Tempo of a Restless Soul (2009)

Mag ik er op wijzen dat de officiële titel van de film gewijzigd is in 'Tempo of a Restless Soul'?

De documentaire maakt de beloftes absoluut niet waar, maar is leuk om te bekijken. De makers beloven aanvankelijk dat de kijker meer inzicht zal krijgen in de persoon Tom Barman en de unieke relatie tussen hem en zijn moeder, maar daar komt dus niets van in huis. Wegens de 'fly-on-the-wall'-documentairestijl is dit gewoonweg erg moeilijk, aangezien er geen face-to-face interviews plaatsvinden bijvoorbeeld. Wel levert het leuke beelden op van hoe het er achter de schermen aan toegaat bij dEUS.

Wat deze film me vooral heeft duidelijk gemaakt, is dat iemand zo snel mogelijk een documentaire over Mauro moet maken.

3*

Tempo of a Restless Soul is vermakelijk om te kijken - men leert er alleen vrij weinig van. We zien Tom Barman praten, muziek maken, schreeuwen en lachen, begeleid door de aangename klanken van dEUS, maar na afloop heb ik niet het gevoel Barman te kennen, noch iets van dEUS te begrijpen, noch überhaupt iets te hebben geleerd over muzikanten en de manier waarop ze muziek maken. Het is best leuk om Barman te zien zeiken over het 'alternatieve' gehalte van MTV, of hem te zien zoeken naar een goede producer, of kwaad te worden omdat een interview onmogelijk wordt gemaakt door een bak lawaai, of hem te zien praten met de aan pillen verslaafde bassist van zijn band, maar na afloop zeggen al deze beelden vrij weinig. Een documentaire om de tijd mee om te krijgen en vervolgens te vergeten.

2,5*

Overigens is 'Tempo of a Restless Soul' een van de lelijkste titels die ik ooit heb gezien

Ik ben het voor een groot deel eens met Karl van H. Het is een leuke documentaire om te kijken, maar geeft nog weinig inzicht in het hoofd van Tom Barman. Er is weinig spanning of problematiek. Het kijkplezier zit hem volledig in de beelden van Barman, een klein tipje van de sluier in de werkwijze, maar ik zou zo graag een inkijk hebben in het hoofd van Tom Barman.