultaat, deze pseudo-filosofische new-age film, is een minpunt binnen 's mans interessante oeuvre.

Onbegrip maskeren met het 'inspirerende' etiket New Age.....dat is wat je noemt pseudo filmkritiek leveren.....

Hoe wou je het dan noemen? Dit is toch een schoolvoorbeeld van wat men met new age bedoeld

Hmm, moeilijk om te beoordelen deze...

Op zich vond ik het verhaal wel oké, de verschillende tijdsbeelden en dergerlijke... Maar toch wist het me allemaal niet echt te boeien. Ik vond het veelal langdradig en van de hak op de tak springen... Van zodra ik eindelijk in het verhaal zat, hup, terug naar het andere tijdsbeeld. Origineel en mooi in beeld gebracht, dat zeker wel.

Het acteerwerk was trouwens top, vooral Hugh Jackman vond ik weer geweldig, wat een acteur!

Maar uiteindelijk dus toch een kleine teleurstelling, jammer.

Het is een schoolvoorbeeld van een oppervlakkige constatering.

Meeste kritiek komt met die open deur. En slaan dan de deur weer dicht. Goede gefundeerde kritiek schijnt op deze film niet mogelijk te zijn....want als de levenbescouwing de jouwe niet is dan is het makkelijk scoren....Terwijl Aronofsky subtieler en harder is dan de meeste zwevers en de film technisch van een uitzonderlijke kwaliteit is.

Trouwens de film gaat over een fundamentele botsing tussen twee levens- of beter doodsbeschouwingen.

Dat Aronofsky Oosterse symbolen gebruikt vind ik hier uiterst functioneel: met beeld vertelt hij meer dan vele intellectuele monologen.

Wat versta jij onder new age dan? En dat is geen kritiek, maar de film plaatsen in een genre. Dat ik de film niks vind heeft niets met mijn opmerking te maken, als ik het een goede film had gevonden, was het voor mij nog steeds new age.

Om even in te haken, an sich hoeft het etiket New Age niet negatief te zijn, ware het niet dat er dan (bijna) altijd termen bij komen kijken als 'pseudo-filosofisch' en 'kitscherig'. Natuurlijk wordt het dan makkelijke kritiek dat amper verder komt dan het stereotype kritiek op New Age in het algemeen.

Verwar jouw mening absoluut niet met de mijne en laat termen zoals "oppervlakkige constatering" in het vervolg liever thuis. Aronofsky heeft inderdaad een zweverige film gemaakt, waarbij de verantwoordelijkheid bij de kijker ligt om er een geheel in te zien. 'The Fountain' lijkt echter van alle daken te schreeuwen dat er een zekere coherentie in de film zit, maar die berust in mijn ogen op niet meer dan een simpele mozaïek die Aronofsky ingenieus in elkaar tracht te steken. De film is geen Lynchiaans, vrijblijvend kluwen, maar een soort verplichte meditatie-oefening die de kijker samen met de personages moet ondergaan. En dat de zogenaamde emoties absoluut niet diepgaand zijn, dat is voor jou niet van tel?

New age in kunst uit zich voornamelijk in het zich afzetten tegen de conventionele rationale samenhang in het werk. 'The Fountain' vormt waarschijnlijk een prachtig crescendo op een hoger spiritueel plan, maar dat werkt niet bij iedereen. Zelfs niet bij mensen met niet-oppervlakkige meningen.

'New Age' als etiket blijft gemakzuchtig. Nu ik je persoonlijk raak met "oppervlakiige constatering" laat je meer zien. O.K ik ben fel en misschien arrogant. Maar New Age wordt te vaak hier als dooddoener gebruikt.

Dat je de film als een soort verplichte meditatie oefening beschouwt kan ik meevoelen....alleen ik heb dat niet zo ervaren. Doordat Aronofsky een wetenschapper laat zien die in zijn ommuurde ratio uit zijn voegen barst geeft de film zijn dwingend tempo. .. Alles wat we zien speelt zich binnen (bv wat hij leest, herinnert, of op het eind zijn eigen verbeelding van Izzi 's verhaal) of in de nabijheid van Tommy af. En dat alles op een heftig moment. Maar ja.. als je dat allemaal niks vind dan ervaar je dat als

verplichtend.......

De mozaiek simpel? Op deze constatering zal ik maar niet ingaan...

Emoties niet diepgaand? Dat is maar hoe je de film interpreteert.

Op zichzelf is de dood simpel (doodsimpel dus...) maar ik geloof niet dat een grootdeel van de mensheid het zo ziet....Maar deze film gaat over afscheid nemen.....Dan kunnen emoties, als je bepaalde wetenschappelijke uitgangspunten hebt zoals Tommy, geestelijk uit de hand gaan lopen.

Eerste keer dat ik de film zag ervoer ik een soort kitscherig gevoel...maar toen kon ik de film nog niet plaatsen. In plaats van dat het mij irrititeerde begon het me te fascineren. De beelden vormden voor mij een geheel. Nog niet zolang geleden weer gezien: toen viel voor het eerst de emotie en de associatieve ratio, dat deze film voor mij heeft, perfect samen......

David Lynch is een door de wol geverfde ironicus (veel onthechte Boedhisten hebben een ironische levenshouding ) Darren Aronofsky is in deze film serieus en pretentieus....maar voor mij maakt hij zijn serieuze pretenties waar.

Is deze film een vreemde uitschieter in zijn oeuvre? Voor mij niet:

het vechten ergens voor of tegen.....komt in al zijn 4 films voor. Al nemen die gevechten vreemde vormen aan...

New Age is een beweging met heel verschillende mensen.

Je hebt dwepers. Je hebt de goeroes's. Je hebt weldenkende sympathisanten. Je hebt kritische volgers. Maar New Age is van alle tijden. Of iets rationeel is zal altijd een twistpunt blijven.

Maar als je iets over het leven en werk van bv. Isaac Newton leest zul je verbaasd zijn....de vader van zwaartekracht en differentiaalrekening.....was een diep religieus mens die zich met zeer zweverig zaken bezig hield: metafysica en alchemie. Wat wij nu als zijn belangrijkste werk zien was voor hem maar bijzaak....Het rationele was voor hem niet goed genoeg. Als ik daar als moderne mens over nadenk vind ik dat diep ontroerend.

Onderschat de zwever niet.

tweede film die ik bekijk van deze regisseur

nadat ik de eerste totaal slecht vond (Pi) had ik wat meer verwacht van deze film vanwege hugh jackman en de trailer

het mag allemaal wel mooi zijn en leuk om naar te kijken ik zat de hele tijd met vragen en het einde maakte het nog erger

nu nog even requim for a dream bekijken

2.5*

Ik heb hem gekocht om Rachel Weisz en stiekem ook beetje om Hugh Jackman. Vooralsnog niet verder dan 10 minuten gekomen en geen zin om te kijken! Koop nooit zomaar films...kan hem wel als cadeau geven!

Dit is ook niet zomaar een film, het is een lotsbestemming dat je deze gekocht hebt. Toeval bestaat niet.