El Rey de los Gorilas (1977)

Met bijna 100 films op zijn conto, en een merendeel daarvan pulpklassiekers, is Rene Cardona Jr. een legende van de Mexicaanse pulpfilms. Samen met zijn vader (145 films) waren dit de gangmakers in Mexico wat betreft horror, actie en avontuur.

El Rey de los Gorilas is Cardona Jr's versie van Tarzan. Alleen als je dit vergelijkt met de Tarzan films uit Hollywood, dan heeft dit het tempo van een in slaap gesukkelde slak.

Een uur lang zit je te kijken naar de kinderavonturen van de kleine Witte Aap (Tarzan) en zijn kannibalenvriendje. Die laatste is erop uit om de leeuw te doden die verantwoordelijk was voor de dood van zijn vader.

Het laatste half uur komt er eindelijk schot in het verhaal en besluit Cardona Jr. om er wat meer actie in te stoppen. Maar dan is de kleine Witte Aap (Tarzan) al een volwassen vent.

Er zitten enkele scenes in waarbij ik toch vreemd opkeek. Vooral de scene waarin een man in een gorillakostuum een één jarig kind hardhandig de kleren van het lijf rukt. Tja!

Alles bij elkaar is dit toch een leuke film, die op een of andere wijze toch een lekkere trashsfeer heeft en een grote hoeveelheid aan stock-footage.

Een dikke 3*

Destijds (jaren zeventig) in een Duitse bioscoop gezien, en veel later nog eens op de Duitse TV.

Als Tarzan fan interesseerde mij dit wel moet ik zeggen, vooral het eerste gedeelte, dat overeenkomst vertoont met het originele Tarzan verhaal.

Langdradig is het allemaal wel.

Daar tegenover staat dat de fotografie vaak schitterend is.

Diverse scènes lijken op die uit andere Tarzan films.

Jammer dat de tweede helft nogal een andere kant opgaat, al is er wel de "Hollywoodiaanse" boomhut. waarin de hoofdpersonages ("Tarzan", "Jane" en hun zoontje huizen)

Al heeft die dan weer niks met het originele Tarzan verhaal van Edgar Rice Burroughs te maken.