White Heat (1949)

Die Cagney is geweldig, vooral van de gevangenisscenes heb ik in enorm genoten.

sinds ik de eerste film van cagney heb gezien ben ik toch fan geworden.
en ook deze film is geweldig en gelijk in mijn top 10 gezet.
de moeder had ook een super rol.

5 sterren

Topfilm, Cagney steelt de show weer en de verloop van het verhaal vond ik bijzonder verrassend. "Made it ma, top of the world", kippenvel bij die laatste scene

Leuke film. Een voorloper op velen films van nu met het zelfde onderwerp een beetje. Maar in de tijd van toen was het eigenlijk wat leuker om te zien.
Goed verhaal, niet ingewikkeld, lekker te volgen en ook boeiend. Heftig slot. Echt een topscene.
Wel een aanrader dus.

4*

Redelijk okeeje film met opvallend veel pistolen en geweren in actie. Het zorgt er voor dat dit de tand des tijds uitstekend doorstaan heeft. Plot is voor een filmnoir gelukkig niet al te lastig en Cagney was ook best oke .

Grappig dat mensen hier de vergelijking met Pesci maken, dat was nou precies de man waar ik vanaf de eerste seconden aan moest denken

Leuke Film-Noir, blijft toch wel een fijn genre. Het verhaal is boeiend genoeg en de sfeer is ook wel oké. Het enige echte minpunt van deze film vind ik de soms té bombastische muziek.

Ik twijfel tussen een ruime 3,5 of een wankele 4.

Muziek was inderdaad niet sterk, maar genoeg films van dezelfde tijd waar ik me daar - gek genoeg? - veel meer aan heb geërgerd. Verder opvallend leuk filmpje, met een heerlijk verhaal en dito acteerwerk. En dan ook nog een paar meesterlijke scènes. Ja, heb er echt van genoten, fantastische rol ook van Cagney.

Sterk misdaadfilmpje. Cagney speelt erg goed, met name in de scène in de eethal nadat hij hoort dat zijn moeder overleden is. Verder erg gewelddadige maar ook mooi gefilmde opening met de treinoverval. Vond het ook aardig dat de politie voor de verandering een grote rol had en actie ondernam, in plaats van het tijds een keer duidelijk maken aan de boef dat zijn einde nadert, en dat zes keer zonder dat ze ook maar iets doen totdat de boef zelf in de penarie komt.

Zaterdagochtend 1 aug. a.s. op de ARD (02.50 - 04.40u.)

Je zou ook kunnen zeggen vrijdagnacht.

"Made it ma, top of the world!!"

Erg leuke gangsterfilm met een geweldige James Cagney, die mij net als een hoop anderen ook erg aan Pesci deed denken. Hij zet hier echt een memorabel en onvoorspelbaar personage neer, die af en toe zeer driftig uit de hoek kan komen en daarnaast een behoorlijk moederskindje is.

Sowieso ook een erg leuke rol voor haar en jammer dat haar rol zo ineens uitgespeeld is. Verder heeft de film een hoop actie en af en toe sterke dialogen en behoorlijke wat vaart. De politie zit er iedere keer dicht op en is niet bang om actie te ondernemen, wat regelmatig resulteert in leuke scene's.

Enige wat dan wel erg matig was, is de muziek, die vaak te bombastisch en overdreven is, al was het gelukkig voor de filmbeleving niet al te storend. Cagney is een gewledig acteur, daar ben ik na twee films met hem wel van overtuigd. Ik wil dan ook zeker meer films met hem zien en daar ga ik binnenkort zeker eens naar op zoek.

4,0*

Big Ed, Great... Big... Ed. Know why they call him that? Because his ideas are big. Someday he's gonna get a really big one, about me. It'll be his last.

Na het zien van deze film vroeg ik me af waarom er tegenwoordig zo weinig films gemaakt worden als deze, de sfeer van het film-noir genre uit de jaren '40 en '50 wordt in de Hollywoodfilms van tegenwoordig nooit overtroffen of zelfs niet eens geëvenaard. Duidelijk een film die zijn top 250 positie waard is..

James Cagney kende ik al van Angels with Dirty Faces en The Public Enemy. Tot nu toe vond ik hem het beste acteren in de eerst genoemde film, hij zette er een memorabel personage en een uitstekende acteerprestatie neer en doet dat nog eens gladjes over in White Heat. Ik heb overigens ook geen moment moeten denken aan Joe Pesci, ondanks dat ik nog pas Goodfellas gezien heb. Dat zal er wel mee te maken hebben doordat ik James Cagney een veel betere acteur vind dan Pesci, hoewel Pesci ook niet slecht is, maar ik kan de vergelijking nog wel enigszins begrijpen. Op de andere bijrollen was ook niets aan te merken en ze moesten zelfs niet zoveel onder doen voor Cagney (vooral Jarret's moeder speelde haar rol met veel overtuiging). Verder was dit gewoon een heerlijke misdaadklassieker die het genre alle eer aandoet met een uitstekende spanningsopbouw, goede dialogen en alles wat je van een dergelijke film kunt verwachten.

4.0 sterren

Tja, de quote natuurlijk van White Heat. Helaas zijn de bijna 2 uur die er naar toe leiden niet altijd even memorabel; de film wordt vrij gestructureerd, haast mat verteld waardoor de kijker zelden of nooit wordt verrast. Cagney is wel goed, Archer ook, maar ik had hier toch wel iets meer van verwacht.

De technologische hulpmiddelen bij de achtervolgingen deed me overigens wel iets aan deze film denken: Radar Secret Service (1950)

Voor White Heat: 2,5*.

Cagney maakte met deze film z'n terugkeer naar het gangstergenre en deze overgang gebeurt schijnbaar probleemloos. Reeds bij de beginscène maakt zijn flamboyante karakter een opwachting en gedurende heel de film blijft zijn personage zeer onberekenbaar in alles wat hij onderneemt. Af en toe weet zijn moeder een scène te stelen maar dit blijft natuurlijk in hoofdzaak zijn film. Het verhaal over een politieagent die infiltreert in een gangsterbende en het vertrouwen van de leider probeert te winnen is sindsdien vele malen gekopieerd maar nooit echt verbeterd (al zeker niet in The Naked Gun 33 1/3). Met de langgerekte finale kan het einde wel wat monotoon worden, en dan zijn er nog de verschillende snufjes van de politiediensten om gangsters op te sporen die lachwekkend ogen. Toch kunnen deze negatieve punten de film er niet van weerhouden een klassieker in het genre te zijn.

Redelijke misdaadfilm, die het niet redt door wat minpunten. Het verhaal is, globaal bekeken, wel ok, maar als je let op de details stelt de film een beetje teleur. En details vind ik nou juist zo belangrijk bij misdaadfilms. Ook aan het acteren in zwart witte films moet ik nog wennen. Ik vind het te ''stijf'', ik mis dat ''losse acteren'' wat geloofwaardiger overkomt. Ik heb goede dingen gezien, maar White Heat kon toch niet helemaal boeien.