The Neon Demon (2016)

Je kunt natuurlijk ook de naam afkorten van elke regisseur die je zelf niet zo leuk vindt. Ik heb in ieder geval nog nooit iemand "QT" horen zeggen/zien schrijven en ik heb geen idee wie "JLG" moet zijn.

Jean Luc Godard.

En Anderson wordt al tijden PTA genoemd. Nog voor z'n grote films.

Tijdens de aantiteling van Neon Demon is met enige regelmaat de afkorting NWR te zien. Niemand verder opgevallen?

QT kom je wel tegen maar zo heeft hij zichzelf nog nooit neergezet volgens mij.

Daarnaast zal het me in de meeste gevallen een hol interesseren hoe een regisseur zich noemt als de film maar goed is.

Het grappige is dat het bij leven afkorten van regisseursnamen wel goed is voor de "levensduur" van de door jou aangehaalde regisseurs: ze zijn namelijk allen nog in leven

*knock on wood*

Ik gebruik zelf de afkortingen PTA en QT regelmatig, en zie dat ook in de filmjournalistiek heel vaak terug. Verder nog geen mening over jezelf met initialen profileren, ik zie er geen grootheidswaanzin in. Almodovar gebruikt ook al tijden louter zijn achternaam, en Kubrick deed het bij Eyes Wide Shut ook.

Refn mag dit van mij prima doen. Als het al van enige selfbranding getuigt, heeft hij dat ook in mijn optiek best verdiend. I can live with it.

Ik beweer ook niet dat het exacte wetenschap is, of dat ik de waarheid in pacht heb. Ik probeer voor mezelf te verklaren hoe het kan dat regisseurs die in mijn ogen eerder prima konden zien wat wel en niet werkte. Nu opeens met te lange films komen, waarin een groot deel van de scene's niet werkt. Een sterk persoonlijke mening dus. Hoe makkelijk is het nog een film te monteren als je door iedereen de hemel in geprezen wordt.

Wat betreft QT en PTA zie ik dat wel, de eerste heeft een lengtefetish en de laatste bevindt zich toch wel op een glijdende schaal. JLG ken ik niet, maar maakt de laatste tijd zo te zien juist erg korte films. En op NWR heeft het wat mij betreft absoluut geen betrekking. Zijn laatste drie films bevatten geen grammetje vet en klokken tussen de 90 minuten en nog geen 2 uur. Vooral bij TND (nu we toch bezig zijn) klikken alle scènes naadloos in elkaar.

Neon Demon had van mij wel een kwartiertje korter gemogen. Niet dat ik direct scenes kan noemen die overbodig zijn (hele Keneau Reeves side story wellicht), maar vaak zijn dit soort sferische films gebaad bij compactheid.

Ik zit nog een beetje te denken aan het personage Sarah. Zowel Gigi als Sarah verliezen op bepaalde momenten in hun carrière van Jesse. Echter, Gigi wordt duidelijk geportretteerd als een 'bionic woman', maar Sarah eigenlijk niet. Daarbij: Sarah heeft geen moeite met het opeten van Jesse, Gigi overduidelijk wel. Hoe moeten we deze verhouding zien? Zou Sarah oorspronkelijk ook een 'natuurlijke' schoonheid zijn geweest, zoals Jesse, waardoor zij het lichaam van Jesse wel in zich kan verdragen? Dat blijkt niet echt uit de scene die zij samen hebben in de WC: Sarah heeft nog nooit het gevoel gehad om 'de zon te zijn, in hartje winter', Jesse wel.
Waarom kan Sarah het opeten van Jesse wel verdragen, maar Gigi niet?


Overigens: ik had gehoopt dat NWR de modellenwereld meer op een Spring Breakers achtige manier zou benaderen: zowel het aantrekkelijke als het afstotelijke. De focus ligt nu naar mijn idee teveel op het laatste. Zoals die laatste scene, bij het zwembad in die absurde pakjes: dat is echt prachtig. Zo ontzettend plastic, alsof we naar een stel robotten zitten te kijken. Daar had ik graag meer van willen zien.

Lastig over het hoofd te zien . Mij lijkt het dat Refn zijn oeuvre wil 'branden'. Zijn naam die een bepaalde kwalitatieve waarde waarborgt, zoals een triple A status.

Eens. Plotje met Reeves had er makkelijk uitgelaten kunnen worden zonder aan de ervaring af te doen. Maar storend was het ook weer niet (Reeves zelf wel uiteraard, maar wat wil je ook).

Big ups voor je recensie nog, Naomi Watts , tot nu toe de enige waar ik me helemaal in kan vinden. Blij dat ik niet de enige ben die deze film zeer exploitatief vind (dare I say sexploitation?!). In al z'n kunstzinnigheid gaat het blijkbaar aan vele voorbij hoe campy en vooral sleazy de film is in de kern. Refn weet weer de sweet spot te raken.

Dank je jeroentjuhhhhh. Sexploitation dekt de lading nog beter, vooral eerder genoemde sleutelscenes maar de hele film is doordrenkt met sleaze elementen, ook iets waar Refn om bekend staat. Ik vind het ook opmerkelijk dat het niet vaak genoemd wordt.

