Tu Seras Mon Fils (2011)

Een klassiek opgebouwd, simpel en soms melodramatisch familiedrama met de menselijke aard en een gespannen vader-zoon relatie als centrale middelpunten, dat zich afspeelde in een wijnchateau. De onderhuidse spanning werd geleidelijk opgebouwd en het verhaal herbergde ingrediënten van spelen van Shakespeare. De cast was goed op dreef; Niels Arestrup was sterk in de rol van de eigenzinnige, koude en afstandelijke pater familias (als bepaalde blikken kunnen doden...).

Het verhaal sprak me aan, had een soort film als Sideways verwacht. Meestal weten de Fransen ook wel raad met zulke drama's. De volledige film wordt echter eigenhandig om zeep geholpen door Paul, walgelijke man. De hele film lang alleen maar met zijn wijn bezig en zijn gesniffel. Na de derde keer snappen we het idee wel, moet dat nou constant? Enorm storend om naar te kijken. Dat het een narcistische en egoistische man is blijkt niet alleen uit het gedrag tegen zijn zoon, maar ook uit het constante aandringen tegen Francois om wijn te drinken. In de scène in het ziekenhuis waarin Francois op zijn slechts is, komt hij weer aan met twee flessen van zijn wijn. De overdaad aan Paul maakt een anders aardige film compleet kapot.

Een extreme vader-zoon relatie en een even extreem en cynisch slot kenmerken deze film, overigens degelijk opgebouwd en met uitstekende acts van zowat alle acteurs al is deze van Niels Arestrup erg expressief. Ook Patrick Chesnais is een klassebak.

Interessant ook zo'n wijndomein even van nabij met de insider-terminologie die er bij hoort.