Do the Right Thing (1989)

668 stemmen | gemiddelde 3,695
Verenigde Staten
Drama /
Komedie120 minuten
geregisseerd door
Spike Leemet
Danny Aiello,
Ossie Davis en
Spike LeeHet is de heetste tijd van het jaar in Bedford-Stuyvesant, Brooklyn. In deze voornamelijk zwarte wijk, runt Sal, een Italiaanse immigrant, met zijn zonen Pino en Vito al jaren een succesvolle pizzeria. Pino is echter een racist en een herrieschopper. Hij ergert er zich bijvoorbeeld voortdurend aan dat zijn vader de plaatselijke dronkaard Mayor zijn dagelijkse dollar gunt voor het schoonvegen van het trottoir. Eigenlijk zou Pino dat geld zelf willen opstrijken, maar dan zonder de bezem ter hand te nemen...
[permalink] geplaatst op 6 juni 2010, 12:23 uur
Killer-Instinct
[permalink] geplaatst op 1 augustus 2010, 1:05 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezenIk was deze week bij een maat thuis en die had een Spike Lee-box,5 Spike Lee Joints staat erop,en kende er 2 niet.
Een ervan was deze,en ik als filmfreak ben echt verbaasd dat deze film zo onbekend was bij mij al die tijd,want wat heb ik genoten!
Heerlijke mix van drama en humor,en die sfeer,fantastisch,je krijgt het zelf bijna heet van deze film,en je proeft die hitte die die mensen voelen.
Zoveel verschillende karakters die allemaal hun eigen ding toevoegen aan de film.
Enige rol die ik gek genoeg niet echt boeiend vond was die van Samuel L Jackson,z'n stem irriteerde me zelfs,vooral omdat die niks grappigs zei,gelukkig was die niet zoveel in beeld.
Spike Lee heeft zichzelf goed gecast,wat een zure kop heeft die vent,en das perfect voor deze rol,lef om jezelf de hoofdrol te geven,maar hij doet het uitstekend.
Hij laat zichzelf ook gelijk als enige in de film zoenen met een vrouw en met d'r borsten spelen,slimme vent haha.
Radio Raheem was ook zo'n apart figuur(pff die acteur komt me zo bekend voor,zat maar te peinzen van welke series/films) en toen die batterijeren ging halen of pizza ging halen was het lachen geblazen.
De burgemeester/alcoholist met een goed hart in een klein liefdesverhaaltje was leuk,en ook een leuk bijrollletje van Martin Lawrence,de manier waarop die alleen al praat
Ik ben ff ze naam kwijt maar die gozer die foto's met 'zwarte' mannen in de pizzaria was was ook een komische rol,ook toen die blanke pik op z'n schoen ging staan,en toen die gasten hem gingen opstoken

Of die Sweet Dick Willie en die 2 andere mannen,slap gelul,maar heerlijk om naar te kijken.
En zo ken ik wel doorgaan,iedereen had zijn eigen ding.
Het einde was best nog schokkend voor deze film,er stond een bom op barsten maar voor een komedie zo'n einde,want comedy overheersde toch de gehele film de drama.
Dat
Radio R doodgaat en juist Spike Lee die aanval op de pizzaria begint vond ik best schokkend,en z'n karakter was daardoor gelijk erg onsympathiek.
Ok Radio was zijn vriend,maar hij zag ook dat hij Sal aanviel,en de politie hem doodde,dus verbaasd was ik zeker
Deze film is echt een aanradertje!
4,0
[permalink] geplaatst op 21 augustus 2010, 20:56 uurHeel erg leuke film, veel betere film dan andere films die over racisme gaan (als Crash en In the Heat of the Night). Fantastische personages, visueel heel erg mooi en Spike Lee zet het geheel super leuk neer. Heb me volledig zitten vermaken, heerlijke humor en soundtrack. Er gebeuren onverwachte dingen en een geweldig einde.
4*
4,0
[permalink] geplaatst op 2 september 2010, 13:19 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezenEen verademing na het prekerige Clockers, terwijl die film -frappant genoeg- zes jaar na DTRT kwam. Alsof Lee het idee had dat de boodschap van deze film niet duidelijk genoeg was en dus maar is gaan drammen. DTRT pakt de zaken heel wat subtieler aan, laat je meedeinen op de flow of events en is na verloopt van tijd, als de film dan eindelijk ontploft, ook vele malen effectiever. Een tijdbom met een lange countdown en stof tot nadenken.
