The Cowboy and the Indians (1949)

In deze film neemt Autry het op voor de Indianen.

Dat was in die tijd (de jaren veertig van de vorige eeuw) zeker niet iets dat veel voorkwam in westerns.

De film begint met een erg lange voice-over, met uitleg over de benarde situatie van de 'first Americans', die voor hun bestaan vochten tegen de blanke pioniers, in de dagen van het ' wilde westen'.

Zoals veel van de B-westerns, die in- en rond de jaren 40 werden gemaakt, speelt het verhaal van deze film zich echter niet vóór 1900 af, maar gewoon ten tijde van de opnames van de film.

In dit geval dus in 1949.

Dat is echter nauwelijks te merken aan de setting en kleding.

Alleen aan enkele auto's die af en toe opduiken.

Een curiositeit is de aanwezigheid van zowel Clayton Moore als ook Jay Silverheels (mijn all-time favoriete Indiaanse acteur)

Hier staan zij in twee verschillende kampen, Silverheels aan de goede kant, en Moore is een bad-guy.

Nog in hetzelfde jaar zouden beiden eeuwige western-roem vergaren als The Lone Ranger en Tonto, de rollen die ze zij aan zij jarenlang zouden spelen, en die onuitwisbaar in de herinnering van de westernfans gegrift zijn gebleven.

Momenteel zijn er voorbereidingen aan de gang voor een nieuwe Lone Ranger verfilming (door Disney) met Johnny Depp als de Indiaan Tonto.

In 'The Cowboy and The Indians' is Silverheels een ex-oorlogsveteraan (Iwo Jima) die opvolger zal worden van het stamhoofd, wanneer hij terugkeert naar zijn stam.

Verder speelden er nog twee van de meest bekende film-Indianen mee, hoewel in kleinere rollen, Chief Yowlachie, en Iron Eyes Cody.

Die laatste is misschien wel de beroemdste van alle Indianen-acteurs.

Maar het grappige is dan wel dat hij helemaal geen echte Indiaan was, maar van Italiaanse afkomst, en Espera DeCorti heette!

Dat feit wist hij lange tijd geheim te houden.

Hij was ook gehuwd met een echte Indiaanse, en had Indiaanse kinderen geadopteerd.

Een Gene Autry fan ben ik nooit geweest.

Wat zijn fans in hem zien is voor mij steeds een raadsel gebleven.

Met zijn kleine, wat gedrongen gestalte ziet hij er niet echt uit als een westernheld.

Zijn nasale stem irriteert ook al gauw, maar blijkbaar hebben anderen daar minder last van, want de liedjes die hij met die stem zong werden gigantische hits.

Acteren was ook niet zijn sterkste kant.

Wellicht was dat zijn wel zijn alledaagse burgermannetjes voorkomen, waarmee men zich kon vereenzelvigen?

Ik weet het niet.

Het best ziet hij er uit tijdens de scènes te paard (en wát voor een paard!)

Rijden kon hij wel, al was het geen tweede Roy Rogers (die was zowat een 'centaur')

De actiescènes mochten er ook wel zijn, zo te zien zonder double voor Autry.

Maar een ster wás Autry, dat staat als een paal boven water.

Niet voor niets was hij een van de rijkste Hollywood acteurs ooit.

En dan heb ik het hier niet over miljoenen dollars, maar over miljarden!

Een mooie leading lady is er in deze film overigens ook te bewonderen, Sheila Ryan, in een doktersrol.

Ik had de stille hoop al zo'n beetje dat ik er met slechts één lied (aan het begin van de film)van Autry vanaf zou komen deze keer.

Helaas...ijdele hoop.

Helemaal aan 't eind wist hij er nog gauw twee kerstliedjes in te gooien (een ervan was ook een hit voor hem)

Kleine indiaantjes die 'I''m dreaming of a white Christmas' staan te zingen kom je ook niet alle dagen tegen.

Al met al toch een amusante film, met een paar opmerkelijke ingrediënten.