132.201 gebruikers | 82.991 films | 30.189 regisseurs | 3.421.544 berichten | 4.775.039 stemmen
The Tree of Life (2011)
944 stemmen | gemiddelde 3,25
mijn stem:
Verenigde StatenDrama / Fantasy
139 minuten
geregisseerd door Terrence Malick
met Brad Pitt, Sean Penn en Jessica Chastain
De elfjarige Jack heeft twee broers en woont bij zijn ouders. Op jonge leeftijd lijkt alles hem toe te lachen. Zijn moeder is lieflijk en vergevingsgezind en zijn vader probeert hem klaar te stomen voor de harde wereld. Dat de wereld inderdaad geen prettige plaats is, leert Jack als hij in aanraking komt met ziekte, lijden en de dood. Als volwassen man wordt Jack een verdwaalde ziel in een moderne wereld die op bijzondere wijze zijn weg probeert te vinden.
2,0
Dan zullen we voortaan bij onze recensies vermelden hoeveel inches het scherm was waar je de film op hebt zien want het ligt natuurlijk niet aan de film maar aan hoeveelheid beeld die je voor je tronie hebt en ook je leeftijd want als je relatief jong bent dan heb je niet genoeg wijsheid om dit te waarderen.
24inch
23 jaar
Uiteraard waardeer je deze film dan niet wacht nog maar 10 jaar en spaar voor een thuisbioscoop en dan in het jaar 2024 dan kan je deze film pas waarderen.
Ik kan niet wachten tot alle elementen perfect zijn en ik deze film kan waarderen.
24inch
23 jaar
Uiteraard waardeer je deze film dan niet wacht nog maar 10 jaar en spaar voor een thuisbioscoop en dan in het jaar 2024 dan kan je deze film pas waarderen.
Ik kan niet wachten tot alle elementen perfect zijn en ik deze film kan waarderen.
Op 24 inch, verbaast die 2* me ook niets. 
Vergeet het geluid en de overige omgevingsprikkels niet. Daarnaast is je stemming ook van grote invloed. Krijg een beetje een 'Van Gaal gevoel' hier....
Misschien over een jaar of 20 eens in de bioscoop proberen. Zal me niets verbazen als je dan een stuk hoger uitkomt (en dat meen ik serieus).
Fortune schreef:
want het ligt natuurlijk niet aan de film maar aan hoeveelheid beeld die je voor je tronie hebt
want het ligt natuurlijk niet aan de film maar aan hoeveelheid beeld die je voor je tronie hebt
Vergeet het geluid en de overige omgevingsprikkels niet. Daarnaast is je stemming ook van grote invloed. Krijg een beetje een 'Van Gaal gevoel' hier....
Misschien over een jaar of 20 eens in de bioscoop proberen. Zal me niets verbazen als je dan een stuk hoger uitkomt (en dat meen ik serieus).
» Laagste prijs voor deze film op Blu-Ray
Tree of Life (€ 29,98)
gratis verzending
Tree of Life (€ 35,99)
gratis verzending
Tree of Life (€ 39,99)
gratis verzending
Reinbo schreef:
En ja als iemand een film niet goed vind, is daar altijd wel een reden voor te vinden? Maar wat is er mis om die te noemen? Verder zijn het enkel suggesties van mij kant om de film beter te kunnen waarderen. Wat is daar op tegen?
En ja als iemand een film niet goed vind, is daar altijd wel een reden voor te vinden? Maar wat is er mis om die te noemen? Verder zijn het enkel suggesties van mij kant om de film beter te kunnen waarderen. Wat is daar op tegen?
Omdat Wibro allerlei dingen opnoemde die tegenvielen en jij alleen maar 32 inch ziet staan en dat dat maar meteen de oorzaak moet zijn terwijl je niks verder zegt over hoe hij erover denkt. Zodoende maakt het niet wat iemand erover zegt want het ligt aan de grootte van je scherm, je boxen, leeftijd of je stemming maar waar het zeker niet aan ligt is de film zelf want daar kan niks mis mee zijn. Terwijl er genoeg uitgebreide meningen zijn waarbij wordt aangegeven waarom ze het niks vinden.
Maar misschien dat ik over 20 jaar de film wel waardeer. Hoe ouder je wordt hoe rustiger je gaat leven en minder rebels je bent. Wat je vroeger onzin vond accepteer je sneller omdat het einde nadert en dan wil je natuurlijk geruststelling, misschien brengt Mallick wel die geruststelling op die latere stoffige leeftijd.