Een lange aanloop dus, maar wat voor één. Het is bij tijd en wijle zelfs gezellig. Lekkere muziek en een vrij sterke ensemble cast die een heel resem aan boeiende personages tot leven brengen. Soms net even te theatraal, maar ook de nodige comic relief zodat het niet te zwaarmoedig wordt. Het kleurgebruik accentueert de letterlijke hitte, veel van de ontmoetingen en dialogen werken toe naar een figuurlijke hitte. De scheldpartijtjes zijn wat overdadig, maar verder weet Lee toch een broeierig sfeertje met onderhuidse spanningen op te voeren. Zeker dat sfeertje is kenmerkend, het onderscheidt de film toch van vele anderen.
De climax op zich is niet zo verrassend, de wijze waarop deze tot stand komt wel. Lee maakt een statement met de lange stilte die volgt nadat Raheem is afgevoerd en de ontlading bij zijn eigen karakter, Mookie. Geen heethoofd, maar hij steekt wel de lont in het kruit. Wrang en weinig opbeurend, net als het sluimerende wij/zij-gevoel dat de film overneemt. Het maakt DTRT wel tot een krachtige, relevante film. Met recht een Spike Lee Joint.
4,0
[permalink] geplaatst op 29 september 2010, 17:59 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezenSfeervolle, wervelende film over vooroordelen en hoe ze kunnen escaleren in echte problemen.
Vooral erg broeierig, en de juiste keuze van Lee om dat tot uiting te brengen in de rood-gele gloed over de beelden. Verder een film zonder al te veel verhaal, lang is het gewoon a-day-in-a-life en de sfeer er omheen, maar uiteindelijk leidt iets onbenulligs tot meer serieuze materie. Feitelijk voel je dat ook wel aankomen in bepaalde scenes waar de 'niggers' zelf duidelijk ook racistische momenten kennen. Gelukkig gaat Lee er niet belerend mee om en dat maakt het een veel genietbaardere anti-racisme en anti-geweldsfilm dan vele anderen. Stuk beter ook dan zijn eigen Malcolm X.
4*
5,0
[permalink] geplaatst op 2 december 2010, 0:36 uur
2,0
[permalink] geplaatst op 25 december 2010, 11:30 uurOp zich een geinige film, maar wat mij betreft word er veel te veel geschreeuwd en is het verhaal soms zeer ongeloofwaardig. Op het irritante af zelfs. De zwarte gemeenschap moet het weer eens ontgelden tegenover de politie, maar het optreden daarvan is zelfs min of meer gerechtvaardigd. Die gasten zijn zo vervelend met hun gezeik en asogedrag. Eigenlijk worden die hardwerkende Italianen hier gediscrimineerd door de zwarten.
Als dat Spike zijn bedoeling is geweest komt het goed over, maar dat denk ik niet.
4,5
[permalink] geplaatst op 25 december 2010, 12:18 uurDenk het wel eigenlijk.
4,0
[permalink] geplaatst op 25 december 2010, 12:39 uurZou het?

Dat is net het hele thema van de film.
3,5
[permalink] geplaatst op 23 januari 2011, 17:22 uurDo the right thing......Niet dus.
Niemand doet het goede, ze hebben allemaal wat .
Of het nou een italiaan is of een neger of wat dan ook ze zullen het nooit eens worden.
Alleen maar ellende verpakt in een komisch verhaal.
Wat heb ik genoten van deze film.
Een prachtige rol van Danny Aiello
4,5
[permalink] geplaatst op 19 maart 2011, 11:04 uurAlles is hier zowat gezegd. Het blijft inderdaad een geweldige film. Een heerlijke, broeierige sfeer. Kleurrijke beelden. Komische situaties. Een prachtige tijdsschets (de kleren! de muziek!). Die indrukwekkende climax. Goeie acteurs. Appetijtelijke pizza's!!
Topfilm. 4,5*
3,0
[permalink] geplaatst op 6 april 2011, 11:27 uurAmusante film, met een beduimeld en verstikkend sfeertje.
Mooi kleurgebruik, dat de hitte veelvuldig benadrukt. Ik moest menig maal aan mijn voorhoofd voelen of ik ook niet aan het zweten was.
