To Catch a Thief (1955)

Misschien niet een typische Hitchcock qua suspense, maar toch zeker wel een vermakelijk film! Vond het verhaal leuk, maar ik had al vrij snel door wie de sieraden gestolen had.

Vond het geheel mooi gefilmd, in een mooie locatie natuurlijk. Grace Kelly en vooral Cary Grant deden het erg goed, en hadden zeker een klik samen.

Voor nu 3.5*

Een ster erbij voor de schoonheid van Grace Kelly.

Wat een prachtige vrouw.

Leuke Hitchcock film, gewoon kijken en ontspannen, Cary Grant is gewoon (bijna) altijd leuk om naar te kijken, geen topper maar zeker geen misser.

goede Hitchcock film . verhaal was goed , wel wat voorspelbaar . maar de film is zeer vermakelijk en leuk voor te zien . 4sterren.

Er wordt een diamant gestolen door een copycat, waardoor de hoofdpersoon in de problemen komt. Vervolgens moet de hoofpersoon de copycat - de echte dief - opsporen, anders krijgt ie zelf de schuld... Komt bekend voor. Inderdaad, Bassie en Adriaan en de Diamant.

Maar to Catch a Thief heeft niet zo gek veel met die diamant te maken. Het gaat gewoon over mooie mensen op mooie plekken. a Good Year van Ridley Scott komt wat dat betreft ook aardig in de buurt. Hoe dan ook; geen echte Hitchcock. Geen spanning, geen echt mysterie, geen echt verhaal. Wel veel sfeer, en goede acteurs, maar daar kon ik dit keer niet blij van worden.

Na 8 Hitchcock's moet ik toch concluderen dat ik niet al zijn werk even geweldig vind. Dial M for Murder, deze to Catch a Thief en ook Rope deden me vrij weinig. Meesterewerken als Rear Window en Vertigo vond ik heel aardig, maar niet fantastisch, en alleen North by Northwest, Strangers on a Train en vooral Pscyho vind er wel echt heel goed. Ik blijf het proberen met meer films, we zullen zien.

Wat een vreselijke film!! Zelden naar zoiets saais gekeken. Ik verbaas me over de 3 sterren die deze film gemiddeld staat! Spannend is deze film zeker niet te noemen, eerder voorspelbaar met oninteressante dialogen

De dialogen tussen Grant en Kelly zijn juist heerlijk, vind ik.

Niet één van Hitchcock z'n beste werkjes maar absoluut niet slecht!

Het verhaal is lang niet zo spannend en bij lange na niet zo mysterieus als een Vertigo.

Toch valt er genoeg moois te zien. Grace Kelly is een mooi voorbeeld natuurlijk!

Vind het alleen toch moeilijk om te kiezen tussen haar en Kim Novak (Vertigo). Laatst genoemde heeft iets speciaals. Ik weet niet wat, maar ik denk dat ik voor haar zou kiezen

Het was voor mij de eerste keer dat ik kennis maakte met Cary Grant. Prima acteur al heb ik dan toch weer liever James Stewart!

In iedergeval een aardig filmpje! Leuk voor een zondag middag ofzo. Maar verwacht er niet mega veel van.

Hé, zomaar een leuke Hitch. Had me al ernstig lopen afvraen wat men nou die in die man als regisseur ziet. Iets wat ietsjes was bijgesteld na Rear Window. Maar nu zowaar een beetje enthousiast geraakt.

Leuke, totaal niet spannende, film, die de kleuren en sprankel van de Riviera-jetset mooi weergeeft. Film bol van de sfeer met leuke, interessante en zowaar gewaagde dialogen. Ook veel op locatie geschoten. Komt een beetje in de buurt van wat ik zo waardeer aan sommige filmklassiekers als All about Eve en Sunset boulevard, al is deze dan in kleur en is het niveau voor mij nog net wat minder. 3,5 * lijkt me een prima score voor deze film.

