Hua Wei Mei (2011)

Een te gestilleerd, gekunsteld en onvast melodrama met veel hartepijn, waarin de dialogen tot een minimum zijn gereduceerd. De beelden zijn weliswaar prachtig (luxe étalages en hippe ringtones in Beijing). De film lijkt een eerbetoon te zijn aan de Franse cultuur en de meeste interesse van de regisseur gaat uit naar het mannenstel (deze episode is ook het meest sexy).

Mislukt.

Een amateur arthouse film, die zie je niet zo vaak. Chang lijkt erg graag de nieuwe Kar-Wai te willen worden, maar met deze film gaat hij het niet redden. Hij doet ook gewoon véél te hard zijn best, waardoor het allemaal erg geforceerd aanvoelt.

Veel te veel filtertjes die op de meest gekke momenten bovengehaald worden, waardoor de film continue van stijl lijkt te wisselen. Ook de muziek had best een paar stapjes terug mogen zetten. Zwaar aangezet en alom aanwezig. Op zich is de muziek zelf niet slecht, integendeel zelfs, maar het is wel van het type "je zal voelen", dus als die keer na keer bovengehaald wordt dan mist het al snel z'n effect.

De titel zegt het verder al. Veel drama, moeilijk kijkende mensen en relaties die niet de juiste kant opgaan. Geen enkele van de verhaaltjes slaat echt aan, waardoor het drama zelf ook nooit echt uit de verf komt. Verder wat matige links naar Frankrijk (want dat staat chique en arthousy), een rare fascinatie met Apple spullen en een klote ringtone van Lady Gaga die ik op het einde van de film helemaal beu was.

Met een goed team rondom zich zou Chang best nog eens een aardige film kunnen maken. Er zitten genoeg zaken in deze film die mooi zouden kunnen uitpakken, maar dan moet hij wel zorgen dat hij er één geheel van kan maken en dan moet het allemaal wat minder geforceerd. Zou Chang best nog een tweede kans willen geven, maar weet niet of dat er nog van gaat komen.

2.0*