Riders of the Purple Sage (1996)

Omdat het boek van Zane Grey zo een grote klassieker is, heb ik me voor het zien van deze boekverfilming voor de verandering eens ingelezen. Normaal doe ik dat niet en hanteer ik in sommige gevallen de omgekeerde volgorde, maar ditmaal heeft het op de ‘officiële’ manier prima uitgepakt. Dit is immers een aardige verfilming van een prachtig verhaal gebleken.

Vooral de locaties zijn knap gevonden en komen behoorlijk goed overeen met de plekken die in het boek beschreven worden. Het verhaal is mooi in beeld gebracht. Wel vond ik dat Bern Venters en de gemaskerde rijder opvallend weinig aandacht kregen in vergelijking tot Jane Withersteen en Lassiter. Hoewel dat het tegelijkertijd voor Ed Harris wel beter mogelijk maakte om de show te stelen. Hij zet hier immers de mooiste rol neer en draagt daarmee de film.

Het voornaamste probleem is wel dat de film te veel van het verhaal wil vertellen in een te kort tijdsbestek. In de anderhalf uur die de film duurt, voelt niet alles even echt aan en komen sommige gebeurtenissen of veranderingen vrij plots en onverwachts. Voor je er erg in hebt, is er bijvoorbeeld liefde in het spel en is Lassister de goedheid zelve. Wat dat betreft zou een miniserie het boek meer eer aandoen, omdat het een en ander dan iets beter zou kunnen worden uitgesmeerd.

Dat neemt echter niet weg dat dit op zich een best vermakelijke film is en dat er naast de prachtig in beeld gebrachte locaties een aantal erg genietbare scènes in de film zitten. Daarmee is deze verfilming bij vlagen zeker het kijken waard.