Rawhide

Acht seizoenen durende, Amerikaanse westernserie die door CBS werd uitgezonden. Steevast ingeleid door Frankie Laine. Rawhide betekende de doorbraak van Clint Eastwood als cowboy en zorgde ook voor bekendheid van onder anderen Paul Brinegar, Steve Raines, Eric Fleming, Rocky Shahan en Sheb Wooley. Over de aan- en verkoop van de serie bestonden al twee topics maar om een centrale gelegenheid te geven voor discussies over de serie en het delen van de ervaringen met de serie wil ik dit nieuwe topic openen. Met zijn 217 afleveringen is dit immers een van de bekendste series op westerngebied.

Rawhide (1959-1965) - IMDb

http://i.imgur.com/qKep2.jpg

Het is 1869 en een groep van van zo’n 25 veedrijvers drijft een kudde vee van de stad San Antonio in Texas naar de stad Sedalia in Missouri. Het vee is eigendom van een aantal kleine veehouders die hun kuddes hebben samengevoegd tot een groep van 3000 koeien. Het doel is de veemarkt van Sedalia waar de kudde verkocht zal worden.

De veedrijvers worden geleid door een ‘trail boss’, Gil Favor. Favor is niet alleen de baas, maar ook de bankier van de veedrijvers, hij beheert het geld dat nodig is om het vee op zijn bestemming te brengen. Zijn tweede man is de opvliegende, jonge Rowdy Yates. Beide mannen hebben in de Amerikaanse Burgeroorlog aan de zijde van de Zuidelijken gevochten en hebben gevechtservaring.

Dat laatste is geen overbodige luxe, want de tocht, de zogenaamde Sedalia Trail zit vol gevaren. Er zijn veedieven, indianen, slechte weersomstandigheden en droogte. Regelmatig slaat de kudde op hol en is er het gevaar dat de drijvers door hun eigen dieren worden vertrapt. Om de gevaren tijdig te lokaliseren is de verkenner Pete Nolan van onschatbare waarde. Hij rijdt voor de kudde uit en verkent de route, uitkijkend naar mogelijke gevaren. Om de drijvers in goede conditie te houden is kok Wishbone een andere pijler waar Gil Favor op kan steunen. De licht ontvlambare Wishbone en zijn koksmaatje Mushy zijn regelmatig de kop van Jut als de drijvers geen of slecht te eten krijgen.

De serie laat overigens zelden de aankomst in Sedalia zien. Meestal is de kudde onderweg en worden de drijvers gevolgd op hun tocht. Het leven was hard en de drijvers kregen ongeveer een dollar per dag voor hun werk. De meeste tochten namen al snel 4 tot 6 maanden in beslag dus ontvingen de cowboys een flink bedrag na de tocht. Het meeste geld ging op aan drank, vrouwen en gokken.

In de meeste afleveringen van Rawhide worden de drijvers geconfronteerd met voorbijgangers die voor problemen zorgen. Maar deze problemen vallen in het niet bij zaken als droogtes, slecht weer (vaak verantwoordelijk voor de ‘stampedes’, het op hol slaan van de kudde), wilde dieren als poema’s en wolven en veedieven. Om de laatste groep te kunnen weerstaan zijn alle drijvers gewapend met een pistool en een geweer.

Bron: Wikipedia

Ik heb er zelf pas één seizoen op zitten maar het smaakt zeker naar meer. Fijn aan de serie is dat elke aflevering op zichzelf staat waardoor het een net iets minder verslavende werking heeft dan bij series waarbij dat niet het geval is. Het is bij Rawhide niet zo dat je na de eerste aflevering alweer smacht naar de volgende omdat het allemaal nog zo onduidelijk is of omdat je wil weten hoe het af zal lopen. Nee, telkens komen ze weer voor andere problemen te staan en deze worden door de onoverwinnelijke cowboys altijd binnen vijftig minuten opgelost. Dat laatste is overigens ook erg fijn aan de serie. De afleveringen zijn nooit te kort maar duren ook niet te lang en daardoor kun je ze af en toe heerlijk verfrissend tussen andere bezigheden door bekijken.

De grote succesfactor van de serie is de geweldig goeie samenstelling van de groep cowboys. Alle bij een cattle drive in te vullen posities worden goed ingevuld door leuke personages en goede acteurs. De kok Wishbone (Paul Brinegar) is mijn favoriet. Hij weet de boel op een erg fijne manier te relativeren en is de grote sfeerbepaler in de groep. Dit heeft prachtige droogkomische mono- en dialogen tot gevolg. Hoe serieuzer hij er bij praat, hoe grappiger het er op wordt. Neem het volgende kampvuurgesprek met Pete Nolan (Sheb Wooley), de scout van het gezelschap:

- Wishbone: "Boy, this Greener's a weapon. Man wants to do some real damage, this is the thing to do it. 18 hard shot in each barrel. Boy, it's hard to miss when you're throwing out 36 chunks of lead. Oh, I'd back a baby against John Wesley Hardin with a gun like this."

- Nolan: "Why don't you just marry that old gun and be done with it, Wishbone?"

- Wishbone: "I'll tell you now. You treat a gun like this right, she'll be a wife to you. And a mother and a lady friend, too. You can depend on that."

En dat dan op heerlijk droge wijze. Eigenlijk is het een totaal overbodige dialoog, ware het niet dat vlak daarvoor de spanning hoog opliep en er wel weer wat behoefte was aan wat relativering en vermaak. Ook de oneliners die Wishbone er af en toe tussendoor gooit mogen er wezen:

"Boy. Man sure was right when he said, if he owned Texas and hell, he'd rent out Texas and live in hell."

Verder is het natuurlijk leuk om Clint Eastwood nog op jonge leeftijd aan het werk te zien en mag ook niet onvermeld blijven dat Eric Fleming hier de rol van zijn (vrij korte) leven speelt. Vooral Fleming is wonderbaarlijk sterk als trailboss en lijkt een natuurlijke leider te zijn. Maar voor Eastwood geldt net zo goed dat de rol hem op het lijf is geschreven. Hij is net als Sheb Wooley een van de smaakmakers van de serie.

Een mooie aanwinst dit topic, en terecht