Wat voor formaat een scherm ook is... sommigen blijven blind door een gebrek aan dit gevoel, prachtig verwoord op 30 mei 2011 op pag 9:
Dat je wanhopige zoeker Job niet noemt is tekenend. De bijbelteksten krijgen door de context die Malick ze geeft een speciale relativerende betekenis. Door een "gruwelijke hekel" aan fundamentalisme is er de neiging zelf extreem te worden en wordt je blind voor het subtiele: vergeet niet dat bijvoorbeeld oud-testamentische "boom des levens" en "de kennisboom van goed en kwaad" uit een oudere vruchtbare mesapotamische traditie stamt en in de Bijbel als mythische vorm (Paradijs) terecht is gekomen. Het beloofde land, het uitverkoren volk (wie veel overleeft voelt zich bijzonder)...een stam, midden in een bar landschap, op zoek naar vruchtbare aarde en een... betrouwbare leider. Heel universeel menselijk allemaal.
Op het omgekeerde hoef je niet eens te wachten.
Voor de duidelijkheid: ik geloof niet in een morele kracht van een God wel in de kracht van menselijke creativiteit...
takeshi schreef:
Ik moest bij het kijken van deze film de hele tijd denken aan een citaat van Einstein:
"Er zijn maar twee manieren je leven te leiden: alsof niets een wonder is, of alsof alles een wonder is".
Deze film herinnert je eraan dat alles een wonder is, en ik denk dat de film nog veel belangrijker is voor de mensen die het niet voelen dan voor zij die het wel voelen. Ik denk namelijk dat Malick middels deze film ons wil laten zien wat we vergeten zijn, dat waarvan we zijn afgedwaald, wat naar de achtergrond verdrongen is door de microcosmos van ons dagelijkse beslommeringen, namelijk de symfonie van tijd en ruimte en de rol die wij daarin spelen. Het is haast te groot te bevatten, maar is het niet op zijn minst een poging waard? Al lukt het je maar één seconde om het totaaloverzicht te hebben van alles dat ooit heeft plaatsgevonden, vanaf het prille begin tot het hier en nu, van de absolute chaos tot het wonder dat het leven heet.
Zeer opvallend aan de film is dan ook het contrast tussen deze twee laatstgenoemden: we zien de uitgestrektheid van het universum en de niet te bevatten krachten die er aan het werk zijn bezien tegen een tijdslijn van miljarden jaren. Daartegenover zien we de ogenschijnlijk triviale levens van een doorsnee gezin, wezens van vlees en bloed wiens levensspanne maar een moment duurt.
Temidden van al dit natuurgeweld en de oneindigheid van het universum is het gemakkelijk om je als mens nietig en betekenisloos te voelen en het universum dan ook gemakshalve als een ver-van-je- bed-show te bestempelen. De manier waarop Malick het gezin in beeld brengt is laat echter zien dat wij niet los staan of ondergeschikt zijn aan alle oergeweld dat zich in het universum afspeelt, maar juist het climactische eindresultaat ervan, en dat de miljarden jaren vermenigvuldigd met de oneindigheid van het universum allemaal in dienst staan van, en ondergeschikt zijn aan het hoogste goed in de comos, het leven, en dat geen kracht sterker is dan die welke in elk mens schuil gaat, de liefde, in wezen de kracht van God.
Persoonlijk vind ik The Tree of Life dan ook een van de belangrijkste films ooit gemaakt, precies om die reden dat hij je als kijker een fantastisch perspectief biedt door je eventjes in staat te stellen jezelf te ontstijgen en niet the big picture, maar the biggest picture te zien.
Zonder meer een mijlpaal in de geschiedenis van de cinema.
Ik moest bij het kijken van deze film de hele tijd denken aan een citaat van Einstein:
"Er zijn maar twee manieren je leven te leiden: alsof niets een wonder is, of alsof alles een wonder is".
Deze film herinnert je eraan dat alles een wonder is, en ik denk dat de film nog veel belangrijker is voor de mensen die het niet voelen dan voor zij die het wel voelen. Ik denk namelijk dat Malick middels deze film ons wil laten zien wat we vergeten zijn, dat waarvan we zijn afgedwaald, wat naar de achtergrond verdrongen is door de microcosmos van ons dagelijkse beslommeringen, namelijk de symfonie van tijd en ruimte en de rol die wij daarin spelen. Het is haast te groot te bevatten, maar is het niet op zijn minst een poging waard? Al lukt het je maar één seconde om het totaaloverzicht te hebben van alles dat ooit heeft plaatsgevonden, vanaf het prille begin tot het hier en nu, van de absolute chaos tot het wonder dat het leven heet.
Zeer opvallend aan de film is dan ook het contrast tussen deze twee laatstgenoemden: we zien de uitgestrektheid van het universum en de niet te bevatten krachten die er aan het werk zijn bezien tegen een tijdslijn van miljarden jaren. Daartegenover zien we de ogenschijnlijk triviale levens van een doorsnee gezin, wezens van vlees en bloed wiens levensspanne maar een moment duurt.