Wat is Kelly toch een prachtige dame.........zwijmel, zwijmel......

Soms had ik ook gewoon net het id of keek ik naar een Bond film , wel een goeie trouwens.

Verder is het gewoon een leuk wegkijkende film, met fantastische shots van de franse rivièra.

Ook deed Cary Grant me een beetje denken aan een James Bond, omdat ik ook met bepaalde dingen mooi en slim weg kwam.

Dat maakt deze film tot een 3.5, + 0.5 voor Grace Kelly = 4 sterren

een beetje een tegenvallende hitchcock, afgelopen week voor het eerst gezien, maar vond er weinig suspence in voorkomen

Leuke Hitchcock die zich minder met het plot bezighoudt, maar de klemtoon legt op Cary Grant en Grace Kelly. Beiden hebben leuke scenes voor hun rekening gekregen in de mooie setting van de Franse Rivièra. Met een aantal scenes zoals een mooi gefilmde achtervolging neemt Hitchcock een voorschot op zijn topper North by Northwest en de latere James Bond-films. Cary Grant heeft met zijn charmes in deze film wel wat weg van onze grote Britse vriend en Grace Kelly zou een uitstekende Bond-girl zijn .

Niet Hitchcock's beste, maar To Catch a Thief is een vermakende romantische thriller geworden. Prachtige setting, Cary Grant die goed op dreef is en schitterende kleuren maken de film tot een soort James Bond-achtige prent. Jammer dat er weinig experimenten zijn op het gebied van cinematografie, Hitchcock weet tijdens de scene met het vuurwerk wel te imponeren met zijn prachtige kleurgebruik. Geen heel bijzondere film, daarom ook geen heel bijzonder cijfer.

3*

Ik kijk nergens meer van op

To catch a thief.

Deze titel alleen al maakt deze film bijzonder. Alfred hitchcock blijft in mijn top 3 regisseurs (wel 3rd na Stanley Kubrick en Quentin Tarantino). Alleen Alfred kan zo'n films als deze maken : Spanning, amusement, romantiek en mysterie. Ja , echt een goede film met een onverwacht einde. Goede scenes en een goed verhaal. Soms gebeurde er echt niet veel, maar blijf de film je aandacht toch krijgen. Dat vind ik zo mooi aan de film en dus geef ik de film

4****

Hitch op vakantie, voor de helft althans, en de kiekjes zijn er naar. De cast mag het doen op schitterende locaties en helikoptershots onderstrepen nog eens de pracht en praal van de omgeving. Met suspense heeft het verder niet zo gek veel te maken. Enkele achtervolgingen maken het levendig (ondanks een mal aandoende speed-up), verder is het vooral vrolijk en speels met gevatte dialogen. Moeder Stevens is rechttoe rechtaan grappig en Hughson is zo'n typetje dat hier helemaal past. Wanneer Grace Kelly achteloos You want a leg or a breast? vraagt, wordt het nog wat warmer in Zuid Frankrijk. Het is niet de enige opmerking in die soort.

De film staat dan ook lange tijd in het teken van de aanzuigingskracht van de twee grote sterren. Grant en Kelly doen de vraag wie de dief is, eigenlijk volledig vergeten. Die focus komt pas vrij laat weer terug. Op nogal abrupte wijze. De scènes rondom de dood van Foussard vallen dan ook een beetje uit de toon en de ware indentiteit van De Kat is geen grote verrassing meer. Het trekt wel op naar een slot dat weliswaar ook niet bol van de spanning staat, maar wel nog een kenmerkende slotscène op een dak in huis heeft. Hitchock's stempel in een luchtig en prettig filmpje dat je niet zozeer naar de dader, maar naar de zon doet verlangen.

Eindelijk op Blu-ray!

I have a feeling that tonight you're going to see one of the Riviera's most fascinating sights.

