The Texas Chain Saw Massacre (1974)

Qua filmbelangrijkheid (als het überhaupt een woord is) geef ik gerust de film een 5. Elke slasherfilm is gebaseerd op deze film. De score kan je zelfs met wat fantasie terugvinden in films als Friday the 13th of Saw. Maar ik beoordeel de film naar hoe hij mij kan entertainen en dat is helaas iets minder. Ok, de film heeft wel iets en de sfeer zit er wel in. Maar je merkt wel dat veel van z'n leerlingen als het ware de nakomelingen een meerwaarde hebben gegeven. Iets meer humor, creatievere moorden, mooiere beeldvorming, ...

Het grote nadeel en vordeel tegelijkertijd is wel Leatherface. Een iconisch figuur ondertussen, maar geef toe, het is een gefrustreerde freak die op z'n eigen moeder wil lijken. De remakes waren daarin veel beter. Net als de latere versies van Jason Voorhees en Michael Meyers.

Mijn score is dus zeker niet de maximum omdat ik wel genoten heb van de film, maar er beter films bestaan als ik louter kijk naar plezier hebben in film. Maar het is onbetwistbaar dat deze film een mijlpaal is geweest in de filmgeschiedenis!

Deze film sinds lange tijd weer eens herzien en hoewel ik wist hoe alles zou aflopen was de spanning opnieuw weer te snijden en zoog deze horror-klassieker mij opnieuw op het puntje van de stoel. De achtervolging in het donker van Sally door Leatherface vind ik altijd nog een van de beste en spannendste achtervolgingen in de geschiedenis van de horrorfilm. Ook de laatste twintig minuten in het huis bij die drie weirdo's, het gekrijs en de gelaatsuitdrukkingen van Sally - let op haar ogen -, beschouw ik als een van de meest angstaanjagende scènes die ik ooit op het filmdoek gezien heb.
Kort samengevat; Deze eerste TCSM staat voor mij ook na ruim 35 jaar nog steeds als een huis. Hoe de re-makes zijn weet ik niet, ik heb ze niet gezien en ik hoef ze eigenlijk ook niet te zijn. Dat ze deze misschien beste horrorfilm aller tijden zullen overtreffen lijkt mij absoluut onwaarschijnlijk.

5,0*

Echt veel kijk heb je er niet op....

Inderdaad, want met deze film werd een compleet nieuw horror genre geopend.

Eigenlijk wel een beetje de voorloper van Saw.

Wat een mafkees ook die herder, of hij stemt 5* of 0.5*

Hier zitten scene in die dermate geniaal en (toentertijd) grensverleggend en vernieuwend waren en nog steeds zijn, dat ze in mijn geheugen gegrifd staan.

Buiten dat, is de hele sfeer die voor een groot deel geschapen wordt door de kleuren en de 'slordige/rauwe' manier van filmen, volledig gestoord.
Helemaal geweldig!

Gezien mijn redelijk hoge verwachtingen voor deze film is dit een enorme teleurstelling geworden. The Texas Chain Saw Masacre kan mij zelden overtuigen. Op een paar veelbelovende scenes na is het overige erg matig. Het moment dat ze bij hun bestemming aankomen weet je dat het gaat losbarsten maar dat gebeurt eigenlijk niet. Het wordt afgeraffeld en de spanning wordt niet op een fijne manier opgebouwd. Voor mij was die spanning nergens te vinden. Ook de scene dat Sally in het bos wordt achtervolgd is de moeite waard, maar dan hoeft het in principe niet meer, dan is er al zoveel verpest aan de film en werkt het niet meer. Het slot vind ik ook helemaal niets, voegt niets toe. Ik had liever een langere, adembenemendere achtervolging gezien maar daar was totaal geen sprake van. Nee dit vind ik erg jammer en had dit niet zien aankomen. 1.5* voor de paar scenes die de moeite waard zijn en de basis zijn voor de latere films in ditzelfde genre.

Ook maar eens aan gewaagd.

Hink een beetje op twee gedachten. Enerzijds kon ik het sfeertje en de iconische setting, oneliners en personages (je kan het inmiddels horrorcliché's noemen) goed waarderen. Heerlijke familie vooral. Dat plus de aardige soundtrack, daarvoor wel 3*. Verder was zeker het begin flink rommelig, visueel wat pokdalig afgewerkt, en had de spanning in sommige scenes wel wat beter afgewerkt kunnen worden. [spoilerDe befaamde achtervolging vond ik bijvoorbeeld na herhaling van zetten wat eentonig worden, en sowieso vond ik de film niet bijster spannend.

Vooral grappig hoe die familie tekeer gaat. Verder is het duidelijk een film waar je nog steeds de invloeden uit terugziet, maar echt heel denderend vond ik het niet.

3* dus.

Een drietal mannen hebben een leuke hobby. Wat tieners verstoren de rust en werken niet echt mee.