Er zit nauwelijks een lijn in, de scènes volgen elkaar zowat willekeurig op, en je wordt als het ware in het diepe van Bedford-Stuyvesant, Brooklyn gegooid. Op dat punt deed de film me af en toe aan Bringing Out the Dead van Scorsese denken (verder natuurlijk een compleet andere film).
De personages vliegen je (letterlijk) om de oren. Beetje een irritante en flauwe rol van Samuel L. Jackson, die een bijzonder foute deejay vertolkt. De drie oude mannen, die in vijf zinnen denken wereldproblemen op te kunnen lossen, zijn vermakelijk. De Italianen zorgen voor een grijpbare spanning, vooral goed aangezet door de broer van Materazzi – John Turturro. Verder een bonte stoet van opgeblazen wannabe-gangsters tot aan machteloze Zuid-Koreanen. Heb best kunnen genieten van al deze types.
Wat ik mis, is een echte klik met de film, een band met de hoofdfiguren. Het kabbelt vooral wat voort, en dat is fijn – vanwege de hitte – maar verliest tegelijkertijd aan intensiteit.
Goed einde, zonder overdreven aandrang naar sentiment, maar zich vooral vasthoudt aan het realisme.
Ruime 3*
4,5
[permalink] geplaatst op 18 april 2011, 17:58 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezenFucking geweldige film.
Deze film is zo fucking goed om zoveel redenen. De fucking kleurrijke sfeer met een fucking goede roodkleurige stijl die een fucking fantastisch potret schetst van een zwarte buurt in het fucking Brooklyn van de jaren '80. De fucking karakters spelen een fucking heerlijk spel. In weinig andere fucking films zie ik een anti-racistische boodschap zo fucking goed overgebracht als in deze. In tegenoverstelling tot fucking gejank en emotionele muziek trapt deze fucking film je gewoon in de ballen en confronteert je met de fucking racistische en opgefokte samenleving van een Amerikaanse buurt.
Het fucking soepele, sketch-achtige verhaal vouwt zich uit door gebruik te maken van de fucking ervaringen van de hoofdpersonen. Niet iedereen in de buurt is blij met de fucking pizzeria en ze stoppen hun mening ook niet in fucking hoekjes. Al deze fucking onvrede en hypocritische houding tegenover de pizzeria zorgt uiteindelijk voor de fucking
onverwachte climax. En als je niet een klein beetje fucking geëmotioneerd was door deze gebeurtenis heb je geen fucking hart, vind ik.
Fucking geweldige film!
PS: er wordt veel gevloekt in de film

4,5
[permalink] geplaatst op 16 mei 2011, 23:36 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezenWat een heerlijke film, bijna volledig zonder voorkennis aan begonnen en ben best wel onder de indruk moet ik zeggen. Een film waarvan bijna alle aspecten kloppen. Prachtige shots, veel interessante camera hoeken. Mooi kleurenpallet met veel oranjetinten. Ook heerlijk zo'n grote cast. Heel veel goede acteerprestaties ook. Leuk om de jonge Martin Lawrence hier te zien, en was die oudste zoon van Sal nou John Torturro? Een film die het zwaartepunt op de acteurs legt en hun band met elkaar in een Amerikaanse achterbuurt. Een film die eigenlijk grotendeels heel gezellig is om naar te kijken. Ja er is hier en daar wat racisme, maar het lijken eerder lolletjes dan serieuze haat en nijd. Ik had totaal niet verwacht dat de situatie zou gaan escaleren zoals het deed, wat de scene voor mij nog sterker maakte. Ik vond het echt sneu om te zien hoe een gemeenschap uit elkaar valt. Vooral aan Sal was ik best gehecht geraakt. Ik geef ook toe dat ik moeite had om de situatie van beide kanten te blijven bekijken. Een film die me zeker bij zal blijven. Om een grote hoeveelheid redenen. Vergeet ook zeker de passende soundtrack niet. Toppertje!