Mijn Hitchcock-collectie is jammer genoeg nogal vrij beperkt met vijf titels (zijn grote vier en The Birds), dus daar moest eens snel verandering in komen. Deze week heb ik alvast deze To Catch a Thief en Marnie aangeschaft en gisterenavond was het al meteen de beurt aan To catch a Thief.

Dat To Catch a Thief niet tot de allerbeste films van Hitchcock wordt gerekend kan ik ergens wel begrijpen, maar hij hoefde zich hiervoor absoluut niet te schamen, want dit is nog altijd van een erg hoog niveau. Het verhaal is natuurlijk niet één van de meest hoogstaande plots die we al zijn tegen gekomen in films, maar Hitchcock weet wel weer de juiste sfeer neer te zetten. Het mysterieus randje rond de diamantendiefstallen door De Kat heeft weer die typische Hitchcock sfeer die ik meer en meer begin te waarderen. Alleen is het jammer dat het einde niet echt meer een verrassing is doordat John Robie op een bepaald moment een briefje leest van Germaine die “toevallig” in haar mandje was beland en ook door de dood van Faussard was de verrassing voor een deel weg. Eigenlijk is dat het enige minpuntje dat ik kan bedenken, want voor de rest staat deze film als een huis met een paar fraaie scènes. Vooral de achtervolgingsscène op Grant en Grace Kelly zal me nog lang bijblijven. Niet alleen omdat die Scène op zich al erg sterk is met op het einde de botsing met de kip, maar ook omdat Grace Kelly op diezelfde weg is verongelukt. Zeer triestig verhaal. Ook de eindscène op het dak is er eentje om in te kaderen, maar zoals ik al zei kwam die climax niet echt als een verrassing aan. Verder heeft Hitchcock de perfecte locatie gevonden aan de Franse Riviera. Langs de ene kant heeft de film een mysterieus kantje, maar anderzijds ziet het er ook erg romantisch uit.

Prima werk weer van Hitchcock, maar de grootste kracht van de film zit hem in het duo Cary Grant – Grace Kelly. Ik vond Grant al geweldig spelen in North by Northwest en hier doet hij dat nog eens over. Zijn rol uit North by Northwest is best vergelijkbaar met de rol die hij hier speelt. Iemand die in een lastige situatie is terechtgekomen en door zowat iedereen op de hielen wordt gezeten. Ik kan hem vooral waarderen door zijn heerlijk sarcasme, zoals in de scène waar hij in zijn villa luncht met Hughson. Daar was hij heerlijk op dreef. Sowieso een acteur waar ik nog wel meer van wil zien, maar ook van Grace Kelly kan ik niet genoeg krijgen. Het is nochtans maar de tweede keer, na Rear Window dat ik Kelly aan het werk zie, maar toch staat ze bij mij bovenaan het lijstje van favoriete actrices. Ze had niet alleen een oogverblindende schoonheid, maar ze had ook erg veel talent en ze straalde zoveel passie uit. De combinatie Grant – Kelly vond ik ook een tikkeltje beter dan Stewart – Kelly in Rear Window. Het blijft toch erg jammer dat ze niet het maximale uit haar carrière heeft gehaald en ook nog eens op een veel te jonge leeftijd is overleden. Ach ja, de chemie tussen de twee is prachtig en ze zijn samen dan ook een geweldig duo voor deze film, maar ook de bijrollen worden vrij goed ingevuld. Zeker Jessie Royce Landis doet het aardig als de moeder van Grace Kelly. Eerlijk gezegd heb ik het niet zo voor de moederfiguren die Hitchcock geregeld in zijn films stopt, uitgezonderd Psycho dan maar dat is dan weer een ander geval. De moeder uit North by Northwest was nog op het randje, maar die uit The Birds was echt ergerlijk. Ook John Williams speelt voortreffelijk als Hughson en het Franse meisje deed het eigenlijk ook prima.