In mijn ogen doen ze juist hetzelfde. Ze laten zien hoe attractive iets wat als repulsive beschouwd wordt is, of kan zijn. Beiden zijn exploitatieve fantasieën die schoonheid in lelijkheid tonen.

In dit interview legt Refn uit waarom hij zichzelf als NWR laat weergeven voor deze film:

Nicolas Winding Refn, Elle Fanning and Abbey Lee On "The Neon Demon" | AOL BUILD - YouTube

De lengte zegt me niet zoveel, de meeste korte films <20 min. die ik zie, zijn ook te lang. Ik hou er niet van uit de film geworpen te worden. En dat gebeurt als een scene te lang is. Voor een ander is dat mischien wel een punt van reflectie / ware kunst.

Wie is TND

The Neon Demon

Hij gaat nog een weekje langer door bij Pathé. Had ik dus echt niet verwacht, de zaal was beide keren leeg dat ik er was.

In Pathé joh? Proberen ze geld terug te vinden? Is toch totaal geen bioscoop voor dit soort film? Morgen maar gauw heen voor ie er weer verdwenen is. Toch beste plek met het hete weer, de bios

Voorstelling in Eye net om 19 uur was ook een vrijwel lege zaal 1 (10 man?), dus wie deze in een grote zaal wil zien, ik zou niet te lang wachten.

Wat de film zelf betreft, ik vond hem sterk, ballsy, prikkelend, provocatief en esthetisch indrukwekkend, maar ik miste toch net iets. Wellicht dat de 9/10 ervaring van La Tortue Rouge een paar uur ervoor er ook wat mee te maken heeft, maar dat valt moeilijk te zeggen. Ik wil hem graag nog een keer zien, vooraleer ik een definitief oordeel vel. Prachtig gefilmd, heerlijke soundtrack waar ik al weken naar luister en fijn geacteerd. Ik had wel na al die podcasts wat meer van die laatste 20 minuten verwacht.

Voorlopig een verdiende 4*

Indrukwekkende, mooie film. Net als bij de eveneens goede film Elle wordt m.i. ‘de vrouw’ onderzocht: waar de man kijkt en schept wordt de vrouw bekeken en is zij ‘materie’. Voor de vrouw lijkt Berkeley’s ‘zijn is waargenomen worden’ in een zeer praktische zin van toepassing te zijn. De vrouw kan aanbeden worden – haar seksuele aantrekkingskracht is haar kapitaal c.q. wat de film 'that thing hebben' noemt – maar haar ‘objectivering’ maakt haar ook het eeuwige slachtoffer.

Zowel in Elle als in The Neon Demon zien we hoe de (moderne) vrouw worstelt om niet alleen object maar ook subject te zijn. Het decor is in The Neon Demon de modewereld waarin de vrouw letterlijk tot een object voor de camera is gereduceerd en tot materie van de kunstenaar. The Neon Demon gebruikt dat ook om de vorm gelijk aan de inhoud te maken: de film is bewust campy, waarin de leegte van uiterlijke schijn wordt blootgelegd, en de speciale combinatie van de muziek en de beelden maakt de film tot een hallucinerende ervaring waarin “beauty is not everything; it is the only thing”. Alles wordt ondergeschikt gemaakt aan het streven mooi te zijn dus om gezien te worden, resulterend in een gevaarlijk roes. Net als bij Elle krijgt e.e.a. een ‘schokkende’ seksuele implicatie waarbij de obsessie voor schoonheid niet alleen verzwelgt maar ook doet verzwelgen.

Wat een geluk dat deze film in Cinerama 1 in Rotterdam draaide. Gelukkig beseft men daar nog dat zo' n uniek stukje cinema een groot doek verdient. Ik weet niet hoeveel bezoekers de zaal aankan, honderden in ieder geval. Ondanks de warmte was het druk gisteren, maar bijna iedereen ging naar de zaal waar Absolutely Fabulous draaide. The Neon Demon trok slechts 8 kijkers (!).

Voor de echte cinefielen onder jullie is het dus snel toeslaan voordat dit magnus opus van Refn in de vergetelheid verdwijnt. Veel over deze unieke film is hier al gezegd, de actrices, de oogverblindende fotografie, de surrealistische horror en de geweldige score van Cliff Martinez.

Maar het is vooral de moedige Refn die schijt heeft aan alle Hollywood conventies en zijn eigen verhalen blijft filmen. Alle lof voor deze cinemaheld, en zijn laatste is nu al het voorlopige hoogtepunt van 2016.

Cinerama 1 heeft ca. 300 zitplaatsen. Ik zie dat hij alleen nog vanavond en morgen daar draait. Gelukkig draait hij later wel (ook) in Cinerama 2 -19:25 uur- dat is ook een prima zaal met net zulke ruime stoelen, een goed scherm en audioinstallatie.

Tsja ik denk dat een film als deze nogal tussen wal en schip van arthouse en mainstream cinema valt. Deze zou wel druk bezocht zijn op een filmfestival als het IFFR waar veel liefhebbers komen maar in de reguliere voorstellingen trekt men te weinig "passanten" om zalen goed te vullen. Volgens mij was hetzelfde het geval met een film als The Tree of Life (2011) waar ik in de eerste week ook maar met een paar man in de bios zat. Weinig aan te doen en inderdaad er snel bij zijn is het devies.