The Turning (2013)

Een redelijke film. Ik vond het lastig om erin te komen. De verhalen vond ik soms erg vaag, ik wist niet altijd wat het precies wilde vertellen of er gebeurde niets wat mij echt interesseerde. Soms stopte een verhaal net als ik er een beetje in begon te komen. Ik denk dat ik liever naar één lang verhaal kijk dan naar meerdere korte verhalen waarvan ik bovendien niet altijd het verband kon ontdekken. Wel vind ik het mooi in beeld gebracht, het acteerwerk vind ik goed, het dromerige, poëtische, kunstzinnige mag ik wel en Australië spreekt mij aan, ondanks het er in deze film erg deprimerend is. Een voldoende. 3*

Verzameling van 17 korte films naar de gelijknamige verhalenbundel van Tim Wintonover. Als rode draad is er het persoon Vic Lang die verschijnt in verschillende leeftijden in de filmpjes. De film is er in twee vormen; ik heb de beknotte vorm voor de Britse markt gezien; die bijna de helft van de looptijd van drie uur is. Dat betekent dat de zeventien hoofdstukken zijn inclusief begin en einde, teruggebracht naar negen segmenten. De anthologie leek mij vooral interessant door betrokken bekende namen.

Ash Wednesday; Aan het begin en het einde zijn er zandanimaties te zien. En hoor je Colin Friels (Darkman (1990) voorlezen met half gefluisterde stem uit het gedicht van TS Eliot met dezelfde naam.

01. Reunion van Simon Stone (The Daughter (2015): je schoonmoeder kom over voor kerstfeest, je kijk enorm tegenop maar door een gebeurtenis valt het allemaal wel mee. Luchtige maar aangenaam en een aardige opener. Richard Roxburgh en Cate Blanchett - die Vic en Gail spelen - kunnen natuurlijk veel met een beetje doen. Robyn Nevin als Schoonmoeder is ook geen onbekende.

02.Aquifer van Robert Connolly (Balibo (2009); een man (Callan Mulvey) die is gepest als kind moet de demonen uit het verleden verwerken als er een kinderlichaam wordt gevonden. Ziet er mooi uit maar het uiteindelijke verontrustende geheim is niet bijzonder boeiend.

03.On Her Knees van Ashlee Page: een jonge Vic (uit het eerste segment) vind dat zijn moeder Carol ongerechtigheid wordt aangedaan maar beseft dat het juiste doen niet altijd goed voelt. Vrij eenvoudig verhaaltje met een korte speelduur waar eigenlijk niets in gebeurd.

04. The Turning van Claire McCarthy (Ophelia (2018); dit verhaal draagt de naam van de film en zal dan ook de beste moeten zijn. En oké Rose Byrne als 'woonwagenpark trash' was best goed. Ze speelt een misbruikte en mishandelde vrouw en moeder van twee kinderen die vriendschap sluit met een paar wedergeboren christenen (waaronder Miranda Otto) uit de middenklasse. Best netjes gefilmd ook maar wat een verschrikkelijk verhaal over niets anders dan evangelisatie.

05. Long, Clear View het regiedebuut van Mia Wasikowska waarin de uitdagingen en angsten van een tween (vermoedelijk ook Vic) worden verbeeld door wat filmische trucjes en een verteller vertelt wat er op het scherm gebeurt. Aardige en charmante korte film, maar die ook een beetje buiten de anthologie valt.

06. Commission van David Wenham nog een regiedebuut van een acteur. Nog een vrij eenvoudig filmpje,

Bob, een politieagent die het huis verliet om te leven als een semi-kluizenaar in Australische outback. Veel dialoog tussen Vic (Josh McConville) en zijn vader (goed acterende (Hugo Weaving, duh) Bekwaam maar zonder veel impact.

07. Cockleshell van Tony Ayres (Walking on Water (2002) Voor mij het mooiste filmpje; goede setting, het strand, een paar huizen, een opkomende puber romantiek en een paar metaforen. Heerlijk en in korte tijd wordt een goede krachtige karakterboog bereikt.

08 . Sand van Stephen Page (Spear (2015) twee jonge Aboriginaljongens die flirten met een tragedie op het strand. Dialoogloos, poëtisch en experimenteel. Ziet er mooi maar wederom is het gebeuren alleen maar bijna...

De filmpjes; Big World, Abbreviation,Damaged Goods, Family, Small Mercies,Immunity,Boner McPharlin's Moll, en Defender missen in de Britse versie en heb ik dan ook niet gezien. Afgezien dat je de film kan beschouwen als een soort bloemlezing van Australisch talent, is het ook niet veel meer. Als anthologiefilm vond ik het nogal inconsequent (al kan daar ook meespelen dat ik meer horror-anthologies gewend ben) De filmpjes waren maar mager aan elkaar verbonden en dat het zich afspeelt in het plot genoemde badplaats werd nergens duidelijk. Laat ik de beoordeling door de goede bedoelingen maar aan de positieve kant houden! (mede omdat dit de verkortte versie was)