Wenn die Musik Spielt am Wörthersee (1962)

Claus Biederstaedt werd destijds beschreven als een Sonny Boy. Dat klopt wel. Goed gekleed, charmant, prettige uitstraling om naar te kijken. Toch weinig aan deze doorsnee film. Ook nog optreden van Gerhard Wendland.

Tientallen jaren voordat MTV uit de grond werd gestampt en ook enkele jaren voordat The Beatles hun Hard Days Night op de markt brachten, waren er al muziekfilms die gemaakt werden om nieuwe muziek aan de man te brengen.

In Duitsland werden ze aan de lopende band gemaakt en Wenn die Musik Spielt am Wörthersee is hier een voorbeeld van. Een handvol artiesten zingt hier hun nieuwste hits en door de makers werd er een heel dun verhaaltje omheen gehangen.

Net zoals de muziek is de film er veilig en braaf, maar toch blijf ik dit soort schlagerfilms erg waarderen.

3*

Het is geen kritiek op je bericht want als je dit soort films kan waarderen heb ik er geen enkele moeite mee, ik vind dit bericht eerder juist goed. Ik wil het alleen aanvullen.

Wat de schlagers betreft toch een enorme muziek en filmproduktie in Duitsland jaren '50 en '60 klopt dit wel.

In Amerikaanse films uit de jaren '30 en '40 wordt echter ook al veel muziek en hits aan de man gebracht. Denk bijvoorbeeld aan Bing Crosby en Fred Astaire en de diverse Big Bands in films. Trouwens de oude Nederlandse films hebben met mensen als Lou Bandy, Heintje Davids ook al de nodige meezingers aan de man gebracht.

Verder had je ook nog soundies, korte muziekclips.

Ik had misschien iets duidelijker moeten zijn. Ik bedoelde hiermee de popmuziek, daarin waren de Duitsers toch vooruitstrefend... vaak vooruitlopend op de Amerikaanse rock 'n roll films van de jaren '50. Alleen wel veel tammer!

Ik vind je bericht wel duidelijk alleen ik dacht ik ga er even over uitweiden. Popmuziek = hedendaagse populaire muziek.