Namida to Warai no Happî Kurasu: 4 Nen 1 Kumi Inochi no Jugyô (2003)

Aandoenlijk.

De Japanse variant van Etre et Avoir zou je kunnen zeggen, maar dan zonder het gekibbel en het overdreven boerse karakter. Het is best mooi om Kanamori bezig te zien met z'n klasje, levert een aantal knappe momentopnames op, maar naar het einde oogt het soms een klein beetje geforceerd. Door het niet tonen van de negatieve kanten vraag ik me af of het er allemaal wel zo vrij en gezellig aan toe gaat.

Filmisch stelt de docu bitterweinig voor, buiten een mooie eindscene vergezeld van zeer fijne muziek is het doodgewoon registreren. Echt hoog zullen dit soort docus dan ook nooit scoren bij mij.

Mooi en vertederend, maar uiteindelijk geloof ik het niet 100%. Toch is het ergens wel geruststellend om deze alternatieve manier van lesgeven een tijdje te aanschouwen.

3.5*

Dit is één van de schattigste dingen die ik onlangs zag, een beetje de Japanse variant op schoolklasdocu's als 'Être et avoir' (2002) of 'De kinderen van juf Kiet' (2016). Een schoolmeester die z'n kinderen empathie, rouwverwerking, geluk en rechtvaardigheid aanleert. Erg ontroerend. Ik ben het met Onderhond eens dat de sentimentele insteek weinig ruimte laat voor verdere verdieping. Hoe verhoudt de aanpak van Mr. Kanamori zich bijvoorbeeld tot het Japanse onderwijs in het algemeen? Zijn er ook negatieve kanten qua pedagogische insteek? En wat maakt hem nu wérkelijk anders dan andere empathische docenten met feeling voor kinderen? Maar weet je: de tranen biggelden over mijn wangen en ik genoot van dit humane pareltje.

Voor de geïnteresseerde: Children Full of Life - Top Documentary Films - topdocumentaryfilms.com