Let's Make Music (1941)

Nogal vergeten film lijkt me, maar dat geldt voor veel films uit die periode wel. Bedankt 606 voor het toevoegen ervan. De crew natuurlijk ook bedankt maar dat geldt voor alle films.

Een film die ik dus weer rond 1990 (met een ruime marge) op de BBC gezien heb. Gewoon één keer, meer niet. Een tijd waarin een videorecorder eerder noodzaak was dan overbodige luxe. Voor dit soort films moet je nu vaak uitwijken naar zenders als TCM, ... al biedt online ook nog wel eens uitkomst.

Bob Crosby, een jongere broer van de beroemde Bing Crosby. Hij was zelf geen muzikant maar hij kon, vind ik, eveneens goed zingen. Wat zwaardere stem dan Bing maar zeker niet minder. Zijn orkest was met een dixieland sound, met goede muzikanten erin en in dat orkest nog een kleinere muziekgroep The Bob-Cats.

Het is een low-budget film, niet hoogstaand dus maar ook zeker geen slechte en dan ook plezierig om eens gezien te hebben. Het liedje Fight on for Newton High was volgens mij in werkelijkheid niet echt een groot succes. Een ander nummer Big Noise from Winnetka was dat wel. Tussen de muziek door nog een romance tussen Crosby en Rogers. De film geeft verder een aardig goed beeld weer van hoe die orkestleiders in die tijd te werk gingen. Zo waren ze steeds op zoek naar goede muzikanten maar net zo goed naar liedjes die ze dan weer voor hun orkest konden bewerken om er vervolgens een hit mee te scoren. 3.0

Film is bij herkijken nog redelijk goed bevallen, ik had hem slechter verwacht. Komt in eerste plaats door de muziek. Er zit meer muziek in dan ik dacht.

Bob Crosby acteert vrij goed, voor iemand die toch vooral bekend is geworden als zanger/bandleider. Een luchtig lowbudget drama / b-musical, zoals ze in die tijd heel veel hebben gemaakt. Al zie ik dat lowbudgetachtige er nog niet eens aan af.

Tante Malvina verandert van een traditionele muzieklerares die klassieke muziek onderwijst in een novelty-zangeres die optreedt bij de swingband van Crosby. Nicht Abby vind het eigenlijk maar niets, maar Malvina heeft de smaak te pakken, al is ze ook al op leeftijd en showbusiness eist zijn tol. Een film die grotendeels gaat over een one-hitwonder (en iets meer).

Niet helemaal van begin tot eind boeiend, maar eigenlijk beter dan veel andere films uit die tijd. Een hartverwarmend einde. Het geeft verder een leuk tijdsbeeld weer van het Swingtijdperk van destijds. Maar wat andere aspecten betreft, die in deze film aan de orde komen, de generatiekloof en het publiek (zo sta je aan de top, zo ben je weer vergeten) is er in al die jaren toch niet veel veranderd. 3.0/4.0