Los Chicos de la Guerra (1984)

De regisseur won met deze prent de Golden Colon op het Huelva Latin American Film Festival in 1984.

Goede toevoeging . Ik dacht eigenlijk dattie al was toegevoegd, maar ik was abuis met IPEF. Die prijs won hij waarschijnlijk meer vanwege de "morele"dan vanwege de filmische waarde die vrij nihil is. Mogelijk gemaakt door de vestiging van de rechtsstaat, zo verzekeren ons de credits. Vlak na de dictatuur.

Gebaseerd op het eponieme boek worden wij vergast op de wederwaardigheden van de 3 jonge protagonisten Pablo, Santiago en Fabian. We zien ze eerst als krijgsgevangenen op de Falklands/Malvinas graven delven voor hun gevallen kameraadjes, via flashbacks wordt dan getoond hoe het zover gekomen is.

We leren zo dat Pablo afkomstig is uit de elite, zijn papa Alterio is een soort nazi met een gunfetish die staat te trappelen om zijn enige zoon naar het leger te sturen, terwijl het ventje zelf een melancholische intellectueel is, latent homosexueel en liever Chopin spelend op de pianeu.

Santiago komt uit het proletariaat en is al aan het werk, terwijl Fabian afkomstig is uit de kleine burgerij, een leuk blond vriendinnetje heeft, en al eens per ongeluk werd gearresteerd door de geheime politie.

Alle 3 worden ze gespeeld door amateurs in deze low budget film, waarbij ik liefhebbers van oorlogsfilms een WAARSCHUWING mee moet geven: actie aficionados zullen niet blij worden van de pief paf poef scènes die uiterst amateuristisch zijn, let ook op die zgn. Engelsen die duidelijk door Argentijnen worden gespeeld.

Om niet te worden verward met marxisten-leninisten, besloten de makers de film te laten eindigen met een prominent wapperende Argentijnse vlag.