Qi Yue Ban 2: Qian Shi Jin Sheng (2016)

Geaccidenteerde horror.

China en horror, het blijft een moeilijke combo. Deze film probeert erg sterk de Japanse en Westerse kant van het genre te combineren, maar blijft eigenlijk hangen in een hoop clichés die het zelf niet helemaal lijkt te begrijpen.

Het is een samenraapsel van scenes en ideetjes uit andere horror films, maar dan zo uitgevoerd dat het allerminst spannend is. Visueel ziet het er nog wel oké uit, vooral dan kleurgebruik en belichting, maar sfeervol of eng wordt het nergens. Laat staan dat het maar een beetje spannend of sfeervol zou zijn.

Twee grote problemen voor deze film. Enerzijds Meixing Chen, een dramatische actrice die de gehele film lang met wijd opengesperde ogen rondloopt. Daarbij ook twee geheel verschillende gezichten lijkt te hebben (afhankelijk van waar de camera staat) en twee vreemde plooien in haar mondhoeken heeft, al zijn het lidtekens van verkeerd gegane plastische chirurgie. Een waar spook, ook wanneer ze geen spook speelt.

Tweede probleem het complete gebrek aan opbouw. De editing faalt, de volgorde van scenes bouwt helemaal niks op en spanning wordt nooit lang aangehouden of voortgezet. Het is echt alsof de regisseur een hoop andere horror films heeft bekeken, niet echt begrepen heeft waarom het nu spanned zou moeten zijn maar het toch maar heeft nageaapt omdat het blijkbaar wel verkoopt.

Mnee, Chinese cinema blijft een beetje gokwerk. Op stills zag dit er wel een fijn filmpje uit, in beweging leek het echter nergens naar. Enkel het visuele valt nog een beetje mee, de rest is ondermaats.

1.5*