Top 5 filmergernissen

Effe goed zoeken en er zal wel een goeie tussen zitten.

²

Tenzij er zulke cynische noot in zit (The Graduate, Annie Hall)

Vooral in combinatie met oorlogsfilms een echte afknapper. De ene groep zijn allemaal engeltjes, de andere groep zijn allemaal bloeddrinkende en vuurspuwende VC's/Duitsers/... (In de toekomst zal hier 'arabier' komen. Irak en Afghanistan zullen binnen X jaar ook wel oorlogsfilms voort brengen)

²

²

Indien goed uitgewerkt geen probleem mee. Al begint het bij sommigen echt wat overkill te worden.

Ik ben persoonlijk ook nogal een fan van de periode 1914-1945 en aanverwanten, dus zulk films kijk ik graag. Maar vaak wordt ik teleurgesteld; da's dan vooral door het puntje hier wat boven.

². Thans als dat sentiment zo vals is dat het duidelijk is dat het er door de regisseur is ingestoken, om beter/meer te scoren.

Hier irriteer ik mij aan (pun intended ).

Je hebt helemaal gelijk.

'Hier irriteer ik mij aan' is trouwens niet juist taalgebruik.

Correct is: Ik erger mij hieraan. of Dit irriteert me.

Irriteren / ergeren - taaladvies.net

Filmergenissen dan (een aantal ook in het echte leven):

- Dom gedrag van personages, bijvoorbeeld als ze alleen zijn en ze weten dat er gevaar is, weg gaan lopen om te kijken wat dat geluid nou was, zonder licht aan te doen en het liefst met je rug ernaartoe lopen.

- Meeloopgedrag: het blind volgen van een 'leider', terwijl diegene alles doet wat slecht is en iedereen weet dat, maar toch blijven volgen omdat diegene de leider is en je blijkbaar niet tegen een leider kunt/mag zeggen "Hé eikel, nu is het klaar, vort."

- CSI-syndroom: onlogische beredeneringen die tot een "logische" oplossing komen.

- Dik opgelegde (religieuze) moraal.

- briljante, verfijnde seriemoordenaars à la Hannibal Lecter

- 'excuusnegers' die geen directe betrekking hebben tot de plot en wiens dialogen beperkt zijn tot holle slagzinnen

- epische veldslagen in slow-motion

- verheerlijking van misdadigers, vrijbuiters en blinde verwerping van bestaande instanties (toch als het serieus bedoeld is)

- nodeloos lange blockbusters

- fat-suit comdies

Oohhh ja.

Deze ergernis kom ik niet vaak tegen bij veel filmliefhebbers, maar ik krijg daar ook een nare smaak van, vooral bij hele populaire films. Hannibal Lector past daar ook weer goed in.

Een top 5 kan ik zo niet opnoemen, maar wel de film die bij mij nooit meer op mn scherm zou mogen komen

My super ex-girlfriend

Wat een baggerfilm

Top 5 films waar ik mij het meest aan heb geërgerd:

1. Hobo With A Shotgun (slaat helemaal nergens op en is heel ergerlijk)

2. Piranha 3D (meest ergerlijk voorspelbare film ooit)

3. Watchmen (oninteressant verhaal en oninteressante personages)

4. Transformers: Revenge Of The Fallen (slecht camerawerk, slechte humor en duurt te lang)

5. 2001: A Space Odyssey (vaag en saai, ik snap de positieve scores echt niet)

Dingen waar ik mij aan erger bij films:

Films die niet duidelijk zijn in welke kant ze op willen gaan (2001 A Space Odyssey, Watchmen)

Voorspelbare films (Piranha 3D, The New Daughter, The Ghost Rider)

Films waarin vaak niks gebeurd (2001 A Space Odyssey, Solyaris, The American)

Slechte humor (Transformers: Revenge Of The Fallen, Meet The Parents)

Irritante/niet interessante hoofdpersoon (Watchmen, Raging Bull, The Social Network)

Verder nog:

Mensen die bij intense momenten in films er doorheen gaan praten

Mensen die geen zwart-wit films willen kijken omdat het 'oud' is

Mensen die geen animatiefilms kijken omdat het 'kinderachtig' is

Tsja..

Beetje late reactie van mij, maar ik vind dit een beetje rare post..

Zoiezo is een kind geen foutje ; en dan nog. Wie zegt dat iemand van 19 een kind niet beter kan opvoeden dan een wat ouder persoon?

En misschien is het iets om trots op te zijn, die buik, voor hen? Het is maar wat je stoer doen noemt... Over generaliseren gesproken zeg, oef.

Nu ben ik benieuwd wat de oorspronkelijke opzet was, want er viel soms geen touw meer aan vast te knopen waar men het hier over had. Als ik zo vrij mag zijn om vijf van mijn filmergernissen op een rijtje te zitten

5. de sequel, de volgende sequel, de sequel op de sequel, de prequel, de trequel, de sequel na twintig jaar, sequel op de prequel, de prequel op de sequel van de sequel, de reboot, de sequel op de reboot, de prequel op de reboot, de reboot van de reboot, de remake, de remake van de sequel, de remake van de prequel, de sequel van de remake, de remake van de sequel van de remake van de sequel, de reboot van de reboot, de sequel op de reboot van de reboot.. en dan alles nog eens opnieuw in 3D!

