Poule des Doods (2012)

Gaat in première op het Nederlands Film Festival.

Poule des Doods wordt op 30 oktober 2012 (onder voorbehoud) door de NTR uitgezonden in het programma Uur van de Wolf.

Interessant!

Even een berichtje om mijzelf te herinneren aan deze film. Vertoningstijden op NFF:

zo 30-09 14:00

di 02-10 22:15

do 04-10 20:00

Op 23 oktober is de film te zien in de Balie in Amsterdam: www.debalie.nl

Op 13 november om 23.00 uur wordt de film uitgezonden door de NTR in Uur van de Wolf.

Indrukwekkend. Knap om een persoonlijk gedicht te kunnen schrijven voor een eenzaam overledene. Voor iemand die je niet kent.

Ik bezing zelf liever het leven in een gedicht. Emoties die ik liever raak...

Fantastisch portret!

Mooie afwisseling van piëteit, rituelen, routine, poëzie en persoonlijke herinneringen.

Hmm, heb hier enkele jaren geleden al eens op tv een documentaire over gezien. Of nou, niet over de dichters, maar over de sociaal werkers die zo'n begravenis regelen. Fascinerend, en meestal ook schrijnend.

Eerbiedig portret van een groepje mensen dat bizarre rituelen opvoert. Je vraagt je af voor wie: voor de ziel van de overledene, voor zichzelf, voor de kijker? Het mooiste aspect is dat in de documentaire de overledenen weer tot leven worden gebracht middels oude home video's (of films eigenlijk). Tenminste, dat het dezelfde personen in het verleden zijn, dat neem je als kijker maar aan. Zo is deze documentaire eigenlijk een bezwering van de dood. Franse filmtheoreticus Andre Bazin zei al over film dat het balsemen van de tijd is: 'by providing a defense against the passage of time it [film] satisfied a basic psychological need in man, for death is but the victory of time.'

Indrukwekkend en soms schokkend om de leef omstandigheden te zien waarin mensen woonden.

Mooi de afsluiting per overledene met Home video's.

4 sterren

Ik vraag me trouwens af of de home videos van de overledenen waren. Astrid Bussink had in haar vorige docu ook persoonlijke herinneringen verweven. Ik ga er eigenlijk vanuit dat het gewoon 'haar' herinneringen zijn. Die kwamen boven bij het zien van voorwerpen, horen van gedichten etc. Maakt het voor mij niet minder bijzonder overigens.

Was dat zo, dat is me niet zo opgevallen.

Zou kunnen hoor.

Omdat Bussink in een eerdere film die ik zag al eigen materiaal gebruikte ben ik daar vanuit gegaan.

Vond haar dosering in deze docu tussen ceremonie, werkzaamheden en reflectie echt perfect uitgebalanceerd.

Klopt, ik heb ook al eerder een (volgens mij) reportage gezien over mensen die begravenissen bezochten van eenzaam overleden mensen die geen familie, vrienden of kennissen hadden. Volgens mij waren dat ambtenaren van de gemeente Utrecht, maar dat weet ik niet meer zeker....

En het initiatief van deze dichters was mij ook al bekend. Wel mooi dat ze zoiets doen, maar zoals die vrouw al mijmerde, het is de vraag voor wie ze het nou eigenlijk écht doen. Voor de overledene, of voor hun eigen geweten...?

Indrukwekkende documentaire.

Volgens mij waren het ook gewoon random home video's hoor.

En bovendien; als deze overledenen daadwerkelijk eenzaam gestorven zijn (dus zonder nabestaanden), hoe komen de makers dan aan die home video's?

Zeker niet random, zie de berichten van 606.

De home videos zijn gewoon archiefmateriaal en niet van de overledenen zelf, dat geeft ze zelf aan in dit korte interview: klik.

Maar ze heeft er duidelijk wel voor gezorgd dat de geselecteerde fragmenten aansluiten bij de leefwereld van de overleden personen.