Utsushimi (2000)

De fvck was dat?? 0_o was wel leuk in ieder geval

Die Sono.

Een documentaire is dit denk ik niet, al zitten er misschien wel wat echte beelden in. Maar het basisverhaaltje rond het koppeltje is uiteraard gewoon film, ondanks de docu stijl die Sono de hele film lang aanhoudt.

Geen mooie beelden dus, wel een geweldige klankband. Sono's voorliefde voor eigenaardige muziekkeuzes is hier alvast volop aanwezig. Een hoop Spaanse nummers, weer wat kermismuziek, één of ander krakerig beatnummertje ... het vloekt zo hard dat het eigenlijk gewoon geweldig is.

Verder een érg energieke film. Plotje is los zand, hangt amper aan elkaar door de gekke keuzes, weirde momenten en scherpe editing, maar wie Sono een beetje kent herkent hier absoluut de hand in van de man die later Love Exposure zou maken, want werken doet het allemaal wel.

Gave vingeroefening, totdusver waren Sono's oudere films een beetje teleurstellend, maar dit was erg tof.

3.5*

Springerig meisje is gek op een jongen die in een café werkt en wil met hem de liefde bedrijven. Daarom moet ze hem verleiden. Als dat uiteindelijk lijkt te lukken en hij verslingerd aan haar raakt, raken ze elkaar weer kwijt doordat het tempo van het meisje een stuk hoger ligt dan dat van hem. Het meisje is alleen gelukkig als ze kan hollen. Ze rent dus de hele stad door. De jongen moet dus zijn loopvermogen oefenen. Pas als het lukt om haar bij te houden kunnen ze wat met elkaar beginnen.

Leuk gegeven. Maar niet strak vormgegeven. Film vliegt voortdurend uit de bocht, de kijker hijgend achterlatend. Hilarisch is het vaak wel. Poëtisch soms ook. Film zit vol symbolen en metaforen. Maar is ook wel een beetje een rommelpotje. Zoals Onderhond hierboven schreef: 'plotje is los zand, hangt amper aan elkaar door de gekke keuzes, weirde momenten en scherpe editing'. Daar moet je wel van houden. En hoe die dansrepetities en modeontwerpen er in passen, is me niet duidelijk geworden. Zoals eigenlijk voor veel van de beelden geldt. Keiko Hamaguchi (het meisje, toch?) is leuk om naar te kijken en ze acteert ook best verdienstelijk, al had ze geen ervaring. De al even 'weirde' soundtrack speelt een nadrukkelijke rol, die me wel beviel. Film heeft zeker kwaliteit, maar voor mij met toch te weinig zeggingskracht.

O ja, kan iemand mij nu eindelijk eens uitleggen waarom bijna alle meisjes in Japanse films (en ik heb er toch aardig wat gezien) rondlopen in zo'n matrozenpakje met (meestal) een (te) kort rokje en zwarte kousen? Verplichte schooldracht? Of een fetish?

Beiden mischien?

Zeker weten beiden!