Meningen

Ik had vanavond zin in een niet te serieuze film, dus had geen hoge verwachtingen, maar het valt me helemaal niet tegen. Sandra Bullock zet een realistische rol neer en en zo zijn er nog meer leuke karakters in de film. Sommige scènes zijn wat slechter/flauwer, maar dat houdt het ook luchtiger met de sterke scènes waarin de serieuzere gevolgen van verslavingen aan bod komen (zoals de flashback naar haar jeugd, en de kindjes die op bezoek komen en vertellen over hun ervaringen).

Ik ben een beetje verbaasd over de reacties hier. Ik heb de film gisteren gekeken en was blij verrast. Ik dacht een slechte romcom aan te treffen (misschien dat dat al het verschil maakt, lage verwachtingen), maar de film bleek diepgang te hebben en helemaal niet zo standaard te zijn. Zowel Hugh Grant als het jongetje kan ik waarderen in de film en hun relatie met elkaar.

Ik ben normaal niet zo van de science fiction, maar durfde het aan door de goede score op moviemeter. Daarnaast was ik wel benieuwd naar de uitwerking van het verhaal. Het verhaal vond ik leuk en interessant en ook het samenspel tussen het kleine jongetje en de oudere versie. En ook leuk om de acteurs van 13 going on 30 terug te zien als koppel. Het science fiction verhaal vond ik (redelijk) prima uitgewerkt, maar van de actie houd ik niet. Er was wel erg veel vechten en snelle voertuigen, maar dat hoort denk ik ook bij het genre. Al met al wel een leuke afwisseling van de wat rustigere dramafilms die ik normaal kijk.

Een leuke film, maar niet heel erg boeiend. Het verhaal is erg voorspelbaar, je weet al gelijk ongeveer waar het heen gaat. De personages en de humor in de film zijn leuk maar ik mis ook wel diepgang. Misschien komt het omdat het deels komedie is.

Ik lees hier ook meer mensen die vinden dat het einde teveel feel good is, en daar kan ik mij ook in vinden. Daarnaast vond ik het raar dat Ben het kind van Peaches op de wereld scheen te moeten zetten. Ik dacht misschien vergeten te zijn dat hij dokter is, maar hij had eerder aangegeven dat hij auteur is. Dat vond ik dus niet realistisch, en ik vond het einde inderdaad dus ook te zoetsappig.

Erg goede film, ik werd meegesleurd in het verhaal. Er zijn veel moeilijke gebeurtenissen, dus echt een fijne film om naar te kijken is het meestal niet, maar het verhaal is erg interessant. Er wordt een niet-geromantiseerd Amerikaans beeld geschetst met armoede, drugsgebruik en familieproblemen. De film laat de complexe relaties onderling goed zien, stukje bij beetje krijg je meer te weten en krijgen de karakters meer diepgang. Goede film om eens over na te denken en over een tijdje weer te zien.

Sterke film, het is wat aangedikt natuurlijk, maar toch is veel ook herkenbaar als jonge vrouw. Ik vond het ook echt humoristisch door de absurditeit en het einde was ook raak.

Een van de beste films die ik ooit gezien heb. Mede door het goede acteerwerk van het kleine jongetje, maar ook omdat het verhaal zoveel meer betekenis krijgt omdat het echt gebeurd is. Het verhaal wordt mooi uitgewerkt, maar realistisch neergezet.

Tenenkrommende film. Flauwe grapjes en slecht overdreven acteerwerk. Het verhaal zelf heeft leuke kanten (ik kan een romcom best waarderen), maar dit is echt slecht uitgewerkt. Heb ‘m met moeite afgekeken.

Echt een goede film. Het is een meeslepend verhaal. Het is vaak pijnlijk om te zien, maar er zitten ook veel mooie en bijzondere momenten in, zoals hoe het jongetje de wereld ontdekt, maar ook hoe Joy juist gevangen raakt in haar gedachten als ze eindelijk vrij is. Psychologisch gezien interessant om te beseffen dat een kind zich nog flexibel kan aanpassen, maar dat Joy erg beschadigd is geraakt in die 5 jaar en dat dat nooit meer weggaat. Tijdens het kijken van de film leefde ik echt mee, dankzij het goede acteurwerk en het realistisch neerzetten van het verhaal.

Voor de tweede keer gekeken en vond ‘m mooier dan ik me herinnerde van de eerste keer. Ik herinnerde me een zoetsappige film à la Nicholas Sparks. dat zoetsappige heeft ie wel, en soms ligt de romantiek er vind ik iets te dik bovenop. Maar aan de andere kant is de film ook realistisch, geeft het inzichten in hoe je omgaat met (mensen met) verlies v/h geheugen en grijpt het aan omdat het verhaal goed in elkaar dit zoals de verklaring waarom ze gebroken was met haar familie en ze zo’n verandering heeft doorgemaakt. Rachel McAdams speelt goed.