Meningen

meer info over 'n bijzondere film.

Krotten op een vuilnisbelt in de buurt van Boekarest. . Om te overleven sorteren de Roma vuilnis en verkopen dat aan J.R., de enige die over een auto beschikt. Na 15 jaar keert Radu terug Hij is leraar, woont samen met een Roemeense vrouw, geniet van het comfortabele stadsleven én hij wil zo snel mogelijk opnieuw weg uit Dallas. Dat is echter niet zo eenvoudig want zijn auto wordt al snel gedemonteerd én hij ziet zijn eerste grote liefde Oana terug: ze is nog steeds ongeletterd, straatarm en wordt door haar agressieve, dronken man geregeld in elkaar geslagen. Haar penibele situatie dwingt hem om zijn vertrek uit te stellen. Tegelijk staat het conflict tussen de bewoners en J.R. op uitbarsten. Ondanks zijn opleiding, zijn vaste baan en zijn geciviliseerde vrouw is Radu een zigeuner gebleven in wiens hart de ruwe passie altijd is blijven branden...

Verhaal, dat met veel humor het tragische, maar soms ook vrolijk ongedwongen Roma-bestaan in beeld brengt op de tonen van de opzwepende zigeunermuziek.

hilarische film.....toch afgekeken

Wanneer zigeunermuzikant Piroz moet spelen op Sümbüls bruiloft, wordt hij verliefd op deze bruid. Wanneer haar gedwongen huwelijk strandt, wordt ze verstoten door haar familie, maar nog mag ze van haar vader haar hart niet volgen. Als haar familie van plan blijkt haar om het leven te brengen, besluit Piroz met hulp van zijn familie zijn geliefde te redden en mee naar huis te nemen.

Tegelijkertijd volgt Gönül de romance van Mirze, de vader van Piroz. Al zijn hele leven is hij stapelverliefd op Dilo, met wie hij nooit heeft mogen trouwen. Na het overlijden van de moeder van Piroz is Mirze vastbesloten zijn geliefde te gaan halen en nooit meer te laten gaan. Zijn zonen houden hem aanvankelijk tegen, maar later doen ze hem geloven dat Dilo nog in leven is. Wanneer Mirze ontdekt dat dit een leugen is, is zijn hart gebroken.

Dat klinkt misschien als het recept voor het perfecte liefdesdrama, maar wie een romantische tranentrekker verwacht komt bedrogen uit. De film is vooral humoristisch van opzet, met hier een daar een serieuze ondertoon en een behoorlijke dosis sarcasme. Zó erg zelfs dat het plot hier en daar tamelijk belachelijk is.

De film bevat namelijk behoorlijk wat ongeloofwaardige scènes. Iemand die levend begraven wordt, maar die je toch nog kunt horen zingen bijvoorbeeld. En waarom Mirze er zo lang over doet voordat hij ontdekt dat zijn grote geliefde een stropop is, blijft een raadsel. En hoe kan het dat dat de ongeveer twintigkoppige familie van Sümbül niet ziet dat Piroz met zijn hoofd over de dakgoot hangt? Voor de kijker is het niet duidelijk of dit om bewust humoristische pogingen gaat of dat de scènes gewoon slecht zijn uitgevoerd.

Het acteerwerk is van matige kwaliteit, al kan dat te maken hebben met het hoge ongeloofwaardigheidsgehalte. Hazar Ergüclü weet de rol van Sümbül goed neer te zetten, maar in de meeste rollen is helaas weinig diepgang te vinden. Hier laat regisseur Soner Caner zeker wat punten liggen, gezien het klassieke romantische scenario dat zich perfect had geleend voor wat diepere onderlinge relaties.

De film speelt zich volledig af op het Turkse platteland, midden in de bergen en ver van de bewoonde wereld. Er is dus weinig afwisseling te vinden in de locaties, maar de prachtige omgeving maakt dit meer dan goed. Misschien een leuke film als je het soort humor kunt waarderen, maar wie meer diepgang en een waar romantisch drama prefereert, kan hem beter overslaan.

Gönül is te zien bij Netflix.

Prachtige film,,,,,onderstaande spreekt voor zich,,,,

Met zijn nadruk op verstoorde familieverhoudingen en machismo maakt regisseur Antonio Nuic een kritische parabel over de nationalistische conflicten in de regio. De broeierige hitte en het camerawerk waarbij alle groen uit het landschap is verwijderd, creëren een beklemmende atmosfeer waaruit alleen,,,,,,,, wijsheid en respect,,,,,, nog ontsnapping bieden.

prachtige film over oude Tom die 'n reis onderneemt van uiterst noord Schotland naar zuidelijk Engeland (openbaar vervoer 1348 km). Prachtige landschap 's beelden en bijzonder volk, film raakt je tot op het bot, zonder sentimenteel te worden, pareltje ! !

Liefhebbers van film, vergeet niet dat er naast de allergrootste "Hollywoodreleases" nog tig van "andere" kwaliteitsfilms en klassiekers zijn, die te goed zijn om in de anonimiteit te verdwijnen.

Recensie:

Valéry Rosier is een oude festivalbekende en bewees al dat hij een kei was in het liefdevol portretteren van de kleinheid van het bestaan. Hoe de mens vastberaden de leegheid en banaliteit van zijn leven probeert te ontwijken en op te vullen. Ook in Parasol biedt hij een zachtaardige, tragikomische kijk op de 3 personages die de confrontatie met hun eenzaamheid op geheel eigen wijze inkleuren. Rosiers vertelkunst in Parasol wordt soms vergeleken met Ulrich Seidl (Paradise:Love), al heeft Rosier een veel mildere blik op de kleinheid van de mens.

Valéry Rosier heeft met Parasol op eigenzinnige, stijlvolle wijze en met humor een vakantiecenter en haar bezoekers door de mangel gehaald. Ga dit zien, je zal de film te kort vinden. Topper!

Verhaal:

Het einde van de zomer, een eiland aan de Mediterraanse kust. Drie eenzaten zijn er op vakantie. De 73-jarige Annie vindt dat ze recht heeft op geluk. Ze ontvlucht de groep 60-plussers waarmee ze op reis is en zoekt haar heil op het internet. Een vader hoopt dat zijn weekenje weg met zijn dochter hen dichter bij elkaar zal brengen en doet er alles aan om in haar ogen te schitteren. Alfie tenslotte probeert iedereen én zichzelf te overuigen dat hij de vakantie van zijn leven aan het beleven is.