Dat To Catch a Thief niet dezelfde status heeft als Hitchcock’s grootste films is ergens wel te begrijpen, maar is daarom niet minder genietbaar. De stijl van Hitchcock is duidelijk herkenbaar met het mysterieus verhaal, de romantiek tussen de twee hoofdpersonages en natuurlijke de prachtige cinematografie. Cary Grant en Grace Kelly spelen gewoon uitstekend en vormen een fantastisch duo. Enige vorm van kritiek is dat de climax niet echt meer als een verrassing aankomt, maar dat kon de pret alvast niet drukken.

4.5*

Leuke en vlotte film van Hitchcock. Hoewel de spanning nagenoeg ontbreekt in deze film en het plot ook niet bijster sterk is, weet de film toch te boeien. Beide hoofdrolspelers, Cary Grant en Grace Kelly, doen het uitstekend. De romance tussen beide vind ik daarentegen niet al te overtuigend. Echt spannend wordt het ook niet, omdat de zoektocht naar The Cat vaak een beetje naar de achtergrond wordt verdrongen. Daarnaast was het al ruim voor de ontmaskering duidelijk wie de Cat is en komen er verder ook niet echt andere verdachten in beeld.

Heerlijke combinatie van travelogue, komedie en whodunit, maar voor wie hier met de verkeerde verwachtingen aan begint blijft er misschien niet veel over.

De titel To catch a thief is de tweede helft van het Engelse spreekwoord "it takes a thief to catch a thief" – "met boeven vang je boeven". Kan iemand zich nog de Amerikaanse televisieserie met als de titel de eerste helft van dat spreekwoord herinneren, It takes a thief, met Robert Wagner als inbreker die voor de Amerikaanse overheid werkt? (Had niks met juwelen of de Rivièra te maken, maar ging dus ook over een inbreker die zijn leven had gebeterd.)

Ik zie dat er hier veel positiefs wordt geschreven over Cary Grant, ook in verband met 007. Misschien aardig om te weten dat Ian Fleming bij het scheppen van zijn meesterspion steeds het beeld van Cary Grant voor ogen had (maar Grant zag zichzelf niet zo in die rol toen de eerste verfilming gepland werd). En voor wie Hitchcock en Grant allebei op hun (wat mij betreft) best wil zien : Notorious.

'k vond het geen misse film, maar spijtig genoeg ook geen topper. De film wist me wel te boeien, maar echte verrassingen zaten er niet in deze film. Ook niet direct memorabele scènes en zelf Hitchcock was gemakkelijk te spotten.

De cast deed het goed en kwam wel overtuigend over.

Leuk om eens gezien te hebben, niet meer, niet minder.

Dit niemendalletje is geen spatje spannend. Gelukkig is er het geweldige decor dat de show steelt en waar Grace Kelly letterlijk verliefd op geworden is (of was het toch die prins?) Natuurlijk redelijk tragisch, die achtervolging als je weet dat ze in deze bochten aan haar eind is gekomen.

En naast het decor is er natuurlijk nog Grace zélf. Ze hoeft niet eens te acteren, verschijnen is genoeg. Grant speelde voor één keer tweede viool.

ps: moeder Stevens was nog het geestigste in heel deze film. Mooie plaatjes me leuke kostuums en mooie kleuren, leuk tijdverdrijf, veel meer is het niet. Hitchcock of niet.

Niet de Hitchcock als gebruikelijk maar, al is een heel stuk van de film gevuld met wat zwak en ook frivool romantisch getater, naar het einde toe brengt Fredje er toch weer heel wat suspens in.

Wat dat romantisch gedoe betreft, niet vergeten dat het om een komedie gaat en dan is de kost wat lichter en vooral ook niet vergeten dat twee topacteurs als Cary Grant en Grace Kelly er toch in slagen, in die slappere momenten, de film van enige verveling te redden;

Cary Grant is zo'n acteur die me qua naam niet direct veel doet, maar langs de andere kant is hij toch altijd aangenaam als je hem dan toch bezig ziet. Misschien dat zijn acteerwerk niet zo memorabel is, maar eerder vakmanschap. In deze film is hij de geknipte man in de rol van de gepensioneerde juwelendief die op zoek gaat naar een copycat om z'n eigen reputatie te herstellen.