Temidden van al dit natuurgeweld en de oneindigheid van het universum is het gemakkelijk om je als mens nietig en betekenisloos te voelen en het universum dan ook gemakshalve als een ver-van-je- bed-show te bestempelen. De manier waarop Malick het gezin in beeld brengt is laat echter zien dat wij niet los staan of ondergeschikt zijn aan alle oergeweld dat zich in het universum afspeelt, maar juist het climactische eindresultaat ervan, en dat de miljarden jaren vermenigvuldigd met de oneindigheid van het universum allemaal in dienst staan van, en ondergeschikt zijn aan het hoogste goed in de comos, het leven, en dat geen kracht sterker is dan die welke in elk mens schuil gaat, de liefde, in wezen de kracht van God.
Persoonlijk vind ik The Tree of Life dan ook een van de belangrijkste films ooit gemaakt, precies om die reden dat hij je als kijker een fantastisch perspectief biedt door je eventjes in staat te stellen jezelf te ontstijgen en niet the big picture, maar the biggest picture te zien.
Zonder meer een mijlpaal in de geschiedenis van de cinema.
wibro schreef:
Ik heb niks tegen filosofische- of spirituele films. Integendeel zelfs, tenzij men met bijbelteksten gaat strooien. Zoals ik al heb gezegd heb ik een gruwelijke hekel aan het OT, niét aan het NT. Ik beschouw het NT zelfs als een kritiek op het OT, waarin Jezus van Nazareth korte mette maakt met Jahweh, de wraakgod van het OT, waar helaas nog zoveel fundamentalistische christenen zich op beroepen. Jezus opvatting van God is imo gnostisch. De waarheid moet je in jezelf zoeken en daarom komt imo de leer van Jezus zeer sterk overeen met die van Spinoza. Alleen hebben de machthebbers aan die God geen behoefte, die vinden ze een bedreiging voor hun machtspositie. Het is geen toeval dat de joden Jezus ter dood lieten veroordelen en dat Spinoza door de Joodse gemeenschap werd uitgekotst.
Tot zover mijn theologische interpretatie over God.
Ik heb niks tegen filosofische- of spirituele films. Integendeel zelfs, tenzij men met bijbelteksten gaat strooien. Zoals ik al heb gezegd heb ik een gruwelijke hekel aan het OT, niét aan het NT. Ik beschouw het NT zelfs als een kritiek op het OT, waarin Jezus van Nazareth korte mette maakt met Jahweh, de wraakgod van het OT, waar helaas nog zoveel fundamentalistische christenen zich op beroepen. Jezus opvatting van God is imo gnostisch. De waarheid moet je in jezelf zoeken en daarom komt imo de leer van Jezus zeer sterk overeen met die van Spinoza. Alleen hebben de machthebbers aan die God geen behoefte, die vinden ze een bedreiging voor hun machtspositie. Het is geen toeval dat de joden Jezus ter dood lieten veroordelen en dat Spinoza door de Joodse gemeenschap werd uitgekotst.
Tot zover mijn theologische interpretatie over God.
Dat je wanhopige zoeker Job niet noemt is tekenend. De bijbelteksten krijgen door de context die Malick ze geeft een speciale relativerende betekenis. Door een "gruwelijke hekel" aan fundamentalisme is er de neiging zelf extreem te worden en wordt je blind voor het subtiele: vergeet niet dat bijvoorbeeld oud-testamentische "boom des levens" en "de kennisboom van goed en kwaad" uit een oudere vruchtbare mesapotamische traditie stamt en in de Bijbel als mythische vorm (Paradijs) terecht is gekomen. Het beloofde land, het uitverkoren volk (wie veel overleeft voelt zich bijzonder)...een stam, midden in een bar landschap, op zoek naar vruchtbare aarde en een... betrouwbare leider. Heel universeel menselijk allemaal.
Fortune schreef:
Ik kan niet wachten tot alle elementen perfect zijn en ik deze film kan waarderen.
Ik kan niet wachten tot alle elementen perfect zijn en ik deze film kan waarderen.
Op het omgekeerde hoef je niet eens te wachten
.Voor de duidelijkheid: ik geloof niet in een morele kracht van een God wel in de kracht van menselijke creativiteit...
fatshark schreef:
Wat is er toch aan de hand?
Wat is er toch aan de hand?
Vaniuit de vierde dimensie normaal geredeneerd:
Wat te denken van de tweedimensionale mens die de eendimensionale waan van de ander veroordeelt en vergeet dat hij zelf diep in drie dimensies leeft...?
Inches?
1,5
