Espions à l'Affût (1966)

Er bestonden er toen veel van : Franse pulp fiction genrefilms, op Amerikaanse leest geschoeid...de gekendste daarvan zijn nu natuurlijk de ironische a girl and a gun spoofs van de NV, de toen waarschijnlijk gekendste waren de Lemmy Caution en andere spy saga's, maar er waren in de marge lieden actief die uit puur enthousiasme en bewondering voor de Amerikaanse B- modellen volstrekt amateuristische non budget films in mekaar knutselden. Dit pulpwerkje van auteur Max Pecas is hiervan een tamelijk obscuur voorbeeld.

Pecas hoeft verder geen introductie als sexploitation coryfee uit de seventies en als troubadour van Saint- Tropez in de eighties, zijn vroege werk is me echter tamelijk ongekend, heb zelfs douce violence - zijn schijnbaar grootste hit- niet gezien. Kan ook niet veel zijn, maar waarschijnlijk wat professioneler dan deze archetypische cheapie die zo te zien in een paar dagen in mekaar werd geknutseld met als voornaamste drijfveer een grenzeloze en niet- ironische bewondering voor trashcinema.

De simpele godART liet Fuller ooit raaskallen dat je slechts 1 chick nodig hebt, Pecas wist dat je er minstens 2 nodig hebt en wel...lesbo's natuurlijk ! Plus een small time crook on the run, een mysterieuze PI en uiteraard een totale zeiknicht met schoothondje als de villain. Alles op bijna 1 locatie, dat spreekt voor zich.

Die crook blijkt Fred- Vinci te zijn die on the run is voor pisnicht- villain Henri en zijn thugs, bij wie hij in de schulden steekt en van wie hij een stel diamanten heeft geroofd. Fredje maakt het zichzelf nog wat moeilijker door zijn buddy- uit zelfverdediging - om zeep te helpen, zodat hij nu ook op de vlucht is voor de flikken. Hij heeft dus geen andere keus dan onder te duiken bij zijn ex Fabienne- Coster . Maar die is lesbo geworden en doet het nu met SIbylle- Gael ...zo lijken we even in een "meesterwerkje " verzeild te zijn geraakt, dat viel dan toch wat tegen omdat die 2 zgn. lesbo's zich uiteindelijk meer voor Fredje interesseren dan voor elkaar.

Toch klagen wij niet : voor een film uit 66 krijgen wij hier heel wat vlees te zien, en de 2 potten hadden ook vlees om zich niet voor te schamen ! Jammer alleen dat ze het niet echt met elkaar deden. Enfin, hoewel leuk had dit sleazegedoe indien slecht gedoseerd de toch al niet hoogstaande film de nek om kunnen draaien, gebeurt gelukkig niet echt en het resultaat is een soort vrolijk- debiele pulp fictie variant wanneer ook PI Max - Claudio komt koekeloeren in het chateau, en pisnicht Henri met zijn thugs de hangout van Fred op het spoor komt.

Wat dan resulteert in een theater van de lach finale- zichzelf daarbij bloedserieus nemend, schijnbaar toch- met talloze twists and turns die allemaal even knullig in beeld worden gebracht. Nogmaals: dit is een z- film in optima forma, maar door de wil om er iets van te maken zonder bijbehorende middelen of kwaliteiten is dit uiteindelijk toch een aandoenlijk en bij vlagen vermakelijk genreproduct, niet gehinderd door production values ( let u op de afwezigheid van editing) , geloofwaardigheid, pretenties of flauwe ironie. Had echter ook niet langer moeten duren.

Is uitgebracht op DVD met afgrijselijke Engelse dubs die het zo mogelijk nog trashier maken- maar dan op een onprettige manier- , waarschijnlijk teruggaand op eoa grindhouse print toevallig ergens gevonden tussen de andere trash. Genrecinema buffs only...en lesbocinemacompletisten.