4. loeiharde bioscoopgeluiden, knallende actie muziek.. en dan zacht gesproken dialogen op fluistertoon. Onbegrijpelijk. Ik snap dat er momenten zijn van stilte, maar ik zit voor de drie muren van de film. Ik ben niet in de film aanwezig, dus waarom moet er op fluistertoon gesproken worden en waarom moet ik het geluid telkens maar harder en zachter zetten? (grootste overtreder: de Saw films)

3 films die met opzet overdreven donker zijn. Eveneens snap ik dat het 's nachts aardedonker is in de bossen maar waarom is het dan ook donker voor de kijker? Als ze het zouden doen omdat het relastischer zou moeten zijn, dan zou je in het echt helemaal niets meer zien. (grootste overtreder: Friday the 13th 2009) (Slither, Aliens vs Predator requiem)

2 de shaky cam

a) beeld dat de hele film door trilt en wiebelt, (shaun of the dead, the man of steel etc etc) maar ook b) om de spanning te accentueren in horrorfilms en blockbusters (bv Saw 2,3,4, Rambo 4, alle latere Steven Seagalfilms) Zijn er hier echt mensen die vinden dat dit werkt? Is de film nou echt beter als het beeld heen en weer vliegt, want ik word er kotsmisselijk van.

c) omdat ik er nog één extra kwijtwil, films die langer dan twee uur duren. HELL NO!! Zelfs die docu van Kurt Cobain is 135 min en als ik daar wat over zeg wordt er gedaan alsof ik gek ben.

1 de absoluut dieptrieste travestie die het horrorfilm genre verworden is!

Ik heb ergens wel eens bij een niet nader te noemen griezelfilm een reactie van iemand gelezen dat veel bloed gelijk staat aan een goede horror. Oh jeeminee, is dat het echt? Zijn horrorfilms niet meer om te griezelen en niet meer om eng te zijn, maar gewoon om te lachen? De films waar je echt slapeloze nachten van kunt krijgen van de afgelopen tien jaar kan ik op één hand tellen, zombiesvampierenzombiesvampierenzombiesvampierenzombiesvampierenzombiesvampieren af en toe een monster en een slasher en dan weer zombiesvampierenzombiesvampieren. GAAP GEEUW SNURKKK!! TOTAL MOCKERY!

Misschien is het tijd om andere genres of typen cinema op te zoeken? Sequels zijn alleen ergerlijk als je ze gaat kijken. Je kan bijvoorbeeld overwegen iets "serieuzere" films te proberen, zoals Fight Club, American Beauty, Requiem for a Dream of even kijken in de top-250.

Dat is juist waar de schoen knelt. Ik geef de voorkeur aan horror/fantasy/sci-fi/mystery, graag in die volgorde. Dan valt er op dat gebied gewoon weinig te willen.

Veel films die worden herfilmd, herstart of vervolgd zijn veelal van mijn favorieten, daar zal iemand die van pulp fiction, trainspotting. of donnie darko houdt niet mee zitten.

Die top 250 staat vol met films die niks voor mij zijn, veel oorlog/drama/thriller/misdaad en fors langer dan 120min. Bovendien maakt ook een hoog gewaardeerde film Se7en zich schuldig aan dat zachte spreekgeluid, dat was mijn ervaring althans.

Kan me goed vinden in de ergernissen top 5 van PEN15. Alleen de shaky cam en de donkere film kom ik vrij weinig tegen, maar een enkele keer heb ik me wel gestoord. De sequels e.d. (je vergeet de spinoffs ), het geluid (thuis en in de bioscoop) en de onhoorbare dialogen die je dwingen om ondertiteling te gebruiken, te lange films (staan altijd garant voor een hoge waardering op sites als MM, wellicht omdat mensen bij wie het tegenvalt die film ook niet afkijken, of men durft na zo'n tijdsinvestering het niet te zeggen als de film tegenviel?), en het horror=goreverhaal, dat zijn heel herkenbare ergernissen.

Als oplossing zou ik aandragen om eens buiten Hollywood te gaan neuzen, zo te zien kijk je vooral naar hollywoodfilms en die vind ik sowieso al vaak een pot nat. ik mis ook veel horror/fantasy/sci-fi/mystery-juweeltjes tussen je stemmen, zoals o.a. The Sixth Sense (1999), The Others (2001), The Abyss (1989) (wel lang, maar ik vond het zeker het kijken waard), Mientras Duermes (2011), El Laberinto del Fauno (2006), Låt den Rätte Komma In (2008), etc...

eRCee heeft wel gelijk. Als je sequels ergerlijk vindt moet je ze gewoon niet kijken.

Verder is er keuze zat op filmgebied. Maar als je weinig ondernemingszin hebt en alleen films gaat kijken met platgetreden paden, dus gaat focussen op films die veel mensen kijken en met hoge gemiddelden, dan wordt het lastig.

(Films worden niet gemaakt om mensen te ergeren, dat je je ergert komt door jezelf).