Profumo (1987)

Bizar ,obsceen, voyeuristisch, pretentieus, feministisch, lesbo, gay, potsierlijk, erg eighties, stiekem ook wel een beetje geil. Meesterwerk dekt niet meteen de lading. Een tweederangs De Palma met een kut komt misschien het dichtst in de buurt.

Enige reden om dit te zien is natuurlijk Florence - geweldige poster trouwens- wier kat wij idd. genoeg te zien krijgen. Goed geschoren was dit knuffeltje misschien niet, maar verder was er weinig op aan te merken.

Ik zei pretentieus en feministisch, want de regisseuse had geloof ik echt de bedoeling ons iets te vertellen over genderbending , rolpatronen, de male gaze en meer van die onzin. Dat betekent dat we naast geile spelletjes waarin Florence wordt vernederd en verkracht door haar vent ook worden getracteerd op een of ander ventje dat blijkbaar rechtstreeks uit een plantsoen of parkeerplaats was geplukt, ene Egon, de Edward uit de synopsis. Hoe je daarmee een normaal leven zou willen beginnen weet ik niet, en Florence weet het eigenlijk ook niet of ze moet het met een borstel in zijn hol proberen te douwen normaal vinden. Ook beginnen dan de verkleedpartijtjes met Florence als vent en die schandknaap als geblondeerd hoertje, werkelijk te belachelijk voor woorden.

Op het eind krabbelt de regisseuse terug en krijgen we een moraliserende epiloog...of was dat een aanklacht tegen het macho pig justitiele apparaat

Voor de diehard Florence fans, dwz iedereen die geen lid is van de community..toch wel een man of 5 hier.