Aardige opvoedkundige film;

Uiteraard moet je deze film in de juiste context beoordelen. Wie een film verwacht die qua effects, gore en ja ook het acteerwerk kan tippen aan de 2003 en 2006 versies komt bedrogen uit. Echter in perspectief plaatsend is dit wel degelijk een meesterwerk. In 1974 zeker zeer gewaagd. Het opende deuren naar een nieuw compromisloos genre. Veel hedendaagse horror is schatplichtig aan deze prent.

Dat gezegd hebbende, vind ik toch een aantal minpuntjes die mij er van weerhouden een al te hoge beoordeling toe te kennen. Dat ligt hem ten eerste in de te lang uitgerekte scenes, het toch wat gebrekkige acteerwerk van de niet bepaald uitgediepte personages en de onderbelichting.

Het doel was waarschijnlijk een claustrofoboisch gevoel te geven, want tsja, veel mensen zijn bang in het donker. Je moet hierdoor veel moeite doen om een en ander te volgen. inktzwart beeld met alleen het gegil en motorzaaggeluiden vond ik een zwaktebod. De slotscenes waren erg goed, al deed het tafereel op de autoweg met die zwabberende kettingzaag wel erg potsierlijk aan.

Dit blijft wel tot in de lengte van dagen verplichte kost voor de echte horrorliefhebber!

Enkele tieners reizen af naar het zinderend hete Texas en hadden gewenst dat ze nooit het territorium van een compleet van de buitenwereld afgesloten slachtersfamilie hadden betreden. In een grimmige premisse maken ze kennis met een gestoorde lifter. Achteraf blijkt deze linke kerel tot hetzelfde disfunctionele gezin te behoren als Leatherface, de slachter van dienst. Gewapend met een kettingzaag en gehuld in een masker van mensenhuid herleid hij de tieners één voor één tot slachtafval in een alleenstaand landhuis waarvan de kelder is omgevormd tot een waar abattoir. Maar de echte ontnuchtering komt er pas wanneer het laatst overgebleven slachtoffer kennismaakt met de kannibalistische neigingen van het gezin.
Regisseur Tobe Hooper slaagt er in om aan de hand van perfecte timing een bloedbad te suggereren terwijl er in feite amper een spatje bloed getoond wordt. Daarnaast dompelen de duistere soundtrack en nerveuze cameravoering de geweldsequenties om in een gruwelijke nachtmerrie.
Net als Psycho was deze prent geïnspireerd op de misdaden van Ed Gein die, naast het leegroven van kerkhoven, mensen vermoordde en hun overblijfselen recycleerde tot meubels en accessoires. The Texas Chainsaw Massacre was daarmee een van de eerste commercieel succesvolle films die het bioscooppubliek confronteerde met een nieuw maatschappelijk fenomeen: de seriemoordenaar.

Hoewel dit eerder een voorloper is van de slasher die niet 100% aan de conventies voldoet, heb ik hem toch op nummer 1 in mijn slasher top 10.

Pas jaren na de aanschaf, snap ik de klassiekerstatus. Ik kocht de dvd toen ik achttien, negentien was. Ik geloof dat ik ‘m maar een keer gezien heb. In ieder geval kon ik er weinig mee, omdat de film verre van eng is. Bij de herziening begreep ik pas dat het ook niet draait om de spanning. Dit valt voor mij volledig onder het exploitationgenre waarin de slachtoffers letterlijk als vee naar de slachtbank gaan. De manier sommige jongeren afgeslacht worden is heel macaber. Het geluid van kippen en schreeuwende varkens versterkt het effect van stuiptrekkende lichamen. Heerlijk freaky!

Ook de scene in dat busje, in het begin, is sterk. eng vooral, omdat de simpele jongen die een lift krijgt vanuit het niets besluit om behalve zijn hand, ook de arm van de reizigers open te snijden. Bizar, maar wel behoorlijk onverwacht. Deze Texas Chainsaw Massacre doet lekker grindhouse-achtig aan vanwege het karige camerawerk en de groezelige beelden. De jongeren laten niet veel van zich zien, maar gezien de hedendaagse trend, ben ik vooral blij dat irritante en eigenwijze exemplaren betreffen. Ik ben altijd wat terughoudend bij slashers. Hier niet, sterke prent.

Ik vind The Texas Chain Saw Massacre juist erg uniek op het gebied van zijn muzikale score. Dit origineel bevat namelijk vrijwel geen muziek.



Je hebt ook helemaal gelijk dat Leatherface een gefrustreerde freak is. Hij is dan ook in dit origineel onvergelijkbaar met horror iconen zoals Michael Myers en Jason Voorhees. Leatherface heeft namelijk een menselijk trekje en toont ook vormen van dat hij gehandicapt is. In de remake is dit juist helemaal achterwegen gelaten en is het net zoals Jason en Michael enz. een onmenselijke moordende killer.



Onzin, remakes zijn niets meer dan flarden aan overdrevenheid en onzin.