Cavalca e Uccidi (1964)

Er bestaan er niet zoveel van : pre- Leone spaghetti/ paella westerns...waaruit volgt dat deze op klassieke leest nog is geschoeid, meer bepaald een navolger is van Rio Bravo. Protagonist Nicol gaf ook zijn naam aan de Spaanse titel Brandy, de toepasselijke bijnaam van de bezopen anti-held. Westernkenners hoef ik Nicol niet te introduceren, de carrière van de goede man had na the man from Laramie schijnbaar een duikvlucht ingezet en hij moest noodgedwongen aan de bak in Europa.

Het verhaal is geset in Tombstone, Arizona- u welgekend- en biedt zoals gezegd een variant op rio bravo, al begint de anti-held dan niet als sheriff maar als dronken dorspsgek, aan de brandy geraakt na eoa trauma waarvan we nooit precies leren welk.

Uiteraard is het stadje in de greep van de terreur, niet van brave middenstanders allicht die zelf de pizzo moeten betalen, maar van crooked notabelen die de bevolking genadeloos afpersen. Hun leider is Rigaud, hun henchman Undari aka Hundar als Moody, een in het zwart gehulde booswicht.

Het rio bravo eerbetoon is - wat mij betreft helaas- ook omgezet in de muziek, gezongen in het Engels in the sheriff's office uiteraard, en met het zoontje van de eerdere sheriff als stand in voor Ricky Nelson.

Voor spaghetti- liefhebbers zal dit te klassiek zijn, het gaat om de karakters niet om de actie. Voor klassieke western liefhebbers is dit echter te derivatief. Vandaar ongetwijfeld de lage IMDB waardering, al is dit product een stuk zorvuldiger gemaakt dan de meeste spaghetti's uit de lopende band hoogtijdagen. Het is alleen niet om wildenthousiast over te worden, er zitten ook teveel overbodigheden in als b.v. de rol van latere genreregular Induni, of de high noon style romance tussen Nicol en Blasco die zijn dochter had kunnen zijn..

Daarover gesproken : het slot verwijst ook naar high noon, alleen is het nu...9 uur des ochtends, toch origineel. Bovendien een Franco tijd productie, dus er moest ook een gristenmens in, meer bepaald dominee Renzo Palmer.

Borau zou later een gekende regisseur worden maar niet zozeer in het genre, en werd voor zijn FF debuut onderscheiden met de kritiekprijs in Spanje.

Score van niemand minder dan Ortolani onder pseudoniem, niet echt vergelijkbaar met zijn gekendere cultwerk.