Luchino Visconti

Er zit een opvallende evolutie in het werk van Visconti, en ik ben er eigenlijk zelf niet helemaal uit welke fase ik het liefst heb . Hij is begonnen als typische Italiaanse neorationalist, schijnt ook nogal communistische sympathieën gehad te hebben, al is het me vooral bij Bellissima opgevallen dat hij de eenvoudige man wel als centrum van zijn films neemt, maar niet zo idealiseert als wel vaker gedaan werd. Zijn personages zijn niet alleen arm, maar ook lelijk, vaak uiterlijk (niet de moeder dan natuurlijk ) maar meer nog innerlijk. Ze worden niet haatdragend getypeerd, maar wel wat venijnig, en dat maakt de film zo leuk. Niet toevallig is Almodovar er zo'n fan van . Ook Rocco en zijn broertjes hoort in hetzelfde kader thuis, en ik vermoed dat Ossessione en La Terra Trema dat ook wel doen.

Boccaccio '70 heb ik niet gezien, dus voor mij ligt de ommekeer bij Il Gattopardo. Ik moet hem dringend herzien, maar het is in ieder geval een film over de rijke aristocratie en niet over de arme werkman, dat staat vast. Het is vooral het verval van de hogere klasse dat geschetst wordt, maar zonder leedvermaak. En visueel is de film veel gestileerder dan zijn eerder werk, veel grootser vooral.
Maar nog opvallender wordt het als je Ludwig bekijkt, een film over decadentie en hoogmoed, maar ook visueel ronduit bombastisch, met rijke decors en kostuums, schreeuwerige kleuren en haast manieristische beelden. Geen geweldige film, maar toch duidelijk van een groot regisseur. En in L'Innocente gaat hij eigenlijk bijna nog verder, dat is echt een typisch kostuumdrama dat zich afspeelt in een weelderige en overdonderende omgeving. Mooie shots bij overvloed, maar wel een totaal gebrek aan enig interessant verhaal. Grote gebeurtenissen zijn er nog steeds, maar de emotie blijft (bewust denk ik) totaal achterwege. Een groter verschil met Rocco e i Suoi Fratelli is haast ondenkbaar, een verhaal over een eenvoudig gezin in een armoedige omgeving, maar geacteerd met een gigantisch overdreven uitbundigheid, zuiver Italiaans melodrama met veel getier en tranen die in het rond stromen (die uitdrukking klopt van geen meter, maar in díe film kan dat ). Stiekem zit die marxistische gedachtegang eigenlijk in al zijn films: hoe rijker de mensen, hoe saaier hun leven, en de film .

Visconti was homoseksueel (had lang een relatie met Udo Kier, de lievelingsacteur van Lars von Trier ) en dat zal ook wel de reden geweest zijn dat hij Morte a Venezia verfilmd heeft, en waarschijnlijk ook de verklaring waarom die film zo geweldig goed is, en waarom de onderhuidse erotische spanning tussen Bogarde en zijn jonge adonis, die eigenlijk de hele film draagt, zo fenomenaal realistisch overkomt. Die film past niet in mijn verhaal (en zo zullen er misschien nog zijn, ik heb immers maar een derde van Visconti's films gezien) maar ik ben blij dat hij hem gemaakt heeft, want het is zijn grootste meesterwerk, en een extra bewijs van zijn veelzijdigheid.

Morte a Venezia 5.0*
Bellissima 4.5*
Il Gattopardo 4.5*
Rocco e i Suoi Fratelli 4.5*
Ludwig 3.5*
L'Innocente 3.5*

Die twee films zijn wat dat betreft nog een tikkeltje extremer neo-realistisch: La Terra Trema lijkt soms zelfs op een docu en Ossessione is het onofficiele begin van de neo-realistische stroming (al wordt Rossellini's Roma, citta aperta officieel als het begin van het neo-realisme bestempeld). Prachtige regisseur!

Rocco e i Suoi Fratelli 5*
Le Notti Bianche 5* (wordt als Visconti's 'overgangsfilm' gezien)
Il Gattopardo 4,5*
Morte a Venezia 4,5*
La Terra Trema: Episodio del Mare 4*
Bellissima 4*
Boccaccio '70 3,5*
La Caduta degli Dei 3,5*
Ossessione 3*

La Terra Trema is tot nu toe wel de beste die ik van hem zag.

Zet La Terra Trema nog maar vlak boven Ludwig . Wel een erg sterke en mooie film, maar nogal verouderd en niet erg genuanceerd.

Pas vier films van gezien, maar die smaakten zeker naar meer.

1. Rocco e i suoi fratelli 4,5*
2. Il Gattopardo 4*
3. Bellissima 4*
4. Morte a Venezia 3*

Visconti liefhebbers ga senso kijken !

Ik heb er drie gezien. Twee keer zeer indrukwekkend en een keer een herziening waard. Zeer interessante regisseur.

Ik ben zelf een enorm liefhebber van diens Belissima, wat een film!

Lijkt me uitermate geschikt voor de pakketservice, als je hem hebt speranza?

Fantastische regisseur, nog geen slechte film van hem gezien. Je ziet een mooie evolutie bij hem zowel qua onderwerp als manier van filmen. Dit zorgt er ook wel voor dat er wat variatie zit in zijn oevre. Ossesione is idd de officeuze start van het neo-realisme, maar La Terra Trema is het beste voorbeeld van deze stroming dat ik tot nu toe heb gezien (allesbehalve specialist ter zake).

1. Le notti bianche 4,5
2. Il Gattopardo 4
3. La Terra Trema 4
4. Rocco e i suoi fratelli 4
5. Ossesione 4
6. Morte a venezia 3

Een groots regisseur die een serieuze evolutie in zijn werk heeft weten te leggen. Ooit begonnen met Il Gattopardo en sindsdien heeft de regisseur me niet meer weten los te laten. Persoonlijk ben ik meer voor de Italiaanse familiekronieken à la Rocco of Gattopardo dan voor zijn Duitse kronieken à la The Damned.

Notti Bianche, Le (1957) 4.5*
Rocco e i Suoi Fratelli (1960) 4.5*
Gattopardo, Il (1963) 4.5*
Morte a Venezia (1971) 4*
Bellissima (1951) 4*
Ossessione (1943) 3.5*
Caduta degli Dei, La (1969) 2.5*

Die laatste was wat een teleurstelling dus ik hou men hart vast voor Ludwig. Persoonlijk kijk ik nog het hardste uit naar La Terra Trema en L' Innocente. Het is wel jammer dat een aantal vzn zijn films zo moeilijk zijn te vinden.

Heerlijke documentaire over Luchino's leven en werk. Gaat dat zien.