Ramon il Messicano (1966)

Er bestaan er niet veel van : goede films van Maurizio Pradeaux...ook deze zou ik niet bepaald een meesterwerk willen noemen, zacht uitgedrukt. Het enige opmerkelijke is dat de titelgever hier niet the good, maar the bad is : Undari/Hundar als de perfide Mexicaan Morales, die wraak zweert voor de dood van zijn broer- Juan omgelegd door Louis/ Slim Baxter. De 2 aartsvijanden kunnen elkaar al snel de hand schudden, want ze zijn aan dezelfde wraakmissie bezig nadat Ramon gemakshalve Baxters halve familie heeft uitgeroeid. Bovendien is hij er met de schone Esmeralda, Baxters grote liefde, vandoor.

Dit afgezaagde wraakverhaaltje- zoals gebruikelijk bij dit soort goedkope producties geheel in de studio's in Rome opgenomen- heeft echt niets waardoor het zich van zijn soortgenoten kan onderscheiden. En ja : er zit weer heel veel comic relief in via de figuur van ene Joselito, een ouwe, babbelzieke pias die tegen het eind ook nog optreedt als een koor met 2 andere clowns. Helaas haalt hij het einde van de film, die in Leone stand off stijl besluit. De aanloop waarin Louis als dominee opdraaft was nog redelijk, de uiteindelijke shoot out anti- climactisch. Voor die shoot outs hoeft u dit sowieso niet te zien : geld voor de verplichte massaconfrontatie was er niet, zodat we het moeten doen met een siege shoot out van het PUPDD type. Wat die film betreft : de namen Ramon en Baxter zullen wel wat belletjes doen rinkelen. Er is voor devote katholieken als ik ook nog een rolletje weggelegd voor de Heilige Maagd...

Deze c- spaghetti met de wellicht minst charismatische protagonist ook- want dat zou Louis hier stiekem moeten zijn- werd van een typische genrescore voorzien door Di Stefano. Is voor de completisten nog steeds niet op DVD te zien, bij mij weten, maar dat is geen wonder.