Het is het ideale script voor een Hitchcock-film, al zal het helaas nooit meer worden dan een vervlogen romantische film. Daarvoor is er dan weer net iets te weinig chemie tussen de twee hoofdrolspelers. Wat niet wil zeggen dat ze slecht acteren in deze film. Maar het loop niet echt zoals je zou hopen. Al snel ken je het verloop van de film en is het enkel nog genieten van de verbale performances van Grant en Kelly. Is dat genoeg? Nee, omdat je weet dat de mix Hitchcock-Grant-Kelly veel meer zou kunnen zijn dan dit. Toch ietwat een teleurstelling deze film.

De film begint heel goed, als ze de Black Cat komen opzoeken..

Naarmate de film vordert is het echter saaiheid troef. De conversaties tussen de oogstrelende Kelly (dat wel) en de Black Cat kwamen de film niet ten goede.

De film kiest daarnaast niet volhardend voor één weg, maar blijft laveren tussen verschillende genres.

Cinematografisch absoluut een dikke pluim, maar qua scenario een van de minste uit het oevre van de meester.

**

Hitchcock gaat op vakantie aan de Rivièra en neemt mee... Grace Kelly en Cary Grant! Niet echt veel meer. Hitch laat de sterren en de locatie hun werk doen en doet het zelf rustig aan. Toegegeven, dat is niet helemaal eerlijk, want deze film kreeg niet voor niets een Oscar voor cinematografie, want het is vaak spectaculair gefilmd.

Het is ook echter wat moeilijk om echt iets om deze film te geven. Als lekker zomers filmpje is het allemaal best oké en het levert luchtig vermaak, maar het is duidelijk dat niemand enige moeite heeft gestoken in het verhaal, dat van onwaarschijnlijkheden aan elkaar hangt en wat potentie laat liggen (zo dacht ik heel lang dat de onthulling zou zijn dat Grace Kelly de dief zou blijken, een idee dat op een bepaalde manier past bij het geheel en het interessanter had gemaakt). Echt spannend wordt het nooit, maar ook niet echt grappig, waar Hitchcock hier toch voor lijkt te gaan.

Aan de andere kant gaat hij natuurlijk ook voor romantiek en moest dit vooral een sexy film worden. En toegegeven, als zodanig werkt het wel. Grant en Kelly zijn de perfecte acteurs hiervoor en zorgen er met gemak voor dat het nooit saai wordt. De beroemde "breast or leg"-scène viel wat tegen, de zin wordt er wat tussen gesmeten. Daar staat tegenover dat de eerste kus die Kelly Grant geeft wel echt geweldig is, nog beter dan de beroemdere kus van Kelly in Rear Window. Erg mooi naar opgebouwd en uitgevoerd. Ook de vuurwerkscène mag er zijn. Dat die eigenlijk over het randje van alle smaak gaat mag niet deren, want dit is er net de film naar.

Dus nee, dit is geen Hitchcockhoogstandje, maar voor onvervalste Hollywoodglamour, zei het aan de Rivièra kun je slechter terecht dan bij To Catch a Thief.
3*

Ja, de film is alleen al voor die eerste kus het bekijken waard; Out of the blue. Als man word ik daar toch helemaal week van. Heerlijk.

Redelijke Hitchcock film (al heeft hij er veel betere gemaakt).

Toch heb ik me niet verveeld met deze film, goede vertolkingen van Grace Kelly en Cary Grant.

Voor Grace Kelly betelende deze film het (bijna) einde van haar filmcarrière omdat ze tijdens de opnames haar toekomstige echtgenoot Prins Rainier van Monaco heeft leren kennen, en hoe dat is verder gegaan weet iedereen.

De film bevat dan ook zeer mooie beelden van de Franse Riviera en Monaco, alleen al daarom het bekijken meer dan waard.