Animalada (2001)

Als kersverse bestialiteit buff kon ik moeilijk heen om deze zwartkomische schapenneukklassieker uit Argentinië, waarvan de inspiratie door Bunuel overduidelijk is.
Deze komedie/telenovela/ overspeldrama/ familietragedie/erotische deviant/ is geset op de pampa's, waar zoals iedereen weet de zomernachten eenzaam, lang en verstikkend zijn, zeker als de pampero waait die de passies doet ontvlammen en de geesten in extase brengt .
Al helemaal als je zoals held Alberto-Roffé de zomernachten moet doorbrengen met Banegas,een muts van in die 50, en hij voor een raam van zijn " vakantiehuisje " ( blijkbaar is de film toegevoegd door Maxima, want dat hutje leek me goed voor een woonruimte van een paar duizend vierkante meter, omgeven door een ziljoen hectare grond ) de wonderschone, witte, wollige Fanny ziet...en hij getroffen wordt door een coup de foudre.
Wat volgt is een drama vol bestialiteit, jaloezie, waanzin en moord dat tenslotte uitmondt in een totale familietragedie, die begint als Alberto de attenties van schapenfokker Miranda ( hier een familienaam dus) voor zijn geliefde niet meer accepteert en hier met een hooivork een eind aan maakt, waarna hij het schaap sodomiserend wordt betrapt door zijn vrouw...
Vanaf dan is het een soort droogkomische deranged serial killer flick, en wordt het komische aspect naar de achtergrond gedrongen, gelukkig want die romance begon leuk maar na een tijdje werd het wat eentonig.
Al met al kunnen we constateren dat deze film vermakelijker is dan e.g. bestialità, al zal niet iedereen ontvankelijk zijn voor deze bizarre Bunueleske mix van komedie, horror en satire over de discrete charmes van schapen en bourgeois. De bestialiteit scènes zijn niet te expliciet, zodat gezonde dierenvriendjes zich morele verontwaardiging kunnen besparen.
Grappig was de 1970 stilering van het achterlijke pampa dorpje in de buurt, icl. figuren met snorren en wijdopen overhemden.
Ook het begeleidende muziekje was wel aanstekelijk.
Naar ik meen de enige FF film van Bizzio, helaas.