5,0
[permalink] geplaatst op 9 juli 2011, 14:57 uurNog steeds mijn favoriete comediefilm/karakterstudie na al die jaren. De personages zijn allemaal gewoon zo sterk en goed uitgevoerd. Radio Raheem, Mookie, ML, Sweet Dick Willie. Je kan je echt voorstellen dat het leven er zo aantoegaat in een gemiddelde achterbuurt. Alle in eerste opzicht nutteloze dialogen zijn zo grappig en cynisch maar toch uit het echte leven gegrepen. De scenes met Radio Raheem zijn het grappigst. 'Twenty D energizers....D M.F.er D!'
youtube.com/watch?v=YsFjlLXP9GU

En die stotterende gast met zijn Mmmm Martin en Mmmm Malcolm. Prachtig. Spike Lee geeft doormiddel van één voorbeeld 'I want some black people on the wall' doeltreffend zijn visie op de Amerikaanse maatschappij.
5,0
[permalink] geplaatst op 7 september 2011, 15:58 uur
Film speelt zich af in Bed Stuy, Brooklyn.
3,5
[permalink] geplaatst op 23 mei 2012, 8:01 uurSpike Lee is sterk, sociaalkritisch en meedogenloos (niets ontziend) in controversiële thema's, zoals alledaags racisme: in 'Do The Right Thing' komen rassen, onwrikbaar en aggressief, met elkaar in botsing. Hij brengt het leven van alledag in beroering en houdt geen rekening met politieke correctheid, noch preekt hij (hij benadrukt het probleem, maar biedt geen oplossing). Hij is daarbij in staat om de personages van verschillende kanten te belichten en ze, in enige mate, sympathiek te maken. Een drama, uit het leven gegrepen, waarin in minder dan 24 uur, bewoners, door de zomerhitte en door onverdraagzaamheid, naar een kookpunt gevoerd worden. "n kleurrijke individualistische uitvergroting van een multi-raciale New Yorkse wijk in Brooklyn, vol explosieve spanningen", las ik. De multi-etnische cast is goed gekozen.
5,0
[permalink] geplaatst op 10 augustus 2012, 1:55 uurGeweldige film die zich afspeelt tijdens een snikhete dag in Brooklyn. De Amerikaanse samenleving in één straat. Een film over rassenhaat, de multiculturele samenleving en bovenal tolerantie. Mede door de drukkende warmte en de cameravoering is de spanning voelbaar. En deze komt dan ook tot uiting in een sterke apotheose. De uitstekend samengestelde cast en een goeie soundtrack maken deze instant Amerikaanse filmklassieker af.
2,0
[permalink] geplaatst op 22 augustus 2012, 19:58 uurTina: Trust you? The last time I trusted you, Mookie, I ended up with a son.
Buggin' Out: Hey, Sal, how come they ain't no brothas on the wall?
Film sinds verschijnen weer eens herbekeken op de warmste dag van het jaar. Viel eerlijk gezegd nogal tegen. Natuurlijk ook pluspunten in de fraaie soundtrack van Bill Lee, de improvisaties; ,Turturro en Aiello / Davis en Dee met name maken indruk. Scenario rammelend en erg voorspelbaar en veel karikaturale types, de uitbarsting aan het eind staat in een vreemd contrast met de voorafgaande ironie gelardeerd met statements van een steviger karakter.
Mijns inziens wil Lee te veel in 1 film: een pamflet, een aanklacht, een komedie, te veel personages etc. De liefdes-scene met Perez lijkt net zo onnodig als haar felle dansje bij het begin van de film; helaas...geen sterke vrouwenrollen in deze mannenfilm! Binnen het beperkte verhaal van She's got to have it werkte zn stijl veel beter.
een 2.0
5,0
[permalink] geplaatst op 16 december 2012, 11:38 uurTop.
Spike zijn beste film? 10 jaar geleden zou ik zeggen JA. Nu, ik twijfel, 25th hour, Malcolm X, Clockers, Summer of Sam, Mo betta blues, zijn voor mij ook stuk voor stuk films die de perfectie benaderen.
Zoals Spike zelf zegt, elke film begint met een goed verhaal. Dat vind ik kenmerkend voor al zijn films, het verhaal is bijna altijd goed. In Do the right thing wordt alles ook nog is heel smaakvol in beeld gebracht, ik vind het altijd weer opvallend hoe kleurvol deze film is. De acteer prestaties zijn top, Turturro, Aiello en Ozzie zijn de toppers voor mij. Ik kan deze film meerdere keren per jaar zien, ik blijf elke keer weer genieten.
Bedankt Spike..
3,5
[permalink] geplaatst op 17 januari 2013, 16:47 uurHad vaak het idee naar een toneelstuk te kijken.
Prima prestatie van Danny Aiello overigens.